Op maandagochtend rijden we in de regen weg uit Stavanger en ook onderweg blijft het regenachtig. Begin van de middag zijn we in Kristiansand en droogt het een beetje op. We kijken wat rond in het centrum en maken nog een rondje in het Banaheia-park. ‘s Avonds eten we een lekkere salade bij het restaurant tegen over ons hotel (lekker dichtbij, omdat het toch nog weer wat gaat regenen).

Dinsdagmorgen hebben we nog wat tijd voordat we ons moeten melden voor de boottocht naar Hirthals. We lopen nog een stukje naar Oddøroya en langs de haven. Ook Kristiansand is een aanlegplaats voor cruiseschepen en de passagiers kwamen niet van het schip. Rond de middag moeten we ons melden voor onze eigen boottocht. We sluiten aan in de rij en worden vakkundig naar een plekje op het autodek gedirigeerd. De overtocht duurt ongeveer 2,5 uur en rond een uurtje of 4 zijn we van de boot af voor nog een paar uurtjes in de auto naar Skandeborg, onze laatste stop.

Woensdag zijn we op tijd weg voor de laatste 700 km naar huis. Hoewel het onderweg een paar keer flink geregend heeft, hebben we verder geen last gehad van het stormachtige weer op andere plekken in Duitsland en Nederland. Aan het begin van de avond terug in Arnhem.

Afgelopen vrijdag zijn we van Bergen naar Stavanger gereisd. Naast de inmiddels bekende stukken tunnel nu ook twee keer met de boot. Dat gaat hier erg efficiënt: nadat je de boot op bent gereden, de auto hebt stilgezet en bent uitgestapt is de boot al vertrokken. Op het eerste, wat langere stuk, hebben we nog een tijdje buiten op het dek gestaan om wat van de omgeving mee te krijgen. Rond een uurtje of twee waren in Stavanger.

‘s Middags wat rondgekeken en we waren wat verrast door de grote drukte op de kade vlak bij het centrum (ondanks het miezerige weer). Daar stonden een groot aantal eetkraampjes en hadden vele lokale restaurants een tijdelijke locatie in tenten vanwege een soort food-festival. Daarnaast zagen we ook direct het grote cruiseschip dat was aangemeerd. Aan het einde van de dag ging deze weer verder en de volgende ochtend zagen we de volgende liggen. Dat is dus een dagelijks ritueel hier. De eerste avond hebben we Thais gegeten, viel een beetje tegen.

Voor zaterdag werd in eerste instantie niet zo mooi weer voorspeld. In de ochtend scheen de zon nog, dus na het ontbijt maar gelijk op pad voor een wandeling rond het meer Mosvatnet. Daarna terug richting het centrum en het Archeologisch museum wat een inkijkje gaf in het leven van de Vikingen aan de hand van voorwerpen die zijn opgegraven. ‘s Middags wat gerelaxed en Saskia nog even de sportfaciliteiten van het hotel getest. ‘s Avonds een lekkere (vegetarische / Mexicaanse) burger voor het avondeten. En we hebben het bijna de hele dag droog gehouden.

Vandaag maken we een uitstapje buiten Stavanger om nog een echte hike te doen: de Preikestolen, één van de bekendste (en populairste) hikes van Noorwegen. Om deze reden dan ook maar vroeg op pad: om iets na 7 uur zaten we in de auto voor de rit van ca. 40 minuten naar het startpunt van de hike (oftewel een enorme parkeerplaats). Toen we aankwamen was er nog voldoende plek en iets na achten waren we op weg naar boven. We waren niet de enigen (er kwamen ook al weer mensen naar beneden), maar het was nog niet echt druk. De route was goed te doen, grotendeels een vrij breed stenen pad dat op sommige plekken vrij steil was (met traptreden). Eenmaal boven was het in eerste instantie nog wat grijs, er kwam net een grote wolk voorbij waar ook nog wat regen uitkwam. Het klaarde al snel op en we hadden een mooi uitzicht of het fjord. Op de weg terug was het een stuk drukker met tegenliggers waarmee echt duidelijk werd hoe populair deze hike is: Van jong tot oud en een heel scala aan nationaliteiten hebben we voorbij zien en horen komen.

Terug bij de auto even geluncht en daarna teruggereden naar Stavanger. Op deze route zat overigens de langste tunnel die we zijn tegengekomen: 14,4 km.

‘s Middags hebben we nog wat rondgewandeld in Stavanger zelf en ‘s avonds na de pizza met een ijsje op het vuistje nog even langs de kade gelopen.

Het is vandaag weer prachtig weer en daar maken we gebruik van om nog een Bergense berg op te gaan: Ulriken, de hoogste van de zeven.

We doen het ‘s morgens rustig aan en halen na het ontbijt eerst nog wat broodjes voor de lunch. Daarna op pad met als eerste stop weer de auto om wandelschoenen aan te trekken. Ook deze keer beginnen we met een (flink) stuk door de stad, deze keer zonder dat we ook hier al omhoog gaan. We gaan pas omhoog vanaf het benedenstation van de gondola (die wij uiteraard overslaan). Het eerst stukje is breed grindpad en een paar stalen trappen. Daarna begint het echte werk: een trap van 1333 treden aangelegd door Sherpa’s. De Sherpa’s (afkomstig uit het Hymalaya-gebied) zijn in 2000 gevraagd door de Noren om te helpen met het verbeteren van hun wandelpaden. Sindsdien hebben ze aan meer dan 300 projecten (trappen) gewerkt om wandelroutes veiliger te maken en de natuur beter te beschermen. Bij het begin van de hike was de top nog gehuld in een paar wolken, maar onderweg klaarde het steeds meer op en boven hadden we een prachtig uitzicht over de stad en haar omgeving.

De terugweg hebben we de trappen (letterlijk) links laten liggen en hebben een ‘normaal’ hiking-pad gevolgd wat hier een daar flink steil omlaag ging, waardoor het op sommige punten even handen- en voetenwerk was. Onderweg nog even gestopt voor de lunch en daarna door naar beneden. Vanaf het benedenstation van de gondel hebben we door de stad dezelfde route teruggelopen. En zo waren we na zo’n 3,5 uur terug bij de auto, met 10,5 km en 635 hoogtemeters in de benen.

‘s Avonds lekker gegeten bij de Pygmilion, een wokgerecht met kip en rijst voor Jeroen en een salade voor Saskia en allebei crêpes als toetje.

Gisteren zijn we naar Bergen gereden, waar we rond de middag waren. We zetten hier de auto in een parkeergarage en zullen de komende dagen Bergen en de omliggende bergen te voet verkennen. We beginnen maar gelijk met een route naar Fløyen. Hiervoor moeten we dus eerst een deel door de stad, waarbij we al wat omhoog gaan. Daarna komen we op een grindpad wat naar een populair (en druk) uitzichtpunt leidt. Hier kunnen we mooi over de stad kijken. In plaats van dezelfde route terug, maken we er een rondje van, waarbij we nog een flink stuk omhoog gaan en ook het pad er meer uitziet zoals we gewend zijn van onze eerdere hikes: stenen, hier en daar modderig en nat. Vanaf het hogere punt een nog beter uitzicht, waarbij het natuurlijk scheelt dat het mooi en zonnig weer is. Het laatste stuk van de route terug is uiteraard weer door de stad. Bij de auto wisselen we onze schoenen en pakken we de spullen die mee gaan naar het appartement. ‘s Avonds lekker Zuid-Amerikaans gegeten.

Vandaag is voor het einde van de dag regen voorspeld dus we beginnen onze dag nog een keer met een hike. Dit keer gaan we één van de andere zeven bergen (rond Bergen) op. Na de schoenwissel bij de auto, nu ook weer eerst een stukje door de stad voordat we bij het echte startpunt van de hike komen. Na een klein stukje grindweg gaan we gelijk flink omhoog, afwisselend door het bos en over kleine en grote stenen. Als we in de buurt van de top komen zien we dat er vele paadjes naar boven leiden. We hebben op het grootste gedeelte van ons pad geen mensen gezien/gehoord, maar bijna boven zien we dat er meer mensen zijn. Na een korte stop om van het uitzicht te genieten en wat foto’s te maken, vervolgen we onze weg. We gaan via een andere weg weer naar beneden. Onderweg nog een keer gestopt om onze lunch op te eten en daarna door naar beneden. Het stukje door de stad was weer hetzelfde, met uiteraard weer de auto als eindpunt.

Het weer was ‘s middags iets minder, wat frisser en af en toe een spatje regen. Daar hebben we ons niet door laten weerhouden. We hebben Bryggen (werelderfgoed) bekeken, een aantal huizen en gebouwen in de oorspronkelijke bouwstijl van Bergen. Daarna nog doorgelopen naar het Bergenhus, het plaatselijke fort. ‘s Avond Indiaas gegeten en afgesloten met een ijsje op het vuistje.

De afgelopen twee dagen zaten we in Granvin. Gisteren zijn we hier naar toe gereden over één van de 18 officiële toeristische routes van Noorwegen, de weg tussen Haugastøn en Eidfjord. We doen het rustig aan en genieten ondertussen van het landschap. Hier en daar maken we een korte stop voor wat foto’s. Op ongeveer tweederde van de route zijn de Vöringfossen, een flinke waterval. Hier nemen we wat langer pauze en de tijd om de waterval te bekijken en een klein rondje te wandelen. Daarna door naar onze bestemming voor vandaag. Naast het landschap zijn ook de tunnels weer noemenswaardig op deze route: eentje die in de berg een complete cirkel maakte (om er voor te zorgen dat we aan het uiteinde een stuk lager uitkwamen), en twee tunnels met daarin een rotonde. Ze kunnen er hier wat van met die tunnels!

Na het inchecken zijn we doorgereden naar Vossevangen. Hier nog een klein rondje gelopen en daarna nog wat gegeten.

De tweede dag (vandaag) staat er weer een hike met watervallen op het programma en deze keer lopen we niet met z’n tweeën maar met z’n vieren. Renske en Sjoerd zitten in de buurt op de camping en we hebben afgesproken om samen te gaan lopen. We starten rond half 10 vanaf de parkeerplaats en na een klein stukje grindweg gaan we snel omhoog over de grote stenen langs een grote buis die onderdeel is van een oude elektriciteitscentrale. Vanaf dit punt gaan we meer het bos in met aan de rechterkant de rivier en al snel de eerste grote waterval (van de vier). Onderweg delen we hike-/ en vakantie-ervaringen en kletsen over van alles en nog wat. Het terrein is afwisselend, soms kale rotsen / stenen en dan weer bospadachtig met kleinere stenen en boomwortels. Het laatste stuk, naar de voet van de laatste waterval, is wat vlakker, maar hier is geen duidelijk pad meer. Er waait een stevige wind, dus besluiten om iets terug te lopen voor een plekje in de luwte om wat te lunchen.

De terugweg is dezelfde route en met een korte stops voor wat extra foto’s en een toiletbezoek zijn we na een rond half 3 terug bij de auto na 14 km en 740 hoogtemeters. We rijden terug naar het dorp om samen nog wat te drinken. Hiervoor gaan we binnen zitten want na het prachtige weer tijdens de hike begint het flink te regenen. We nemen afscheid van Renske en Sjoerd en gaan terug naar ons hotel voor een hoognodige douche. ‘s Avonds hebben we nog een keer gegeten in Vossevangen, dit keer bij een prima Chinees restaurant.

Vandaag wederom mooi weer, nog iets warmer dan gisteren en dat komt vooral doordat er een stuk minder wind is. Het plan is om vandaag naar de Prestholtseter te lopen, maar dat plan valt in duigen als we er achter komen dat de toegangsweg naar het startpunt van de hike nog niet open is. Even schakelen en wat extra onderzoek voor een alternatief in de buurt.

Rond een uurtje of 10 komen we aan bij het beginpunt van deze hike (Hakkesetstølen). Hier hebben we de mazzel dat we bij het café voor het parkeren kunnen betalen. Bij veel parkeerplaatsen wordt verwezen naar de Vipps-app, een soort Noorse Tikkie, maar dat werkt niet als je een Nederlandse ID hebt. Vaak kun je ook cash achterlaten, we zijn echter tot nu toe nog weggekomen met alles pinnen en hebben dus (nog) geen Noorse Kronen op zak.

Het pad van deze hike is een beetje vergelijkbaar met gisteren: veel stenen op het pad en op meerdere plekken flink drassig. De stenen zijn hier op een punten wel wat groter (tafelmodel koelkast-formaat). We steken hier en daar waterstroompjes over en op één plek ook weer de sneeuw. Op het hoogste punt hebben we een mooi uitzicht en eten we onze lunch alvast op. Voordat we verder gaan nog even opnieuw insmeren en dan vervolgen we onze route. Op wat voor ons de terugweg is komen we voor het eerst andere wandelaars tegen. Met name voor de Noren lijkt (dit deel van) deze route een familie-uitje te zijn. Na een kleine drie uur zijn we terug bij de auto, na 9 km en (slechts) 245 hoogtemeters.

‘s Middags heeft Saskia nog wat baantjes getrokken in het zwembad en de stoomcabine van binnen gezien.

Het is vandaag weer prachtig weer, beetje frisjes maar het zonnetje schijnt. We vertrekken uit Beitostølen nadat we ons appartement hebben opgeruimd en ons bedlinnen en de sleutel hebben ingeleverd. Onderweg genieten we de omgeving al is het ook wel opletten op de weg die meeglooit met het landschap en bochtig genoeg is om het ook maar gewoon rustig aan te doen. Halverwege de rit een stop in Gol om de auto op te laden en ondertussen een beetje door het dorp te wandelen.

Aan het begin van de middag zijn we in Geilo. Het plan is om een rondje te doen om het meer Ustedalsfjorden. Na ons lunchbroodje gaan we op pad en komen al vrij snel bij een ‘oversteek-punt’ over een smaller gedeelde van het meer. Er liggen grote betonnen platen als pad, waar wel wat water nog overheen stroomt, maar het lijkt niet te diep. Dat valt toch een beetje tegen, maar met een sprintje blijven de voeten nog redelijk droog. Niet ideaal, maar is te doen. Tot we na 100 meter een tweede ‘oversteekpunt’ tegenkomen waar het water nog aanzienlijk hoger staat. Dat gaat hem niet worden zonder echt nat te worden. We besluiten terug te gaan en een andere route op te zoeken.

Eerst gaan we langs bij het appartement waar we gelukkig al kunnen inchecken. Daarna lopen we alsnog een mooie route vanuit ons appartement. We zien hier meer groen en bomen op de hellingen, maar op onze route zijn het vooral lagere bosjes. Het pad is weer vrij steenachtig en zeker bij de wat nattere plekken zijn die stenen best handig om droge voeten te houden. Daarnaast kunnen natuurlijk de laatste sneeuwplekken niet ontbreken waar we hier en daar nog overheen komen. Rond half 5 zijn we terug, na een rondje van ca 8,5 km met 280 hoogtemeters.

‘s Avonds erg lekker gegeten bij Sophia’s Bar (voor herhaling vatbaar).

De zon schijnt als we deze ochtend uit het raam kijken. Wat een verschil met de afgelopen twee dagen. Vandaag gaan we op tijd op pad voor de Besseggen-hike.

We moeten om half 9 bij de parkeerplaats zijn voor een shuttlebus naar de boot waarmee we naar het startpunt van de hike gaan. En aangezien we minstens een half uur moeten rijden, en we daar nog van schoenen moeten wisselen, vertrekken we 45 minuten van tevoren. Blijkbaar is het lokale wild nog niet helemaal van op de hoogte dat er op dat tijdstip al auto’s over de bergpas gaan, waardoor we voorzichtig om een aantal rendieren moeten manoeuvreren. We zijn alsnog wat eerder waardoor we op de valreep mee kunnen met de boot van half 9. Het boottochtje is ongeveer 20 minuten en dan merken we al dat er veel wind staat vandaag.

Bij de start regent het nog een klein beetje en het is ook nog best wel fris, maar daarna wordt het al snel beter, behalve de wind, die blijft flink waaien. We zijn niet de enigen die vandaag deze hike doen en dat is best wel prettig. Altijd handig om af en toe iemand voor je te zien als bevestiging dat je nog de goede kant op gaat.

We gaan vanaf het begin meteen flink omhoog, het pad is hier en daar wat modderig maar verder goed begaanbaar. Hier en daar ligt nog wat sneeuw waar we overheen moeten. Na deze eerste klim kunnen we al van mooie uitzichten genieten, vooral het groene water van de Gjende is opvallend. Aan de andere kant van de bergkam zien we het blauwe water van de Besvattnet. Bij dit meer houden we een eerste tussenstop, even wat bijtanken voordat we aan het serieuze werk gaan beginnen. Dat is namelijk over de Besseggen-bergkam. Het laatste stuk naar het hoogste punt is serieus klauterwerk. Hoewel de zon inmiddels schijnt is de straffe wind die waait toch koud. De handschoenen voor het klimmen komen dus ook goed van pas om onze handen warm te houden.

Na deze klim is het tijd voor de lunch, even bijkomen en genieten van het uitzicht. Het vervolg van de route is een stuk makkelijker. Eerst een deel vrij vlak en daarna gestaag naar beneden met op een paar plekken nog wat steilere stukjes. Het grootste deel van dit stuk route bestaat uit kleinere stenen, dat betekent blijven opletten voor loszittende en soms gladde stenen. Zeker op de plekken waar het water dezelfde route volgt. In het laatste stuk is het pad deels aangelegd (en niet alleen aangegeven): stenen die lijken op traptreden. Na een kleine 6 uur, met 15 km en 1100 hoogtemeters in de benen, zijn we terug bij de het startpunt van onze boottocht. Vanaf hier gaan we met de shuttlebus terug naar de parkeerplaats en daarna terug naar ons hotel, moe maar voldaan.

‘s Avonds pizza gegeten en alvast e.e.a. ingepakt, aangezien we morgen door gaan naar onze volgende stop.

Na twee dagen Lillehammer door naar het eerste nationale park dat we aan gaan doen: Jotunheimen. Hoewel het niet heel goed weer is, nemen we toch de toeristische route en we slingeren zo door het Noorse landschap waarbij er op diverse plekken nog sneeuw ligt. Rond de middag zijn we bij Gjendesheim aan de oostkant van het park en het regent ondertussen flink. Vandaag geen wandeling maar wel even wat informatie verzamelen voor een hike die we donderdag willen doen. Daarna snel terug naar de auto en door naar Beitostølen, waar we de komende drie nachten verblijven.

We hebben een mooi ruim (en nieuw) appartement, waar het bij binnenkomst wel erg warm is, bijna 26 graden! Er lijkt iets niet helemaal goed (of juist te goed) te werken met de verwarming. Na zelf van alles geprobeerd te hebben met de instellingen is er ‘s avonds nog een mannetje langs geweest, maar die leek het ook niet te weten. Niet helemaal duidelijk want hij sprak geen Engels en met handgebaren kwamen we er ook niet echt uit. Zijn advies was om de ramen / deuren open te houden (wat we al aan het doen waren) en in de ochtend opnieuw te bellen.

‘s Middags nog even naar de winkel geweest voor de laatste ingrediënten om ‘s avonds te koken in de goed uitgeruste keuken. De pasta arrabbiata ging er prima in, net als het ijstoetje (niet zelf gemaakt dit keer).

De tweede dag ziet het weer er in de ochtend wat beter uit. Na het ontbijt de rugzakken ingepakt voor de hike naar de Bitihorn. We moeten eerst een stukje met de auto. Vanaf deze parkeerplek moeten we eerst nog een klein stukje naar de start van de route. Het pad is niet overal even duidelijk, maar er zijn wat markeringen (rode T’s) en er is een stel dat iets eerder begonnen is, dat we mooi in het vizier kunnen houden. De route is nog erg nat, en om sommige plekken stroomt het water tussen de stenen waar we overeen gaan. Daarnaast hier en daar ook nog plekken sneeuw waar we overeen moeten en af en toe een beetje klauteren over wat grotere stenen. Op de heenweg is het zicht niet echt goed en lopen we het laatste stuk op met het stel dat we aan het begin zagen. Dat blijken zeer ervaren hikers te zijn uit Oostenrijk (de bergen in hun achtertuin). Op het hoogste punt houden we even pauze en wordt het zicht wat beter, de zon laat zich zelfs even zien. Als we weer naar beneden gaan (via dezelfde route) is het helder en dat maakt de weg terug een stuk makkelijker. Ook kunnen we nu meer van het uitzicht genieten. Na een kleine 4 uur zijn we terug bij de auto (ca 8 km, 570 hoogtemeters).

Terug bij het appartement eerst even geluncht en gedoucht om daarna nog wat boodschappen te doen voor het avondeten en de auto op te laden. De rest van de middag en ‘s avonds heeft het nog weer flink geregend, dus hebben we ons binnen vermaakt.

Na een goed ontbijt vandaag vertrokken uit Oslo. De stad uit gaat vlotjes, het is zondagmorgen, dus het is nog niet heel druk. Ook nog benoemenswaardig is het uitgebreide wegennet onder (ja, onder) het centrum van Oslo, dit zijn met name de doorgaande wegen (net als bovengrondse snelwegen: meerdere banen en afslagen). Wij waren onder de indruk.

We rijden vandaag verder naar het noorden en voegen weer een olympische spelen locatie toe aan ons lijstje: we stoppen eerst onderweg even in Hamar om het ‘Vikingskipet’ te bekijken. Nee, geen boot, maar die omgekeerde waarin zo hard geschaatst wordt. We konden helaas niet naar binnen, dus het is bij foto’s van de buitenkant gebleven. Daarna door naar onze stop voor de komende twee dagen: Lillehammer, met naast ons hotel de Hakons Hall (ijshockey) en in de achtertuin de skischansen.

Na het inchecken nog een korte hike in de buurt gedaan, ca. 8 km met 275 hoogtemeters. We hebben de afgelopen dagen al veel gelopen in de stad, dus dit was prima te doen.

‘s Avonds lekker gegeten bij Egon, een restaurant met een heel uitgebreide kaart waarbij je aan de bar moest bestellen, waarna ze eten bij je tafel kwamen brengen.