Vandaag rijden we via de toeristische route terug naar Christchurch. Die toeristische route is vooral de eerste helft, waarbij we nog één keer kunnen uitkijken over de baai bij Akaroa. Nog één keer slingerend een berg op en daarna natuurlijk ook weer af.

Halverwege de ochtend zijn we in Christchurch, de grootste stad op het Zuidereiland met ca. 350.000 inwoners. We lopen eerst een rondje door het centrum van de stad, waarin de schade van de aardbevingen van 2010 en 2011 nog goed zichtbaar is. Sommige gebouwen worden met stalen constructies, verzwaard met grote betonblokken op hun plek gehouden. De kathedraal is voor een groot deel verwoest en de renovatie moet nog beginnen.

Op de terugweg naar de auto nemen we een broodje mee, zodat we kunnen lunchen in het park. Daarna gaan we naar het Canterburymuseum waar we vooral nog wat geschiedenis van de eerste bewoners van Nieuw Zeeland hebben opgepikt, de Maori.

Na inchecken bij ons motel en een vroeg hapje eten zijn we nog naar de film geweest (Knives Out).

Morgen beginnen we onze terugreis met de binnenlandse vlucht van Christchurch naar Auckland. Daarna de rest in twee etappes. Eerst naar Singapore (ca. 7 uur) en vanaf daar, na een tussenstop van 5,5 uur, door naar Schiphol (ca. 13 uur).

Vandaag geen lange rit met de auto, zelfs geen korte om bij het starpunt te komen van de hike die we vandaag gaan doen. We kunnen onze hikingschoenen bij onze kamer aantrekken en direct de straat uit lopen. Dit betekent wel dat het eerste stuk van de route over de verharde weg gaat, maar ook die kunnen hier stevig omhoog gaan, dus we pakken al snel onze eerste hoogtemeters. Want hoewel we gisteren door de vlaktes reden, het schiereiland waar Akaroa op ligt is dat zeker niet. Het schiereiland is miljoenen jaren geleden ‘begonnen’ als een eiland, ontstaan door een vulkaanuitbarsting. Daarna is het, onder andere door het schuiven van tectonische platen, verbonden met de grotere landmassa van het Zuidereiland. Om een lang verhaal niet langer te maken: we gaan dus vandaag gewoon een berg op. Zoals gezegd begon de route op de verharde weg. Nadat we het dorp uit waren, gingen we verder op eerst onverhard gravel en daarna een breed graspad. Om ons heen vooral glooiend grasland met hier en daar wat schapen. Als we omkijken kunnen we uitkijken over het dorp en de baai. Het is aangenaam warm vandaag, maar het is niet heel helder, waardoor het uitzicht redelijk is.

Meer naar boven toe wordt het pad steeds smaller, maar nog steeds prima te doen. De begroeiing verandert wel, meer bosjes die ons net boven het hoofd groeien zodat we weinig zicht hebben anders dan het pad voor ons. Dit pad brengt ons bij de top van Stony Bay Peak. Tijd voor een korte pitstop, maar niet te lang want hier waait toch wel een fris windje. We vervolgens onze route en moeten ons op het eerste steile stuk naar beneden toch wel een beetje een weg banen door het hoge gras. Later wordt het pad weer wat breder en daarna gaan we het bos in. We komen uiteindelijk aan de andere kant van het dorp weer omlaag en lopen nog even langs de bakker voor een croissantje voor een late lunch.

Nadat we gedoucht hebben gaan we ‘s middags mee op een boot om dolfijnen te spotten en dat is gelukt! Kleine groepjes Hector’s dolfijnen kwamen vlak bij de boot en bleven ook een beetje rondhangen omdat ze graag ‘meerijden’ op de boeggolf. Wel lastig om ze op de foto te krijgen. Jeroen’s heeft zijn best gedaan (klik, klik, klik) maar we hebben vooral gekeken zonder camera hoe ze door het water schieten en boven komen om adem te halen. We hebben zelfs een moeder met een kleintje gezien. We gingen ook een klein stukje de baai uit, waar we op de rotsen nog wat pelsrobben hebben zien zonnebaden en daarnaast veel aalscholvers. Deze nestelen hoger op de rotsen. Zelfs op de weg terug naar de haven kwamen er opnieuw dolfijnen om de boot zwemmen.

Vandaag zijn we vooral onderweg geweest en hebben we het verder rustig aan gedaan. We hebben de hoge bergen van de Zuidelijke Alpen definitief achter ons gelaten en reden vandaag door het vlakke land van het district Canterbury (ja, net zoals die kathedraal, de Engelsen hebben zich ook overal mee bemoeid). Niet alleen alleen vlak, maar ook vooral rechte wegen, waardoor de rit vrij vlot verliep. Het gebied kenmerkt zich door landbouw, en dit keer dus geen schapen op glooiende heuvels, maar akkerland en grasland, met op de laatste vaak flinke kuddes koeien. We weten nu ook waar de melk vandaag komt…en we hebben vandaag wel 10 melkwagens zien rijden (met ruwweg drie keer de capaciteit van een Nederlandse versie) en kwamen langs een melkverwerkingsfabriek. Verder opvallend, de enorme irrigatiesystemen, soms wel 100 meter lang. Al met al, rustig aan vandaag.

Aan het begin van de middag kwamen we aan in Arakoa, gelegen op het schiereiland net onder Christchurch. We hebben een rondje door het dorp gewandeld en vanaf de pier zelfs twee dolfijnen gespot. Daarna nog naar het museum over de geschiedenis van het dorp geweest.