Voor de laatste volledige dag in Italië hebben we Verona op het programma staan. Met ongeveer 45 kilometer afstand relatief dichtbij. De tom-tom kent nu wel de goede parkeergarage echter, een wegomleiding gooit roet in het eten en het is toch nog even lastig om de parkeergarage daadwerkelijk in te komen. Dit keer wel een plekje midden in de stad genomen, zodat we alles lopend af kunnen. De stad is namelijk een stuk minder groot dan Milaan, en ligt een stuk gemakkelijker als Venetie (oftewel niet op eilandjes).

Bekendste bezienswaardigheid van de stad is een romeinse arena, 1 van de best bewaarde romeinse arena’s. Deze wordt nog elk jaar gebruikt voor een opera festival. Op de foto zijn ze alvast aan het opbouwen voor vanavond (Dante’s Divine Comedy wordt opgevoerd). Andere bezienswaardigheden zijn een aantal religieuze gebouwen (kerken dus), stadsmuren, vestingen uit de middeleeuwen en het huis van Julia (die van Romeo).

Omdat het weer 30+ graden zou worden overdag, hadden we bedacht het meeste loopwerk ’s ochtends te doen. Dit leek goed gelukt met een bezoek aan de arena, het huis van Julia, en een mooi uitzicht vanaf Castel San Pietro. Vanaf hier weer naar beneden gelopen richting het centrum voor een lunch ergens in een zijstraatje dit keer (dus niet de hoofdprijs zoals in Milaan). Het eten was gelijk een stuk beter en goedkoper.

Ook na de lunch hebben we nog het nodige bekeken, waarbij de bezichtingen binnen het meest aangenaam waren gezien temperatuur. De kerk van S. Zola was hierbij het meest interessant omdat hier naast de ‘gebruikelijke’ altaren, schilderijen en fresco’s ook nog delen zichtbaar waren van de oorspronkelijke kerk die in de 4^e eeuw gebouwd was.  Buiten was het vooral zorgen dat je de stoep in de schaduw nam. Daarnaast konden we bij een paar parkjes goed in de schaduw zitten, en hier hebben we dan ook gebruik van gemaakt. Voordat we naar huis gaan uiteraard ook nog even een heerlijk italiaans ijsje genuttigd en daarna de auto weer opgezocht.

Bij thuiskomst nog wat gezwommen, en ons vervolgens klaar gemaakt voor het avondeten, onze laatste avond bij Rossi & Rossi.

Vandaag een relax-dagje, dus eerst lekker uitgeslapen. Na het ontbijt hebben we Sirmione bezocht, dat naast Desenzano ligt. Hier bleek meer te bekijken dan we dachten: een oud fort en een pittoresque oude binnenstad met leuke steegjes. We waren niet de enigen die er zo over dachten, het was er namelijk beredruk. Daarnaast was het ook nog eens bloedjeheet zodat er ook veel mensen naar het water toe kwamen. De meesten niet echt om te zwemmen, maar vooral om te bakken (een ander woord is er niet voor met de brandende zon van vandaag). En daarvoor hebben Italianen geen zacht zandstrand nodig, het handdoekje gaat gewoon over de stenen. Jammer genoeg hadden we wat beperkt de tijd vanwege de parkeertijd, dus nadat we een klein uurtje in het centrum waren geweest moesten we terug richting de auto.

Op de terugweg even langs een supermarkt geweest voor wat broodjes voor de lunch die we in het hotel hebben opgegeten. In de tweede helft van de middag zijn we nog even naar het zwembad gegaan, in de veronderstelling “we hebben het warmste deel van de dag wel gehad”. In het water was het prima uit te houden, naast het zwembad hebben we het ongeveer een half uur volgehouden. Er waren geen ligstoelen bij parasollen meer beschikbaar en in de volle zon (en 35 á 36 graden), was niet te doen voor ons. We hadden ons ingesmeerd maar voelden het branden. Dus terug naar de verkoeling van de hotelkamer. Lekker gedouched en daarna een paar spelletjes Katan gedaan.

We hadden besloten om vandaag niet bij Rossi & Rossi te gaan eten, maar in het centrum van Desenzano. Ook hier was het ook nogal druk, dus het was maar goed dat we waren gaan lopen. Het eten was prima (Saskia was tevreden over de grootte van het toetje), maar de bediening was wat minder (of zijn we in Nederland gewoon verwend?).

Vandaag staat Milaan op het programma, en we zijn weer wat eerder opgestaan, want het is anderhalf uur rijden tot de rand van de stad waar we gepland hebben de auto te parkeren (en vanaf daar met het openbaar vervoer verder te gaan). Helaas dacht de Tom-Tom hier wat anders over. De parkeergarage die we op internet gevonden hadden, en die in de navigatie aanwezig leek stuurde ons ergens een woonwijk in waar duidelijk geen parkeergarage was.

Gelukkig waren we net daarvoor voorbij een groot winkelcentrum inclusief parkeergarage en station gereden. Na wat rondjes rijden door bordjes die verkeerd stonden konden we eindelijk ergens parkeren. Bij het station bleek gelukkig dat een kaartje naar het centrum slechts 1 euro pp was. 5 Minuten later was er ook een trein die ons naar station Garibaldi bracht en konden we vanaf daar met de metro verder.

Onze eerste doel was het bezichtigen van de Dom (Duomo) van Milaan. De op drie na grootste kerk te wereld (Sint pieter, Dom van Sevilla, en één of andere nieuwe kerk in Ivoorkust zijn groter). Zie hieronder een foto. Hier hebben we binnen nog een audio guide tour gedaan, maar dat had ook prima in een folder gekund ofzo. De audio tour maakte sommige dingen alleen maar lastig, Hierna zijn we wat verder gelopen op zoek naar een plekje om te eten. Deze waren er zat, echter koste een colaatje al gauw 6 euro voor 0,2l of 10 voor 0,5l. Na wat zoeken kwamen we een iets goedkopere tegen, waar we samen 2 broodjes en 1 glas cola hebben opgegeten voor niet minder dan 22 euro.

Toen we het eten op hadden kwamen we er ook achter dat Jeroen jarig is vandaag. Vanaf toen voelde hij zich opeens heel oud, en kon hij de lange wandeltocht door het park, via de “Vredesboog” naar de kerk  (zie foto) waar Davinci’s “Laatste avondmaal” hangt, nauwlijks volhouden. Daar aangekomen bleek ook nog eens dat je daar alleen in kon door van te voren te reserveren (wat we natuurlijk niet gedaan hadden). Onderweg hadden we nog wel een nieuwe bikini voor Saskia gevonden, dus er was toch nog wat goeds van de wandeltocht gekomen.

Vandaag weer een rustdag, omdat we morgen naar Milaan gaan. Dus lekker uit geslapen (relatief gezien dan, het was een uur of 9 voordat we aan het ontbijt zaten). Hierna hadden we het plan opgevat om even te gaan kijken bij een middeleeuws uitziende toren aan de rand van de stad. Deze toren bleek voor het grootste gedeelte iets minder middeleeuws dan gedacht, maar meer begin 19^e eeuw.

Hij bleek voornamelijk gebruikt te zijn als vesting/uitkijk toren tijdens de vele oorlogen die in deze regio woedden gedurende de 19^e eeuw. Hiervan waren er drie oorlogen om onafhankelijkheid van het Oostenrijkse rijk, 1 tegen de Russen, en nog 1 tegen de Fransen (tenminste dit dachten we te kunnen opmaken uit de veelal Italiaanse teksten). Er zat nog een museum bij met wat oud oorlogstuig, propaganda materiaal etc. van voornamelijk de onafhankelijkheidsoorlogen. Best interessant, en boven in de toren vooral een schitterend uitzicht. Het was namelijk vooral ‘s ochtends een stuk helderder dan de afgelopen dagen (je leek nu de bergen aan de overkant van het meer zelfs te kunnen zien).

Na dit cultureel hoogtepuntje van de dag zijn we maar eens op zoek gegaan naar een degelijke supermarkt voor wat proviand en een, voor de verandering, zelf in elkaar geknutselde lunch. Daarna terug naar het hotel om de hiervoor genoemde lunch op te eten, gevolgd door een uurtje of zo lekker luieren aan de kant van het zwembad of er in. De laatste orde van de dag was het vinden van het postkantoor, om de kaartjes naar het thuisfront te kunnen versturen (als de  mevrouw achter het loket ons goed begrepen heeft komen ze jullie kant op).

Geheel verassend zijn we vanavond wederom bij Rossi & Rossi gaan eten. Het was weer goed, Saskia vind de toetjes wel wat aan de kleine kant (maar wil dit door de vingers zien omdat ze wel heel lekker zijn).

Vannochtend op tijd opgestaan voor het dagje Venetië. Na het ontbijt eerst met de auto naar Fusina. Gelukkig was de route goed aangegeven want deze ging over een industrieterrein met zware industrie. Je verwacht niet dat je bijna bij een camping bent (deze was bij het parkeerterrein voor Venetië-gangers) als je langs een alluminiumbedrijf komt. Vanaf Fusina met de watertaxi naar Venetië zelf. Onderweg hebben we ons alvast ingesmeerd, het was namelijk al erg warm en de zon brandde er flink op.

Vanaf het aanlegpunt Zattere zijn we eerst via een omweg naar het San Marco-plein gelopen. Er stond een flinke rij voor het bekijken van de basiliek, dus deze hebben we in eerste instantie overgeslagen. Via vele bruggetjes en steegjes zijn we naar de Ponte de Rialto gelopen. Dit is de belangrijkste brug over het ‘Grande Canal’. Elke toerist gaat dus naar deze brug, zodat het weinig meer is dan een brug vol toeristen die allemaal een foto willen maken.

Na een lichte lunch zijn we, wederom via een wirwar van steegjes en bruggetjes maar wel door een ander deel van de stad, terug gegaan naar het San Marco-plein. Hier zagen we dat de rij substantieel korter was bij de basiliek, en tevens leek er een stuk meer gang in te zitten. We zijn dus maar in de rij gaan staan, en binnen 20 minuten stonden we vooraan en kregen we te horen dat we er niet in mochten met een rugzak. Toen hebben we besloten om maar om de beurt te gaan, de een binnen kijken terwijl de ander buiten bleef met de rugzak. Hiervoor hoeften we gelukkig niet opnieuw in de rij te staan.

Binnen mocht je geen foto’s maken (niet dat iedereen zich daar aan hield). Maar de met bladgoud belegde binnenkant van de koepels van de basiliek mochten wel eens gepoetst worden. Verder stond het aan de buitenkant trouwens deels in de stijgers net als elke grote kerk, cathedraal of basiliek die we deze vakantie gezien hebben. Nadat we beide een rondje in de basiliek gemaakt hadden zijn we in de rij van de Campanile (die grote toren op het San Marco plein) gaan staan Ook hier was het een stuk rustiger dan ‘s ochtends. Hier konden we bovenin komen wat een spectaculair uitzicht opleverde.

Hierna waren we beide al aardig moe van al het lopen dus we besloten terug te gaan naar de water taxi die ons naar Fusina kon brengen. Vanaf hier was het een rustige rit terug naar Desenzano. Onderweg nog wel even tanken bij een self-service tank station waar prompt iemand naar buiten kwam om de tank van de Polo vol te gooien. Bij nader inzien was dit een uitkomst want de self service betaal automaat leek toch wel redelijk ingewikkeld met enkel italiaanse uitleg. Thuis weer heerlijk gegeten bij Rossi & Rossi. Dit keer geen pizza, maar een heerlijk 3 gangen menu. Dit lijkt onze favoriete stek te worden, erg lekker eten, en veel keuze.

We hebben besloten het vandaag wat rustiger aan te doen, niet direct stedentrips of allerlij actieve dingen. Dat betekende dus lekker uitslapen, rustig ontbijten bij het ontbijt buffet van het hotel. Omdat het rond een uur of 10 al weer 26 graden was hebben we maar een frisse duik in het zwembad gedaan. Daarna lekker in de nog niet al te velle zon opgedroogd, en voor de lunch even het centrum van de stad (Desenzano Del Garda) ingereden. Daarna nogmaals gezwommen en voor het avond eten naar Rossi & Rossi gegaan voor een heerlijke pizza.

Na terugkomst onder het genot van een kopje thee in de lounge bar wat research gedaan voor de dagtrip van morgen naar Venetië. Tevens de weblog geupdate, want dat was wel nodig.

Vandaag als eerste terugreis naar Passau. Op tijd opgestaan en om 7.10 ur stonden we klaar voor de terugreis. Gelukkig was de bus er ook al en we dachten nog voor de middag terug in Pasau te zijn. Vergissing: eerst hebben we nog twee uur rondgetourd door Wenen om bij andere hotels mensen op te pikken. OK, nu dan op weg naar Passau, het zou nog steeds haalbaar zijn om rond de lunch aan te komen. Weer mis: het werd een halve sight seeing tour, inclusief toelichting van de buschauffeur en een pauze van 3 (!) kwartier. Uiteindelijk waren we tegen half twee terug in Passau, maar toen moesten we nog zo’n 650 km te gaan naar onze bestemming in Italië.

Nadat we de auto hadden opgehaald en ingepakt, een paar boodschappen hadden gedaan en een croissantje op de vuist als lunch, waren we rond 2 uur startklaar voor deel twee van de reis van vandaag. En dat deel ging heel vlotjes. Onderweg 1 keer gestopt rond een uur of 5 om nog wat te eten, waarna we rond kwart over acht in ons chique hotel konden inchecken.

Helaas niet de beloofde thee en koffie faciliteiten in de kamer zoals in de gids stond (hadden we toch zelf een waterkoker mee moeten nemen). Gelukkig was er de lounge bar, waar we begroet werden met live muziek, en welke prima thee serveerd. Helaas is dit met 2.50 per (vrij forse) kop thee wel wat prijziger.

Bij aankomst hadden we al gezien dat ons hotel naast een van de vier hoofdkwartieren van de Verenigde Naties ligt. Ook op deze locatie, die vooral gericht is op industriële ontwikkeling, ruimtevaart en het stoppen van nucleaire tests, worden rondleidingen gegeven. Wij zaten bij de ‘individuele’ rondleiding, wat betekent dat we niet met een groep waren meegekomen. Deze rondleiding wordt twee keer per dag gegeven en we zagen bij aankomst ook direct waarom: de groepen schoolkinderen (van klein tot groot) werden aan de lopende band ‘verwerkt’.  De rondleiding was vrij kort, maar we hebben toch weer wat interessante zaken gehoord over ‘deodorizing’ t-shirts voor Japanse astronauten, landen waar de meeste nucleaire tests zijn gedaan, onderzoek naar voedsel voor in de ruimte en het salaris van tolken (ongeveer gelijk aan dat van een ‘director’).

’s Middags hebben we beiden een ander museum bezocht. Jeroen is naar het natuurhistorisch museum geweest. Saskia is naar het Sissi-museum geweest in de Hofburg inclusief de keizer-appartementen. De kamers van de keizer en keizerin gaven een beeld van hoe ze leefden. Ook hier weer een werkkamer voor Frans Josef en in één van de kamers van Sissi hing een paar ringen, zij hield er een strak trainingsregime op na om haar slanke taille (51 cm) te behouden. Het Sissi-museum gaf een beschrijving van het leven en de legende van Sissi. Wat weetjes: haar haar werd gewassen met een mengsel van eigeel en cognac; Het wassen kostte een hele dag omdat het zo lang was; ze kon diverse talen die ze leerde terwijl haar haar werd gedaan (dat duurde dagelijks 2-3 uur); ze was een erg goede ruiter; ze heeft zeer veel gereisd (vooral om te ontvluchten aan het Weense hof).

In het natuur historisch museum stonden vooral de grote mineralen en natuursteen collectie (4500 verschillende soorten waarvan 1000 tentoongesteld), en een uitgebreide edelstenen collectie (meest waardevolle vaste edelstenen collectie van een museum) centraal. Ook de collectie meteorieten is de grootste in zijn soort. Dit komt vooral omdat Keizer Franz Jozef I al was begonnen met verzamelen en catalogiseren. Dit was vooral goed te zien aan de oude labels, en bronzen gegraveerde naamplaatjes, en hele oude vitrine kasten waarin alles lag opgesteld.

In de tweede helft van de middag hebben we nog wat gewinkeld en daarna het Hundertwasser Haus bezocht. Voor het avondeten zijn we bij TGI Friday’s geweest en daarna terug naar het hotel. Vanavond op tijd naar bed want morgen moeten we om 7.10 uur klaar staan voor de terugreis naar Passau.

Na een goede nachtrust (prima bedden) en een uitgebreid ontbijt zijn we naar het slot Schönbrunn geweest. Dit was een zomerpaleis van de Habsburgers. We hebben de rondleiding met gids gedaan. Naast de verhalen bij de verschillende ruimtes loodste de gids ons ook vlotjes door de massa’s mensen (het was er best druk). De bekenste Habsburger was voor ons toch wel keizer Frans Josef. We hebben o.a. zijn werkkamer gezien waar hij meestal ’s morgens om half 4 (!) begon aan zijn werkdag en zo’n 16 uur per dag werkte, en dat 68 jaar lang. Na de rondleiding hebben we nog een rondje door de tuinen gemaakt en zijn we naar de Gloriette gelopen. Vanaf daar was er een mooi uitzicht op de tuinen en de achterkant van het slot.

Na alle indrukken van de ochtend hebben we even geluncht en een rustpauze in het hotel gehouden (nou ja, het boek van Saskia was spannend…dus zij had niet direct zin om weer op pad te gaan). ’s Middags hebben we rondgewandeld bij de Hofburg, het andere slot waar de Habsburgers zich ophielden. Dit is een uitgebreid complex waarin ook de  Spaanse rijschool, de nationale bibliotheek en diverse musea zijn gevestigd.

Daarna terug richting de Stephansplatz. Na een week Weense keuken waren we voor het avondeten toe aan iets anders. We hebben een Indiaas restaurant dat we op internet hadden gezien vast opgezocht (het was nog te vroeg om te gaan eten) en een tweede bios gevonden die  Engelstalige films in de originele versie vertoonde. Hier hebben we kaartjes gehaald voor de vierde Pirates-film (On Stranger Tides). We hadden daarna nog tijd genoeg om eerst terug te gaan naar het hotel om ons even ‘op te frissen’. Daarna terug naar de stad voor eerst een heerlijke Indiase maaltijd en daarna de Pirates-film. Deel 4 is niet meer origineel maar hij was wel vermakelijk.

Vandaag vroeg opgestaan voor de laatste etappe. We wilden graag voor de middag in Wenen zijn (of in ieder geval in de trein van Greiffenstein (waar we de fietsen inleveren) naar Wenen. Dit omdat er ’s middags regen voorspeld was, en we liever droog over kwamen.

Dus, 8:15 op de fiets en in 1 ruk 30km doorgefietst en daar ergens wat gedronken. Vervolgens de overige 30km. Het fietsen ging lekker, het was rustig, we hadden iets wind mee, en het grootste gedeelte was gewoon recht langs de Donau en geen dorpjes onderweg die het nog wel eens leuk vinden om de fiets en voetgangers zones pitoresk aan te kleden met kinderkopjes.

In Greiffenstein hadden we het station al snel gevonden, echter het “goed aangegeven” (volgens het boekje) café waar we de fietsen moesten inleveren was wat lastiger gevonden. Maar toen dat eenmaal gelukt was, en we een kleine lunch hadden gehad konden we dan met de trein naar Wenen.

Vanaf het treinstation met de metro naar ons hotel en daar ingechecked. Nadat we er achter kwamen dat de TV in onze hotelkamer het niet deed, en een half uur gepuzzel van de ‘technician’ die ze naar onze kamer stuurden, bleek dat een blok van 4 kamers geen tv-signaal had, dus kregen we een andere kamer toegewezen (kleiner jammer genoeg, maar de TV werkte wel). Helaas blijkt het internet op de hele verdieping er ook uit te liggen en het is nog even afwachten wanneer ze dit opgelost hebben. Als het te lang duurt ga ik klagen (Saskia vindt het wel best zo).

In ieder geval wel even lekker kunnen douchen, en vervolgens de stad in gegaan. Een stuk drukker dan de andere dorpen en steden die we tot nu toe in Oostenrijk gezien hadden. Ook een veel gemengder publiek dan elders (waar blijkbaar alleen de 55+ mensen van de fietstochten komen). Lekker gegeten in een restaurant in een grote stadskelder. Daarna een bioscoop opgezocht waar we films konden kijken die niet Duits nagesynchroniseerd waren, en gelukkig vonden we die, helaas wel net NA dat het was begonnen met regenen. We hebben de nieuwste X-men film gekeken.