Voordat we echt de Peak District uitrijden gaan we nog naar Haddon Hall. Dit is een groot middeleeuws landhuis waarvan de eerste delen zijn gebouwd in de 12e eeuw gebouwd. Het landhuis is sinds die tijd in dezelfde familie gebleven via de vrouwelijke lijn. Tot twee keer toe in de geschiedenis waren er geen mannelijke erfgenamen waardoor het landhuis werd geërfd door een dochter. Door hun huwelijken veranderde wel telkens de naam, van Avenell naar Vernon en vervolgens naar Manners. John en Dorothy Manners waren de laatste bewoners in de 16e eeuw die het landhuis hebben uitgebreid tot wat het nu is. Na hun vertrek is het ca. 200 jaar niet gewoond geweest, alleen beheerd met een zeer beperkte staf. Ook toen al werden er af en toe ‘betalende’ bezoekers toegelaten. Dit is te zien in sommige van de kleine glas-in-lood-raampjes waarin bezoekers bijvoorbeeld hun naam en een jaartal gekrast hebben. De oudste die wij hebben gezien was van 1776. Hierbij werd vriendelijk verzocht om dit nu niet meer te doen. Begin 20ste eeuw is het hele huis met zorg gerestaureerd in de staat van de 16e eeuw door John Manners, de 9e Hertog van Rutland. Het geeft een interessant en goed kijkje in het wonen en leven van Engelse adel 500 (!) jaar geleden.

Na de middag vervolgen we onze weg en rijden we naar Cambridge met onderweg één stop voor het laden van de auto en wat boodschappen. ‘s Avonds tapas gegeten.

Nu we weer wat langer onderweg waren, vielen ons ook weer wat interessante dingen op bij het autorijden in Engeland. Hierbij wat ‘feitjes’:

• De maximum snelheid op de snelweg is 112 km/u (70 mijl/u)
• Langs de snelweg hebben we de volgende borden gezien: “pas op overstekende voetgangers”, “pas op agrarisch verkeer” (trekkers)
• Daarnaast kun je het volgende tegenkomen: rotondes, links af zonder uitvoegstrook, fietsers (!!, maar wel achterop natuurlijk).
• De ‘standaard’ snelheid buiten de bebouwde kom is 96 km/u (60 mijl/u), ook op smalle weggetjes met aan beide kanten een hoge heg en uitwijkplaatsen als enige plek om een tegenligger te passeren.
• Voor scherpe bochten, onoverzichtelijke situaties en kruisingen staat “SLOW” (langzaam) op de weg geschreven, als een soort ‘tip’ (of zo).
• In meer bebouwde omgeving moet het soms wat langzamer, soms 80 km/u (50 mijl/u) of ‘zelfs’ 64 km/u (40 mijl/u). Alleen in de wat grotere dorpen en steden is de maximum snelheid 48 km/u (30 mijl/u).
• Er wordt met name qua snelheid dus veel overgelaten aan het inzicht van de bestuurder…
• Verkeersborden zijn vaak slecht zichtbaar omdat ze half (of helemaal) in de begroeiing naast de weg staan.

Na de hitte van Oslo is het vandaag duidelijk ander weer. De temperatuur in de ochtend is 14 graden, een stuk frisser dus, maar op zich prima voor het wandelen. Na het ontbijt rijden we weer naar dezelfde parkeerplaats in Nordseter voor een tweede, wat langer rondje in deze omgeving. De route is vrij vlak en begint met een stuk (half) verharde weg. Daarna gaan we meer de velden in waar het op sommige plekken erg drassig is. Hier en daar waren er houten planken neergelegd om de natste stukken door te komen zonder natte voeten. We pakken hier en daar een beetje hoogte mee en hebben dan uitzicht over het dal waarin o.a. Lillehammer ligt. Aan het einde van de route hebben we nog weer een paar kilometer (half) verharde weg, voordat we terug zijn bij de auto na ca. 15,5 km en 360 hoogtemeters. Wel jammer dat het een flink deel van de route geregend heeft.

Terug in het hotel eerst maar een kopje thee gedronken en daarna lekker douchen en relaxen. ‘s Avonds lekker gegeten bij Heim, die hetzelfde concept hadden als Egon (bestellen aan de bar, waarna het eten wordt gebracht). Een broodje ‘pulled pork’ en een frisse salade gedeeld en allebei een toetje van chocolademoussetaart met erg lekker mango-ijs.

We zijn weer thuis dus hier komt de laatste update over onze vakantie:

19 Juni

Vandaag lekker naar Universal Studio’s, een pretpark in Los Angeles van de gelijknamige film studio. Het leek aan het begin van de dag erg druk te worden, want het was zaterdag, en het was prachtig weer. Uiteindelijk zijn we in alle attracties geweest, en hebben we eigenlijk maar bij 1tje lang hoeven wachten (de Universal Studio’s Tour). Gelukkig werden we in de rij vermaakt met film fragmenten uit het archief van de studio, aan elkaar gepraat door 2 presentatoren.

Voor mij (Jeroen) weinig nieuwe attracties, de meeste hebben ze ook in Universal Studio’s Orlando, of Movie World Germany. De Waterworld show kende ik nog niet, en was met veel ontploffingen en water stunts leuk om te zien. Saskia vond de Simpsons attractie het leukst ook al vindt ze de TV serie maar niets.

‘s Avonds wat gegeten in een van de restaurantjes in de Universal City Walk, en daarna naar de bioscoop geweest voor een voorpremiere van de film “Knight and Day” met Tom Cruise en Cameron Diaz. De film zal geen oscars winnen in de belangrijke categoriën, maar het is zeker een leuke film met veel humor en actie.

20 Juni

Vandaag lekker uitgeslapen want we hadden gisteren veel gedaan en het was best laat geworden. Hierna zijn we downtown Los Angeles een beetje gaan verkennen. Om precies te zijn de gedeeltes Historic Downtown (met veel oude theaters), het Fashion Discrict (veel kleding winkels), en South Park (veel entertainment zoals het Nokia Theatre, Staples center en het conventie centrum).

De wandeling heeft ons het grootste gedeelte van de middag gekost, en aan het eind van de middag zijn we in South Park naar de film The A-Team in de bioscoop geweest. Een heerlijke over de top actie film gebaseerd op de serie uit de jaren tachtig, en met de bijbehorende humor. In de film gaan in tegenstelling tot de serie van vroeger wel mensen dood.

Hierna op zoek gegaan naar een lekker restaurant, en deze gevonden in ons hotel. Daarna nog de eerste 2 afleveringen van het nieuwe seizoen van Leverage kunnen kijken. Helaas is het toch wat anders als thuis waar de afleveringen zonder reclame binnenkomen.

Er zit hier ontzettend veel reclames tussen de programma’s, maar de blokken zijn een stuk korter als in Nederland. Dit vind ik wel prettig, alleen Saskia mag altijd graag tijdens de reclame zappen, waardoor je hier veel sneller wat mist als in Nederland.

21 Juni

Vandaag hebben we om 13:30 een tour door Paramount Studio’s, dus we hebben ‘s ochtends niet veel tijd om nog wat anders te doen. We vonden precies genoeg tijd om aan het begin van de dag nog een rondleiding door het Kodak Theatre te plannen. Dit theater wordt gebruikt voor veel award ceremonies zoals de Oscars en MTV awards. Ook wordt het gebruikt bij de American Idol finales.

Het was een interessante rondleiding en de gids wist vele interessante feitjes te vertellen. Helaas konden we de zaal zelf niet in volle glorie bewonderen daar deze was afgedekt met plastic wegens verbouwingen aan het toneel. Deze zijn nodig voor een show van Cirque du Solei, die hebben hier een contract getekend om 10 jaar lang 7 dagen per week een aantal shows per dag te doen. Het enige wat er dan nog tussen door komt zijn de oscars.

Na deze rondleiding hebben we snel een sandwich gegeten en zijn we begonnen met onze wandeltocht naar Paramount Studio’s. Dit was namelijk 45 minuten lopen van het dichtsbijzijnde metrostation. Ook de rondleiding over het studio terein van Paramount Studio’s was erg leuk. We hadden een goede gids die veel interessante en leuke weetjes had over de oudste nog bestaande filmstudio in Los Angeles (98 jaar).

Na de tour van iets meer dan twee uur zijn we weer richting het metrostation gelopen, en hebben daar in de buurt nog een aantal souveniers voor de thuisblijvers gekocht. Daarna nog lekker gegeten bij Tony Roma’s, en daarna al weer terug naar het hotel. Het was een leuke maar vermoeiende dag.

22 Juni

Onze laatste volledige dag in LA wilden we volledig benutten, dus zijn we vroeg opgestaan. Er staat een sightseeing tour in een busje op het programma. Deze was in het begin nog leuk en informatief, maar de ietwat irritante chauffeur en de vele herhaling in zijn verhaal (en aangezien de tour langs Paramount Studio’s kwam, veel informatie die we gisteren al gehoord hadden), hadden we aan het eind het gevoel dat het toch een beetje verspilling van tijd was.

Na de sightseeing tour zijn we naar Madame Toussaud’s geweest om een aantal wassen beelden van celebrities te bekijken. Er zaten een aantal erg gelijkende bij. Helaas wilde Saskia met geen van allen op de foto (ook niet met Tom Cruise of Will Smith ofzo).

Hierna hebben we geluncht en zijn we terug gereden naar downtown LA. Hier hebben we weer een wandeling gemaakt, ditmaal naar de gedeeltes Bunker Hill (een aantal kantoor gebouwen), Civic Center (federale en lokale overheidsgebouwen) en het oudste gedeelte van de stad dicht bij Union Station. Het kan goed kloppen dat het station je bekend voorkomt, het is in een aantal films en series te zien. Het werdt bijvoorbeeld in de film Casablanca gebruikt als het vliegveld van Casablanca. Ook hebben we op het observatie dek van het stadhuis nog wat foto’s gemaakt en er van het uitzicht genoten (27^e verdieping).

Vanaf Union Station hebben we de metro genomen naar Universal City, hier een snelle hap, en toen naar de film Ironman 2. Hele leuke film met veel actie, 1 van de betere strip verfilmingen. Helaas liet de kwaliteit van het beeld wel wat te wensen over aangezien de film hier al heel lang draait.

23 Juni

Uitslapen, inpakken, naar het vliegveld toe en wachten. Het vliegtuig vertrok precies optijd, en de piloot verwacht rond 11:15 te landen op schiphol, een goed half uur eerder dan gepland. Tijdens de vlucht van 10 uur is er niet heel veel te doen. Vandaar dat ik de verhaaltjes van de afgelopen 4 dagen maar even zit te typen.

We zitten op onze kamer in Los Angeles, en we hebben weer internet, dus tijd voor een update:

16 juni

Vandaag niet zo’n lange rit, van Santa Maria naar Oxnard. Onderweg nog even gestopt bij een Deense enclave, alsof je ineens in Denemarken zit. Daarna ook nog in Santa Barbara gestopt en een ommentje gemaakt en wat winkels binnen gegaan. Hierna doorgereden naar Oxnard en ingechecked.

Daarna naar een grootte outlet mall gegaan, zodat er eindelijk een beetje gewinkeld kon worden (voornamelijk door Saskia). De eindstand:

Jeroen: 1 broek, 2 t-shirts Saskia: 2 broeken, 2 paar schoenen, 2 t-shirts

17 juni

Vandaag weer terug gereden naar Los Angeles.Weer langs de kust, onder andere door Malibu.Voordat we naar het Crowne Plaza hotel (zelfde hotel als de aller eerste nacht)zijn gegaan eerst nog langs het Beverly Center (winkel centrum) om onze Go Los Angeles Cards op te halen. Hiermee krijgen we veel toegangskaartjes van attracties in de buurt gratis.

Na deze kaartjes opgehaald te hebben naar het Griffith Observatory gegaan. Dit is telescoop met een aantal interesante displays over het heelal. Het gebouw staat in de Hollywood Hills, en heeft uitzicht over de hele stad en de Hollywood Sign. Helaas was het wat mistig en was er veel smog, hierdoor konden we de stad niet heel goed zien.

Hierna zijn we doorgereden naar ons hotel, hebben we lekker gegeten en vervolgens op tv gezien hoe de LA Lakers de NBA Championships wonnen. Dit leide vervolgens tot een grote chaos in het centrum (daar zitten we nog niet, nu nog vlak bij het vliegveld).

18 Juni

Opgestaan, en nog net even kunnen zien hoe de USA van een overwinning beroofd werd op het WK voetbal. Daarna met onze auto naar het hotel gereden waar we nog een aantal dagen zullen blijven. Hier ingechecked en onze bagage achtergelaten, daarna met de auto terug naar het vliegveld om deze in te leveren.

Vervolgens met een shuttle naar Union Station, en vanaf daar met de metro naar ons hotel. Daar in de buurt wat gelunched, en de buurt een beetje verkent. Daarna met de metro naar Hollywood gereden en daar nog wat sterren bekeken (die liggen daar op de grond in het trotoir). Er nog aan gedacht om een film te pakken in Graumann’s Chinese Theatre maar de film die daar draaide was zo slecht dat we dat maar niet gedaan hebben.

In centrum vlak bij het hotel zijn veel aziatische restaurants, dus we besloten daar naartoe terug te gaan om wat te gaan eten.

Weer een update uit de USA:

14 juni

Vanochtend rustig begonnen met de wekker op 8 uur. Daarna fietsen gehuurd om San Fransisco verder te verkennen. Aangezien de stad om meerdere heuvels is gebouwd, hebben we ons lekker uit kunnen leven… We zijn eerst naar Golden Gate Park gefietst (berg-op), daarna het park door (vrij vlak, dus konden we een beetje bijkomen). Vervolgens verder langs de baai richting de Golden Gate Bridge. Hier moesten we weer een flink stuk omhoog… Over de burg zelf was een makkie, alleen een beetje slalommen om de voetgangers heen.

Jammer genoeg konden we niet echt goede foto’s maken omdat er vrij veel mist in de baai hing. Aan de andere kant van de brug geluncht in Sausalito en daarna met de ferry terug naar S.F. Vanuit de haven een goede (= redelijk vlakke) route terug naar de fietsverhuurder. Daarna nog wat rondgewandeld rond Union Square en een beetje gewinkeld: nieuwe sandalen en een boek voor mij (Saskia, uiteraard J). ‘s Avonds gegeten bij een Italiaans restaurant. Dat viel niet bij iedereen goed, Jeroen heeft z’n eten er ‘s nachts weer uitgegooid, maar daarbij voelde hij zich weer beter.

15 juni

Vandaag uit San Fransisco vertrokken. Dit ging gemakkelijker dan verwacht, niet al te druk in de stad, en ook al had de Garmin (amerikaanse Tom Tom) het wat lastig tussen de hoge gebouwen toch in 1 keer goed gereden. Ook geen files de stad uit, dus we konden aan het begin goed afstand afleggen.

Rond de middag kwamen we aan in Monterey en hebben daar even wat gelunched. We wilden eerst de “17 Mile Drive” volgen, alleen deze was afgesloten voor toeristen wegens de US Open Golf. Daarom zijn we vanuit Monterey maar langs de kust gereden en vervolgens om Pebble beach (golfbaan) heen gereden naar de Pacific Coast Highway. Prachtige weg langs rotsen en stranden aan de westkust van Amerika.

Regelmatig gestopt om van het uitzicht te genieten en foto’s te maken. Maar de bochtige weg langs de kust is gevaarlijk en je kan er dus niet lekker doorrijden. Dan is 144 kilometer best lang, en we waren dan ook later dan verwacht in Santa Maria, onze eindbestemming van vandaag. Direct gegeten bij het restaurant van het hotel, en daarna lekker gedouched. Morgen verder naar Oxnard, en dan terug naar Los Angeles.

Na het bezoek aan twee natuurparken zijn we weer inde bewoonde wereld aangekomen. Op dit moment San Fransisco, weer gratis internet, dus hier een update:

11 Juni

Vanochtend een beetje uitgeslapen en rustig aan gedaan na de zware dag van gisteren. Vandaag staat Yosemite op het programma, en het belooft mooi weer te worden. Eerst even wat ontbijt in het hotel genomen, en toen het park ingereden. Het was aanzienlijk drukker dan toen we gisteren door het park reden, en we moesten dan ook even wachten voor de toegangspoortjes. Gelukkig hebben we een pas die geldig is voor alle nationale parken, dus wij konden de trage rij met mensen die nog een toegangskaartje moesten kopen voorbij rijden.

Onze eerste bestemming van vandaag was de Tuolumne Grove, 1 van de 3 plekken in het park waar de Giant Sequoia bomen voorkomen. Helaas lag het grootste gebied met sequoia te ver weg om nog meer van het park te kunnen zien, maar de bomen in Tuolumne waren er niet kleiner om. Na een hike van 2 mijl waren we weer terug bij de auto en zijn we met wat tussenstops om van het uitzicht te genieten richting Yosemite Valley gereden.

Er was bijna geen parkeerplek meer te vinden in Yosemite Valley, veel mensen waren op het mooie weer af gekomen voor een dagje uit. Onderweg nog gestopt bij de Bridalveil Fall. Deze waterval komt van aanzienlijke hoogte naar beneden denderen en dit heeft als effect dat er veel water nevel rond het bezichtigings punt was. Op zich was dit niet zo erg, maar na een paar flinke windvlagen kwam het water ineens met bakken naar beneden en waren we zeiknat.

Na tijdens de lunch wat te zijn opgedroogd verder de valley ingereden om daar nog wat te wandelen. Eerst een rondje langs een andere waterval, hier hebben we gelukkig geen nat pak aan overgehouden, maar de waterval was er niet minder spectaculair om. Hierna met wat omzwervingen naar de auto terug gelopen. Onderweg nog een heuse beer gezien (van een aardige afstand, maar het was er echt één).

Daarna was het wel weer welletjes voor vandaag en zijn we terug naar het hotel gegaan om een lekker hapje te eten. Daarna lekker gerelaxed op de hotel kamer.

12 Juni

Vandaag lekker uitgeslapen en ontbeten in het hotel, we moeten weer helemaal door Yosemite heen voor onze volgende bestemming, Lake Tahoe. Helaas is het vandaag zaterdag en prachtig weer, dus het was ontzettend druk voor de ingang van Yosemite. Na een uur in de file waren we eindelijk binnen, en konden we eindelijk door het park heen. Dit ging gelukkig wat sneller. Weer over de Tioga Pass, en vervolgens naar het noorden.

Pas laat in de middag kwamen we daar aan. We zaten net in Nevada dus het hotel heeft een casino. Wel een van de betere kamers van onze reis tot nu toe, alleen weer eens geen gratis internet. Lekker gegeten in het restaurant, weinig interesants te doen op het moment verder. Morgen vroeg op weg naar San Fransisco.

13 Juni

Vandaag vanaf Lake Tahoe vertrokken richting San Fransisco. De rit van 370 kilometer ging tot de Bay Bridge van San Fransisco bijzonder vlot. Hier kwamen we echter muurvast in een file voor de tolpoortjes waar we moesten betalen om de brug over te mogen. Zelfs de 17 banen met tol poortjes waren niet genoeg om het allemaal wat soepel te laten doorstromen (op deze zondagmiddag).

Na een oponthoud van een extra 30 minuten konden we dan eindelijk de brug over en de stad inrijden. Het hotel was zo gevonden, maar een parkeerplaats niet echt. Na een blokje om was er een laden lossen plekje vrij gekomen voor het hotel en heeft Saskia ingechecked, terwijl ik er voor zorgde dat de valet de auto niet voor ons ging parkeren (terwijl onze bagage daar nog in zat). Het hotel raadde ons aan om, als we de auto niet nodig hadden tijdens ons verblijf, deze in een dichtbij gelegen parkeergarage te parkeren. Dit hebben we maar gedaan, nog steeds erg duur, maar goedkoper dan de valet parking.

Hierna even opgefrist in onze hotelkamer en in een nabijgelegen Starbucks kloon een late lunch gehaald. Hierna richting de Visitor Center gelopen voor een kaartje van de stad, en wat andere informatie. Met deze informatie besloten we richting Fisherman’s Warf te lopen, met een omweggetje langs Lombard Street (de meest bochtige straat van de wereld).

In Fisherman’s Warf hebben we een beetje langs de kades geslenterd en van het uitzicht over de baai genoten. We hebben een terrasje meegepikt waar we een Hoegaarden hebben gedronken (zonder schuim en in een plastic beker, maar het was wel een Hoegaarden). Ook hebben we nog even gelopen over Pier 39, bekend van de zeeleeuwen die hier een plekje hebben ingepikt.

Tegen het eind van de middag via Coit Tower (met prachtig uitzicht over de stad) terug gelopen naar ons hotel, en ons daar klaargemaakt voor het avondeten. Het viel ons op dat er op deze zondag verdacht veel gesloten was (ook restaurants), gelukkig vonden we een Thais restaurant wat open was, en het eten was hier gelukkig ook prima.

De laatste paar dagen hadden we geen beschikking over gratis internet in de hotels waar we zaten. Ik had dus ook niet door dat de weblog onbereikbaar was geworden, maar als het goed is is dat nu opgelost. Nu dus een grote update:

6 Juni

Vandaag vroeg vertrokken richting Bryce Canyon, we hadden in eerste instantie bedacht ook direct Zion national park te bezoeken aangezien deze redelijk op dezelfde weg lag. Maar omdat het toch net wat meer tijd zou vergen dan wewilden hebben we hier tijdens het rijden toch maar vanaf gezien, en besloten Zion pas op de weg naar Las Vegas te bezoeken.

Tijdens de rit weer de gebruikelijke rode rotspartijen langs de kant van de weg, met zo hier en daar een groen stuk. Ons hotel/resort stond al ver van te voren aangegeven op grote reclameborden en het was dan ook duidelijk een populaire overnachtingsplaats bij Bryce Canyon.

Nadat we in onze kamer getrokken waren, zijn we bij het restaurant van het hotel gaan lunchen (erg lekker, alleen niet al te gezond). Vervolgens zijn we het park ingereden en hebben we een hike uitgezocht om te gaan lopen. Het was vandaag iets onder de 30 graden, dus dat was goed te doen.

Bryce canyon is minder diep en groot dan de grand canyon, maar dit zorgt er wel voor dat je een hike naar de bodem kan doen, om vandaar de wanden te bekijken. Dit hebben we dan ook gedaan, een intermediate hike van 2 tot 3 uur bleek in 1 uur en een kwartier gepiept. Daarna wat uitkijkpunten bezocht (hoogste punte 2700 meter), terug gereden naar het hotel voor het avond eten, en daarna weer terug het park in voor de zonsondergang. Deze was een stuk minder spectaculair dan in de gand canyon.

Daarna terug naar onze hotelkamer om rustig de nacht door te komen (dachten we). We lagen nog geen uur op bed of het brand alarm van de kamer naast ons ging af. Het was fals alarm, maar 5 minuten geloei maakt je goed wakker.

7 Juni

Vervolgens hebben we kunnen slapen tot 6:00 uur, toen de wekker ging (ingesteld door de vorige bezoeker van de kamer). Daarna nog kort kunnen slapen voordat de rit door Zion National Park naar Las Vegas op het programma stond.

Toen we bij de ingang van het park aankwamen bleken we door wegwerkzaamheden niet verder te kunnen, en moesten we 60 mijl omrijden, en konden we het park niet bekijken (dan hadden we nog veel verder moeten omrijden). Op naar Las Vegas dan maar.

De weg naar Las Vegas was verder redelijk recht toe recht aan. Vanuit Utah weer een klein stukje door Arizona om in Nevada uit te komen. Vlak voor de stad nog even ergens gelunched en een hoognodige plaspauze. Toen naar het vliegveld gereden om de auto om te ruilen (een Hyundai Elantra, toch een stapje terug in vergelijking met de Dodge Avenger).

Daarna doorgereden naar het hotel aan The Strip, de auto afgegeven aan de valet, en onze kamer opgezocht. Daarna het casino en het aangrenzende winkelcentrum verkennen (bijna elk hotel heeft zijn eigen winkelcentrum met luxe merken). We hadden al gemerkt dat we beter nog even niet naar buiten konden, met 43 graden en een stevige wind (niet echt verkoelend want je hebt het toch over lucht van 43 graden) was het niet echt uit te houden buiten.

Na het winkelen een restaurant gereserveerd, en snel even naar het naburige Paris Hotel/Casino gelopen. Ze hebben daar een eifeltoren replica (niet 1 op 1). En ook hier even door een Parijse winkelstraat gelopen. Daarna terug om te eten (heerlijk chinees maar wel met amerikaanse toetjes). ‘s Avonds de strip verkent aan de zuidkant van ons hotel. Binnen geweest bij de MGM Grand (hotel met meer dan 5000 hotelkamers, en daarmee de grootste van Las Vegas). Daarna nog even in ons eigen hotel gegokt (10 dollar vergokt om 40 dollar speeldgeld te krijgen van het hotel, en vervolgens hiervan 60 dollar echt geld gemaakt).

8 juni

Vandaag hadden we een hele dag in Las Vegas, het vreemde is dat je ‘s morgens het casino in loopt en het er precies hetzelfde uitziet als toen je 8 uur eerder naar bed ging: mensen die aan het gokken zijn. ‘s Morgens heb ik (Saskia) eerst gezwommen.

Vandaag hebben we vooral in de ochtend en aan het begin van de middag andere hotels/casino’s bekeken. Er was nu wat minder wind dus het was iets beter vol te houden buiten. We begonnen met de Belaggio, vooral bekend van de fonteinen, daarna Ceasar’s Palace: volledig in de stijl van het oude Rome, met een theater dat er uit ziet als het colosseum, beelden van Goden enzovoort.

Vervolgens door naar de Mirrage. Daarna naar de overkant voor de Ventian, compleet met gondels die door zingende roeiers worden rondgepeddeld op een rivier die zowel binnen als het buiten het gebouw stroomt. Hier en daar wat gegokt, black jack en op de slot-machines. Per saldo hebben we uiteindelijk toch verloren, we konden de winning mood van de voorgaande dag niet doorzetten.

Halverwege de middag teruggegaan naar ons eigen hotel, ook daar nog wat gegokt. Aan het einde van de middag ben ik (Saskia weer) nog een keer gaan zwemmen. Na het avondeten nog twee bijzondere attracties bekeken: de grote fontei n voor het Belaggio, waarbij de fonteinen een ‘show’ geven op de maat van de muziek, en de ‘vulkaan-uitbarsting’ bij de Mirrage, door Jeroen vastgelegd op film. Beiden waren spectaculair.

9 juni

Vandaag na het ontbijt op weg naar de warmste plek van onze vakantie, Death Valley. Inderdaad nog net iets warmer dan Las Vegas. Overdag was er gelukkig nauwelijks wind, waardoor het beter vol te houden was. We waren rond 1 uur bij ons hotel, waar we eerst geluncht hebben. Vervolgens zijn we het park in gegaan, uiteraard met een ruime hoeveelheid water in de kofferbak. Eerst zijn we naar Badwater gereden het laagst gelegen punt op het westelijk halfrond (86 meter onder zeeniveau), hier konden we ook direct de zoutvlakte van dichtbij bewonderen.

Vervolgens via het kronkelende Artists Drive terug en naar Dante’s View. Vanaf hier kun je zowel het laagste als het hoogste punt van Death Valley zien. Vooral de weg er naar toe was leuk om te rijden; krokkelend en steil (laatste paar honderd meter 15 % stijging). Op de terugweg naar het hotel ook nog bij Zabriskie Point gestopt. Na het eten zijn we nog even wezen zwemmen (onverwarmd, watertemperatuur ca 30 graden).

10 Juni

Vandaag vroeg opgestaan want we hadden een rit van +/- 530 Km op het programma staan. Eerst Death Valley uit, vervolgens een stuk langs de oost kant van de sierra nevada. Daarna omhoog om zo via Tioga pass (meer dan 3km hoogte) Yosemite park binnen te rijden. Om bij ons hotel te komen moesten we helemaal door het park heen, het hotel ligt namelijk 13 km ten westen van de westelijke grens van het park.

Het verschil met gisteren kon niet groter. ‘s Ochtends was het in Death Valley natuurlijk nog erg warm (boven de 35 graden om 8 uur), maar zodra we via de bochtige bergweggetjes de vallei uit waren gereden doemden de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada al voor ons op. Saskia was er nog niet helemaal van overtuigd dat we binnen handbereik van echte sneeuw zouden komen, maar toen we eenmaal de klim van de Tioga Pass waren begonnen was al snel duidelijk dat dit wel het geval zou zijn.

Het was goed aan het smelten maar op veel plaatsen lag toch nog wel een halve meter tot een meter sneeuw. Ook meren waar de ijsschotsen nog op dreven reden we regelmatig voorbij. Al het smeltwater zorgde natuurlijk voor de nodige snelstromende riviertjes en watervallen van de rotsen.

Aan het begin zijn we nog op veel plekken gestopt maar halverwege het park was Saskia het rijden wel een beetje zat dus zijn we rechtstreeks doorgereden naar ons hotel om even te relaxen. Morgen hebben we namelijk nog een dag in Yosemite. Ook nog lekker gegeten vanavond in het restaurant bij het hotel.

Rood van de rotsen langs de Colorado (Het spaanse Rio Colorado betekent Rode Rivier). Lekker rustig niksen vanavond en uitrusten van de afgelopen 3 dagen. Dus tijd voor een update:

3 juni

Vanochtend vertrokken richting de Grand Canyon. Onderweg eerst een tussenstop gemaakt bij Montezuma’s castle. De ruine van een bouwwerk met vier verdiepingen dat in een rotswand was gebouwd door een Indianenstam voordat de Spanjaarden er kwamen.

Daarna door richting Sedona om te lunchen en vervolgens via een Highway richting Flagstaff. Deze weg was een stuk interessanter dan via de Interstate, met vuurrode rotsen langs de route.

Tegen het einde van de middag kwamen we aan in Yukasan, net voor de ingang van de ‘South Rim’ van de Grand Canyon. We zaten nu op ca 2 km hoogte. Na ingecheckt te hebben bij het hotel zijn we het Grand Canyon National Park ingegaan. De Grand Canyon is indrukwekkend en onvoorstelbaar wijds en groots. We zijn gebleven tot na de zonsondergang. (Detail: we kwamen terecht in een ‘bubbel’ Nederlanders: een groep motorrijders en een buslading dames van middelbare leeftijd).

4 juni

Voor vertrek nog gebeld met Alamo over het brandende lampje in de auto. De auto moet inderdaad een servicebeurt, we hebben afgesproken dat we hem in Las Vegas zullen omruilen.

Vandaag op tijd vertrokken voor nog meer prachtige plaatjes van de Grand Canyon; o.a. vanaf Grand View Point en Desert View Point van het uitzicht genoten en foto’s gemaakt. Hierna verlieten we het park en zijn we doorgereden naar Cameron voor de lunch.

Vanaf daar was het recht toe recht aan naar onze volgende stop in Page. Deze route liep door het Navajo-Indianenreservaat. Weer een prachtige route met afwisselend vlak en heuvelachtig gebied maar ook hoge rode rotsen. Tegen 3 uur arriveerden we in Page. Bij het inchecken een kleine tegenvaller: ze hadden geen ‘non’-smoking’-kamers meer, en dat konden we goed ruiken in onze kamer. De luchtverfrisser die we hadden gekregen hielp enigzins: daarna rook de kamer naar dennengeur.

‘s Avonds wel lekker gegeten (eerst opnieuw op zoek geweest naar een restaurant uit het info-boekje en opnieuw niet kunnen vinden).

5 juni

Vandaag met de auto naar Lake Powell gereden voor een boot tochtje van 1 ½ uur. Het beloofde warm weer te worden (37 graden celcius), dus het leek ons beter om de tocht van 10:30 te nemen in plaats van die van 16:00. Het was nog steeds erg warm op de boot, hoewel er wel een lekker windje stond. Gelukkig hadden we ons goed ingesmeerd en een handdoek meegenomen om onze nek te beschermen.

Na de boottocht, nog gelunched bij het resort wat de boottochten organiseerde, daarna nog wat rond gereden en van het uitzicht genoten. Tussen 14:00 en 15:00 in het hotel gezeten om bij te komen van de hitte, om vervolgens vol goede moed een uitstapje te maken naar Horsshoe Bend (zie foto), en de Glen Canyon Dam (ook een foto).

Toen we drijfnat van het zweet weer in onze hotelkamer kwamen snel gedouched en daarna bij een Chinees restaurant gegeten. Een welkome afwisseling t.o.v. de Amerikaanse/Mexicaanse keuken die we de afgelopen dagen hebben gehad.

Morgen weer vroeg op want we gaan naar Zion National Park en Bryce Canyon National Park.

We zijn op het moment in Scottsdale, en er is even tijd om een update te schrijven. Dus hier gaat ie.

1 juni

Vanochtend ontbeten in het hotel. Bleek inbegrepen bij de prijs, en dat zie je toch niet vaak in amerika, Na het ontbijt met de auto naar downtown San Diego gegaan om het USS Midway museum te bezoeken. We waren wat vroeg, dus we hebben de auto bij het vliegdekschip geparkeerd en eerst even een rondje gewandeld door downtown San Diego, een erg schone binnenstad. Vervolgens hebben we de USS Midway bezocht, een groot vliegdekschip, gebouwd in 1945, en in 1992 uit actieve dienst gehaald. Vervolgens is er een museum van gemaakt. Veel interesante dingen over de werking van een vliegdekschip gezien, maar het mooiste was natuurlijk de vliegtuigen die op het dek uitgestald waren.

Na ons bezoek de USS Midway zijn we vertrokken richting Palm Springs. Onderweg wat boodschappen gedaan (vooral water) om onze overlevingskansen in de woestijn te vergroten. Na 2 en een half uur rijden kwamen we aan in Palm Springs, een kleine stad die vooral vol staat met zwembaden en golfbanen. Het was een heerlijke 34 graden toen we aankwamen, en na het avondeten zijn we lekker gaan zwemmen en zijn we vroeg naar bed gegaan. De volgende dag staat er een reis van 550 km op het programma.

2 juni

Vroeg op gestaan en even ergens wezen ontbijten, vervolgens de piepschuimen koelbox gevuld met ijs, en de flesjes water die we de vorige dag hadden gekocht. Op het programma staan een trip door Joshua Tree Park, en vervolgens met de auto naar Scottsdale, bij Phoenix in Arizona.

Joshua Tree is een bergachtig stukje woestijn met als meest kenmerkende eigenschap een groot aantal joshua bomen (vandaar de naam). Vooral interesant waren Hidden Valley, een stukje groen(er) omringt door rotsen midden in een woestijnachtig landschap. En een uitkijkpunt op de hoogste berg in het park (1500 meter). Voor de entree in alle nationale parken in de USA moet je betalen, varierend van 10 tot 25 dollar per park per auto. Je kan ook een “America the Beautiful” pas kopen voor 80 dollar, en dan heb je een jaar lang toegang tot alle nationale parken.

Na het park hebben we onze weg voortgezet naar Scottsdale. Onderweg ging er een dashboard lampje branden, we zijn even gestopt maar bij gebrek aan een handleiding, en het feit dat het een oranje en geen rood lampje betrof, hebben we besloten om door te rijden naar het hotel en vervolgens op internet de handleiding op te zoeken.

Daar aangekomen en ingechecked kwamen we er al snel achter dat het niet zo’n probleem was, in de handleiding stond dat hij voor een onderhouds beurt moest als het probleem na een tankbeurt of twee niet verdween, daar komen we dus vanzelf wel achter.