Zaterdag 9 juni

Vannochtend op tijd vertrokken zodat we vroeg in Niagara Falls zouden zijn. Dit plan werd een beetje in de war gegooid door een grote fietstocht voor één of ander goed doel. Bij één kruising moesten we wachten tot (een groot aantal) fietsers waren gepasseerd, daar hebben we bijna een half stilgestaan (er was ook geen omleiding ingesteld o.i.d.). Het heeft ons een uur gekost om de stad uit te komen, maar daarna ging het verder prima. Het weer was wat minder vandaag. De hele weg naar Niagara Falls (met een korte lunchpauze in Niagara-on-the-Lake) heeft het geregend.

Na de middag begon het een beetje op te klaren en hebben we ons eerste rondje langs de twee watervallen gedaan. Aan het einde van de middag hebben we nog een korte film bekeken over het ontstaan van de watervallen (animatie) met een bijbehorende simulatie. Hier kregen we voor de eerste keer een poncho en dat was geen overbodige luxe. Meer poncho’s morgen.

’s Avonds wat gegeten bij TGI Fridays en nog wat rondgekeken in het ‘entertainement’-gebied: het lijkt wel een soort mini-Las Vegas hier.

Toen het donker was geworden, terug naar de watervallen om deze te zien in de speciale verlichting die daarvoor is opgezet. Jammer genoeg was er vandaag geen vuurwerk.

Zondag 10 juni

Bloedjeheet en zonnig vandaag dus na het ontbijt begonnen met insmeren met zonnebrand. Daarna op weg naar onze eerste activiteit van vandaag: Maid in the Mist: met een boot, die tot vlak bij de ‘voet’ van de watervallen komt, de rivier op. De poncho-kleur hiervoor was blauw en zoals je op de foto kunt zien, passen er veel blauwe poncho’s op één boot.

Daarna een kijkje genomen van echt dichtbij: met ‘Journey Behind the Falls’ (reis achter de watervallen) konden we nog dichterbij de waterval zelf komen en ook via een tunnel  de ‘achterkant’ van de waterval zien. Hiervoor kregen we een gele poncho.

Na de lunch stond er nog een activiteit op het programma van onze ‘Adventure Pass’, te weten de White Water Walk, langs een aantal snelle stroomversnellingen in de rivier de Niagara.  Het was inmiddels rond half één en het was lekker opgewarmd (> 30 graden) dus we zijn maar gaan lopen (ca. 4 km.) De Wirlpool zoals dit gedeelte van de rivier heet, is zo wild dat er niet op geraft (wildwatervaren) mag worden. Vroeger (1850 – 1900) was men minder voorzichtig: het gedeelte staat bekend om oversteken via een koord en er zijn ook mensen geweest die dit gedeelte hebben ‘bevaren’met een boot of in een soort regenton (‘barrel’). Lijkt me onnodig om te zeggen dat niet iedereen zijn of haar actie overleeft heeft.

In de tweede helft van de middag in de auto gestapt voor de rit naar Elmira. Onze tussenstop op weg naar Harrisburg. Hier zullen we morgenochtend weer op tijd vertrekken.

Donderdag 7 juni

Vannochtend op tijd vertrokken richting Toronto, waar we rond 11 uur aankwamen. Snel ingechecked bij het hotel en daarna de stad in. Na de lunch hebben we de CN Toren bezocht. Dit was de hoogste toren ter wereld (553 m) totdat de Burj Kalifa in Dubai af kwam in 2010. We konden van het uitzicht genieten (en het zicht was vrij goed) op 346 en 447 m. Als onderdeel van het bezichtigingspakket van de toren konden we daarna nog een 3D-film bekijken over surfen en een simulator-‘ride’ doen waarin we, als in een achtbaan, door een boomzagerij werden geleid. Beiden hadden natuurlijk niets te maken met de CN Toren, maar waren wel leuk.

Hierna hebben we, omdat het dreigde te gaan regenen, gebruik gemaakt van een uitgebreid ondergronds netwerk van gangen welke winkelcentra en metro stations met elkaar verbind door de hele binnenstad (het netwerk heet PATH). Hiermee zijn we tot het Eaton center gekomen (misschien  hebben jullie op het nieuws gehoord dat hier vorige week iemand is neergeschoten), en daar heeft Saskia nog wat gewinkeld.

Tegen het einde van de middag terug gegaan naar het hotel om ons wat op te frissen en zodat Saskia haar nieuw gekochte jurkje kon aantrekken voor het avondeten. Daarna nog naar de film Snow white & the Huntsman geweest.

Vrijdag 8 juni

Het belooft een warme dag te worden vandaag, dus korte broeken aan. Vannochtend de stad verder verkend. Voor het ontbijt en de subway gingen we eerst richting Dunda Square. Daar bleken de Bat-mobile en –bike (echt waar) te staan in het kader van een inzamelingsactie.

Daarna naar Casa Loma geweest, een van de grootste ‘woningen’ in Canada. De voormalig eigenaar was aan het begin van de 20^e eeuw één van de rijkste Canadese zakenmannen. Door wat slechte investeringen heeft hij het moeten verkopen en tegenwoordig is het een museum. Het huis ligt in een rijke buurt van Toronto en hier hebben we wat rondgewandeld en via wat parkjes een rondje terug gemaakt naar het metro station. Vanaf hier de metro genomen naar het univeristeitsterein (oude gebouwen in een mooie groene omgeving). Vanaf daar richting Chinatown gewandeld (wat een hectisch gebeuren daar), en verder door naar het Entertainment District. Met andere woorden: we hebben aardig wat afgelopen vandaag. Tegen het einde van de middag terug gegaan naar het hotel en wat gerelaxed op de kamer (dit blog bijgwerkt enzo).

’s Avonds Indiaas gegeten en op tijd gaan slapen om morgen op tijd richting Niagara Falls te gaan. Helaas zijn we er vanavond ook achter gekomen dat bijna al onze Toronto foto’s verloren zijn gegaan door een corrupt geheugen kaartje.

Zondag 3 juni

Het hopen op beter weer heeft helaas niet veel geholpen. Het begon redelijk goed vanochtend, het was droog, echter dat was snel voorbij. De paraplu’s die we meegenomen hadden, hebben meer regen gezien in de afgelopen twee dagen dan de 5 jaar daarvoor. We hebben nog wel wat door de stad gewandeld ondanks de regen. Maar dat verveelde snel, dus hebben we tot de lunch nog wat in de hotel lobby zitten lezen (Saskia) en internetten (Jeroen).

Tegen lunchtijd hebben we ons weer naar buiten gewaagd, dit keer snel naar het Musee de la civilisation waar we wat gelunched hebben. Daarna de exposities bekeken over de historie van Canada in het algemeen en Quebec in het bijzonder. Ook was er een aparte tentoonstelling over de originele bewoners van Canada (Inuit en zogenaamde Amerindianen). Tevens was er een speciale tentoonstelling over de Samurai, erg interesant (en droog) allemaal.

Daarna weer snel naar het hotel, wat gerelaxed en ons klaar gemaakt om te gaan eten. Het was zowaar droog toen we gingen eten. Na een lekker avondmaal met Franse (= matige) bediening, opnieuw door de regen terug naar het hotel.

Maandag 4 juni

Dinsdag 5 juni

Vandaag hebben we het olympisch stadion van Montreal op het programma staan. Dit stadion is gebouwd voor de olympische spelen van 1976, hoewel het belangrijkste gedeelte van het stadion (het dak, en de toren om het dag omhoog te houden) pas in 1987 af was. De toren is de hoogste ‘scheve’ toren ter wereld (165 meter hoog en staat onder een hoek van 45 graden). We zijn in het topje van de toren geweest (met behulp van een lift die langs de buitenkant omhoog ging) om van het uitzicht te genieten.

Na het uitzicht hebben we nog een rondleiding door het stadion gehad waarin ook het olympische zwembad zit. De Canadese olympische schoonspringers en synchroon zwemsters waren met hun laatste trainingen bezig voordat ze vertrekken naar London.

Na de rondleiding gelunched, en de auto gepakt voor de 2 ½ uur durende reis naar Ottawa. Daar was het net als in Montreal vanochtend prachtig weer. Na het inchecken zijn we dan ook direct op stap gegaan om de stad te verkennen. En wat een prachtige stad is het, gelegen aan de Ottawa River. Vooral de parlementsgebouwen zijn indrukwekkend (zie foto’s). Na een rondje wandelen van een kilometer of 6 hadden we genoeg trek opgebouwd om wat te gaan eten op een terrasje in het centrum.

Na het eten snel terug naar de hotelkamer want donkere wolken begonnen zich boven de stad samen te pakken, en regen volgde dan ook snel. Nu is het alleen hopen dat dit alleen vanavond is, en het morgen weer mooi weer wordt.

Woensdag 6 juni

Vannochtend nog wat rond gewandeld in Ottawa: een klein park bezocht vanwaar we een heel mooi uitzicht hadden op de parlementsgebouwen en de Ottawa Rivier en een bezoekje gebracht aan de Basiliek (met zilveren dak). Nadat we nog wat hadden rondgekeken in één van de winkelcentra van de stad (Rideau Centre) en een snelle lunch zijn we op weg gegaan naar Kingston.

De Garmin (= Amerikaanse Tomtom) stuurde ons langs een toeristische route, dus we konden onderweg ook genieten van het uitzicht. We gingen namelijk door een gebied met veel meren.

Nadat we hadden ingechecked bij het hotel in Kingston hebben we Kingston een beetje verkend, maar dat viel wat tegen. Vanavond daarom op tijd naar bed en morgen snel naar Toronto.

PS: heerlijk weertje vandaag.

Vrijdag 1 juni

Vannochtend eerst onze spullen gepakt en uitgechecked om daarna in Bar Harbor stevig te ontbijten met Amerikaanse pannekoeken (voor hem) en een sandwich met ei en bacon (voor haar). Hiermee konden we goed vooruit voor onze rit naar Greenville bij Moosehead lake. In deze regio die vooral bekend staat om haar vele meren, barst het daarnaast van de elken (moose). De verhouding mens : elk is 1:3; maar ze lopen je niet echt voor de voeten. We hebben er één langs de kant van de weg zien staan die tot z’n middel in het water stond (ze schijnen nog al van zompige grond te houden), maar we konden op dat moment niet stoppen met de auto om het een foto te maken.

Verder hadden we vandaag voor het eerst (en voorlopig het laatst) een prachtige zonnige dag. Saskia is dus uiteraard ook meteen verbrand (maar niet te erg, ik had me wel deels ingesmeerd).

We sliepen in The Greenville Inn, een soort oud Amerikaans landhuis, waar we aan het einde van de dag op de veranda hebben gezeten en van het uitzicht op het meer konden genieten.

’s Avonds een hapje gegeten bij restaurant de Black Frog (zwarte kikker) die een erg leuke menukaart hadden (zie http://www.theblackfrog.com/bf_menu.html). En ook het eten zelf was prima te pruimen.

Zaterdag 2 juni

Woensdag 30 mei

Vanochtend na het ontbijt eerst nog wat rondgewandeld in Portland.Daarna op weg gegaan naar Bar Harbor (ook wel Baa Haa Baa genoemd). Onderweg nog een kleine omweg gemaakt voor een korte stop bij Fort Point State Park.  Eén van de vele parken waar een fort uit de tijd van de Revolutie heeft gestaan om de kust te verdedigen. Van het fort was weinig meer te zien maar er was nogwel een vuurtoren. Nadat we hadden ingechecked bij het hotel in Bar Harbor hebben we het informatiecentrum van het Acadia National Park bezocht. Morgen gaan we echt het park in, maar vandaag zijn we alvast naar het hoogste punt in het park gereden, Mount Cadillac, en daar wat rond gewandeld. Het uitzicht was redelijk (zie de foto’s).

’s Avonds wat gegeten in Bar Harbor en daarna op tijd naar bed voor een goede nachtrust voor een dagje hiken in het national park morgen.

Donderdag 31 mei

Niet echt lekker weer toen we opstonden vanochtend. Het was wel droog (net) maar erg mistig. Niet echt ideaal voor ons dagje Acadia National Park. Evengoed na het ontbijt richting het park gereden met onze wandelschoenen aan. We besloten rustig aan te beginnen met een trail die als Easy aangegeven stond. Na een half uurtje wandelen hadden we de optie om een afslag te nemen naar een route die ons wat meer liet klimmen.

Al snel kwamen we er achter dat dit een hiking trail van de categorie “Strenuous” was, oftewel nog net hiken en net niet klimmen.  Maar via deze weg kwamen we wel bij de top van Mount Dorr (387 m hoog), om daar te kunnen genieten van het prachtige uitzicht… wat vast prachtig was als het niet zo mistig was. De weg terug leek nog minder op een pad dan de weg omhoog (zie de foto’s, 1^e is deel van de weg omhoog, 2^e is deel van de weg naar beneden), gelukkig werd de route gemarkeerd met blauwe streepjes (die waren zo klein, die zie je niet terug op de foto’s). Al met al waren we na drie uur terug bij de auto en was het tijd voor een late lunch.

’s Middags hebben we het rustig aan gedaan: met de auto nog een aantal viewpoints bekeken en nog een korte lichte trail gevolgd. Omdat het aan het einde van de middag opklaarde zijn we nog een keer naar de top van Mount Cadillac gegaan (nee, niet te voet, maar met de auto). Nu wel een paar mooie plaatjes kunnen schieten. Ook kon je  goed zien dat de laaghangende bewolking en de mist vanuit de Atlantische oceaan binnen kwamen drijven.

De dag afgesloten met een lekkere pizza bij Rosalie’s Pizza.

Maandag 28 mei

Vannochtend hebben we het Museum of Fine Arts bezocht. Eén van de attracties van dit moment zijn drie schilderijen van Renoir van een dansend koppel (één eigendom, twee te leen).

’s Middags hebben we wat gerelaxed. Jeroen heeft deze blog bijgewerkt en ik heb wat gezwommen en in de zon gelegen.

’s Avonds hebben we gegeten in Little Italy. Best verrassend hoe druk het bij sommige restaurants was, met rijen van tientallen meters voor de deur. Wij hebben een wat rustigere plek gekozen, waar de baas groot fan van Cruijf bleek te zijn. Tevens schatte hij de kans op een Europees kampioenschap voor Nederland in op 75%, dus dat belooft wat.

Na het eten naar de bios geweest, Men In Black III 3D. Het 3D gebeuren viel wat tegen, maar verder was de film best aardig.

PS: wederom prachtig weer vandaag.

Dinsdag 29 mei

We wilden wat lunchen in het kustplaatsje Hampton, maar het is nogal een dooie boel . Veel meer dan een pizza slice is er niet te vinden (wel goed te eten, daar niet van). Vanaf Hampton rustig aan verder richting onze eindbestemming Portland, ME. Vlak voor deze bestemming maken we nog een omweg om de Portland Headlight te bekijken, een vuurtoren aan de atlantische kust. Helaas was het nogal grijs en mistig zoals je op de foto kan zien. Verder ’s avonds rustig aan gedaan, lekker Indiaas gegeten, en daarna de wedstrijd van de Red Sox gekeken.

Vertrek – 25 mei

Vandaag vertrokken we richting onze vakantiebestemming. Bij nader inzien hadden we niet heel vroeg op het vliegveld hoeven zijn omdat het eerste deel van de reis naar Reykjavik ging, en dus nog niet intercontinentaal (waarvoor je eerder op Schiphol moet zijn dan voor Europese vluchten).

Gelukkig hadden we Economy Comfort tickets, en mochten we in de business lounge. Dit is echt een stuk relaxter dan in de drukke vertrekhallen. Keuze uit vele verschillende soorten drinken (van thee tot bloody mary), helaas was er niet al te veel keuze wat betreft het eten (allen cake en appels).

Na een sudoku en een beetje gamen op de telefoon was het tijd om te vertrekken naar Reykjavik. Bij het inchecken hadden we al gezien dat we een erg laag rijnummer in het vliegtuig hadden (Rij 5). En we bleken dan ook geupgraded te zijn naar Business class stoelen (omdat deze niet geboekt waren). Het bijbehorende luxe eten en de noise canceling koptelefoons kregen we echter niet. Na een erg relaxte vlucht van 3 uur geland op Kevlavik International Airport.

De Icelandair lounge was hier een stuk beter uitgerust met gratis eten (zelfs sushi). Het wachten op onze aansluitende vlucht naar Boston was dan ook zo voorbij. Dit keer hadden we helaas geen upgrade, dus we zaten in onze economy comfort stoelen wat nog steeds een stuk beter is dan economy.

Na een voorspoedige vlucht en zowaar een voorspoedige security check onze bagage opgehaald en met de T (soort metro/tram hoofdzakelijk onder de grond)  naar ons hotel gegaan. Wat een oude metro/tram wagons zeg…(oordopjes aanbevolen).

Zaterdag – 26 mei

Vannochtend waren we nog wel wat vroeger wakker door de jetlag, dus we konden veel doen vandaag. ’s Morgens hebben we Fenway Park bezocht ( met rondleiding). Dit is het oudste baseball stadion van de VS, gebouwd in 1912, en de thuisbasis van de Red Sox. Die baseballers moeten trouwens best wel aan de bak: tijdens het seizoen dat van april tot oktober loopt, spelen ze bijna elke dag een wedstrijd. Mag natuurlijk wel bij gezegd worden dat een wedstrijd veel zitten en wachten is.

Ondertussen was het ook flink warm vandaag, rond de dertig graden, gelukkig zijn ze erg van de airco hier. Zodra je winkel of wat dan ook binnenloopt kun je mooi afkoelen…oftewel: kippevel!

’s Middags zijn we eerst op het observatiedek van het op één na hoogste gebouw van Boston, de Prudential Tower, geweest. Het uitzicht was vrij goed en met de audio-gids hebben we veel over de geschiedenis van Boston gehoord.

Daarna hebben we de stad verder te voet verkend: de wijken in het centrum zijn erg groen. Lekker langs het water van de Charles river gewandeld.

Zondag 27 mei

Morgen is het zover, de koffers zijn gepakt, en daar gaan we weer. En terug op veler verzoek is ook de weblog.​ We hebben waarschijnlijk weer niet overal even goed internet, dus er zal niet elke dag een update zijn.

Hier onze route voor de mensen die hem nog niet kunnen onthouden 😉

——————– USA ——————
Boston, MA
Portland, ME
Bar Harbor, ME
Greenville, ME
——————- Canada —————
Quebec City, QC
Montreal, QC
Ottawa, ON
Kingston, ON
Toronto, ON
Niagra Falls, ON
——————– USA ——————
Elmira, NY
Harrisburg, PA
Philadelphia, PA
Washington, DC

Vandaag hebben we de kastelen Hohenschwangau en Neuschwanstein bezocht. De twee kastelen, beiden gebouwd door het koningshuis van Bavaria, zijn allebei alleen met een guided tour te bezoeken (en dat doen ongeveer 1.3 miljoen mensen per jaar). Allereerst kasteel Hohenschwangau, welke bewoond werd door koning Maximiliaan II van Bavaria en zijn vrouw Marie, en hun twee zoons Ludwig en Otto. De oudste, Ludwig, zou na het overlijden van zijn vader de troon bestijgen en Ludwig II worden. Als koning liet hij het slot Neuschwanstein bouwen. Vanuit slot Hohenschwangau had hij een mooi uitzicht op de bouw van het nieuwe slot. De tour was in het Engels, en werd geleid door een zeer goed Engels sprekende Duitse man die de pensioen leeftijd al redelijk dicht genaderd leek. Na de tour hadden we nog tijd om in een overpriced eettentje wat te lunchen alvorens de 30 minuten wandeltocht naar slot Neuschwanstein te beginnen.

Daar aangekomen zagen we ook dat het slot nooit helemaal is afgemaakt. Ludwig werd 2 dagen voor zijn mysterieuze dood afgezet door de regering die hem gek had laten verklaren. Dit was nodig omdat Ludwig nogal veel geld aan het slot spendeerde. De bouw werd bij het afzetten van de koning direct gestaakt, en nog geen 6 weken later was het al een museum. De tour ging dan ook alleen door de 15 kamers van het kasteel die al wel af waren, onder andere de troonzaal, de keuken en de slaapkamer. Ook bij deze tour, die overigens iets korter duurde, kwamen we weer allerlei interessante feitjes te weten.

Na het bezoek aan de twee kastelen zijn we via een omweg teruggelopen naar ons hotel om te bedenken wat we met de rest van onze middag gingen doen. Dit werden een afdaling in de zomerrodelbaan op de tegelberg en een trip met de skilift naar de top en weer terug. Dit leverde prachtige vergezichten op, echter was het redelijk bewolkt aan het worden, en door naderend onweer en regen konden we niet lang boven blijven. Hierna weer terug naar het hotel gegaan om ons klaar te maken voor het avondeten.

Vandaag was weer een reis-dagje. Een korte etappe (380 km) dus we hebben eerst uitgeslapen en daarna op ons gemak de koffers ingepakt. Na een laatste pitstop om te tanken en wat lunch in te slaan bij een supermarkt zijn we rond 12 uur op weg gegaan naar Hohenschwangau. Met onderweg nog een korte break waren we om half 5 bij het hotel.

Na het avondeten hebben we nog een rondje om de Alpsee gelopen die ook in de buurt lag. Dit was rond een uurtje of 8-9 en toen was het enigzins afgekoeld en lekker weer om nog even echt de benen te strekken.