Na de stad York gaan we nu naar een eerste nationaal park, de Yorkshire Dales. We hoeven niet heel ver te rijden en zijn rond het middaguur bij ons hotel voor de komende dagen: The Falcon Manor in Settle, een prachtig oud Engels landhuis met de haard aan in de hal toen we aankwamen (het was ook wat frisjes). Onze kamer was van alle gemakken voorzien, inclusief een bad met uitzicht op de groene heuvels.

Vanaf het hotel konden we een mooie wandeling doen door de genoemde heuvels. Het meeste is boerenland, dus je loopt regelmatig tussen de koeien en vooral schapen. Stukken land worden gescheiden door stenen muurtjes die handige trapjes hebben als je er overheen moet om je route te kunnen volgen. Ondanks de vweersoorspelling hebben we het droog gehouden en rond een uurtje of 5 waren we terug bij ons hotel. ‘s Avonds prima gegeten in het hotel.

Zondag lijkt weer een wat natte dag te worden. Na het ontbijt besluiten we ondanks de miezerregen toch maar op pad te gaan voor een wandeling naar één van de drie pieken waar de Yorkshire Dales o.a. om bekend zijn: Pen-Y-Ghent. De parkeerplaats bij het startpunt is druk, we zijn duidelijk niet de enigen die het grijze weer voor lief nemen. De route naar de piek is duidelijk herkenbaar en loopt ook weer door de weilanden. Wel is de route een duidelijk pad, grotendeels van grind en wat grotere keien met op sommige plekken trappen van grote platte stenen. Het werd wel steeds natter naarmate we wat hoger kwamen door de laaghangende bewolking. Op het hoogste punt (694 m boven zeeniveau) voelde het aan als regen en hadden door de wolken ook geen uitzicht. De route naar beneden was ook een duidelijk pad en minder steil. Meer naar beneden werd het ook weer droger en het zicht weer wat meer.

‘s Avonds hebben we een traditionele Engelse ‘Sunday Roast’ gegeten: langzaam gebraden varkens- / lamsvlees met geroosterde aardappels, warme groente en een ‘Yorkshire pudding’. Nee, dat laatste was niet het toetje, maar een soort pannenkoekenbeslag dat in de oven wordt gebakken.