Vandaag doen we het wat rustiger aan met een wat kortere wandeling. We vertrekken wel op tijd omdat we niet zeker weten hoe groot de parkeerplaats is bij het startpunt. Het weer is redelijk, het is niet koud maar het regent wel af en toe een beetje. De laatste 1,5 km naar de parkeerplaats werd omschreven als een erg smalle weg met veel slecht wegdek (gaten), maar dat viel gelukkig erg mee.

Als we op pad gaan ziet het er nogal bewolkt uit en de top waar we naar toe lopen zit in de grijze wolken. We verwachten dus geen uitzicht vandaag. De route naar boven is een duidelijk en goed te doen rotspad met hier en daar een beetje klauterwerk. Een mooie route en als we omkijken hebben we uitzicht op het dal beneden ons. We krijgen een beetje regen en met de wind is het af en toe wat frisjes, maar we zijn in beweging dus het deert ons niet echt. Bij de top zitten we zoals verwacht in de wolken en hebben we niet echt uitzicht meer. We maken een korte stop voor wat thee en een liga en daarna gaan we weer naar beneden. Het eerste stuk is ook grotendeels rotspad met hier een daar wat steile stukjes. Het laatste stuk is een vlakker en meer grindweg, dus dat loopt wat vlotter. Zoals gezegd een klein rondje dus we zijn rond 12 uur al weer terug bij de auto.

‘s Middags lekker gerelaxt met wat puzzelen, lezen en dit stukje schrijven. Vanavond eten we bij The Jumble room, een goed aangeschreven restaurant waar we gisteren al moesten reserveren en zelfs toen was er al bijna geen plek meer. Ze zijn dan ook maar 4 dagen per week open. We gaan zien of hun populariteit verdiend is.

Op maandagochtend rijden we in de regen weg uit Stavanger en ook onderweg blijft het regenachtig. Begin van de middag zijn we in Kristiansand en droogt het een beetje op. We kijken wat rond in het centrum en maken nog een rondje in het Banaheia-park. ‘s Avonds eten we een lekkere salade bij het restaurant tegen over ons hotel (lekker dichtbij, omdat het toch nog weer wat gaat regenen).

Dinsdagmorgen hebben we nog wat tijd voordat we ons moeten melden voor de boottocht naar Hirthals. We lopen nog een stukje naar Oddøroya en langs de haven. Ook Kristiansand is een aanlegplaats voor cruiseschepen en de passagiers kwamen niet van het schip. Rond de middag moeten we ons melden voor onze eigen boottocht. We sluiten aan in de rij en worden vakkundig naar een plekje op het autodek gedirigeerd. De overtocht duurt ongeveer 2,5 uur en rond een uurtje of 4 zijn we van de boot af voor nog een paar uurtjes in de auto naar Skandeborg, onze laatste stop.

Woensdag zijn we op tijd weg voor de laatste 700 km naar huis. Hoewel het onderweg een paar keer flink geregend heeft, hebben we verder geen last gehad van het stormachtige weer op andere plekken in Duitsland en Nederland. Aan het begin van de avond terug in Arnhem.

Afgelopen vrijdag zijn we van Bergen naar Stavanger gereisd. Naast de inmiddels bekende stukken tunnel nu ook twee keer met de boot. Dat gaat hier erg efficiënt: nadat je de boot op bent gereden, de auto hebt stilgezet en bent uitgestapt is de boot al vertrokken. Op het eerste, wat langere stuk, hebben we nog een tijdje buiten op het dek gestaan om wat van de omgeving mee te krijgen. Rond een uurtje of twee waren in Stavanger.

‘s Middags wat rondgekeken en we waren wat verrast door de grote drukte op de kade vlak bij het centrum (ondanks het miezerige weer). Daar stonden een groot aantal eetkraampjes en hadden vele lokale restaurants een tijdelijke locatie in tenten vanwege een soort food-festival. Daarnaast zagen we ook direct het grote cruiseschip dat was aangemeerd. Aan het einde van de dag ging deze weer verder en de volgende ochtend zagen we de volgende liggen. Dat is dus een dagelijks ritueel hier. De eerste avond hebben we Thais gegeten, viel een beetje tegen.

Voor zaterdag werd in eerste instantie niet zo mooi weer voorspeld. In de ochtend scheen de zon nog, dus na het ontbijt maar gelijk op pad voor een wandeling rond het meer Mosvatnet. Daarna terug richting het centrum en het Archeologisch museum wat een inkijkje gaf in het leven van de Vikingen aan de hand van voorwerpen die zijn opgegraven. ‘s Middags wat gerelaxed en Saskia nog even de sportfaciliteiten van het hotel getest. ‘s Avonds een lekkere (vegetarische / Mexicaanse) burger voor het avondeten. En we hebben het bijna de hele dag droog gehouden.

Vandaag maken we een uitstapje buiten Stavanger om nog een echte hike te doen: de Preikestolen, één van de bekendste (en populairste) hikes van Noorwegen. Om deze reden dan ook maar vroeg op pad: om iets na 7 uur zaten we in de auto voor de rit van ca. 40 minuten naar het startpunt van de hike (oftewel een enorme parkeerplaats). Toen we aankwamen was er nog voldoende plek en iets na achten waren we op weg naar boven. We waren niet de enigen (er kwamen ook al weer mensen naar beneden), maar het was nog niet echt druk. De route was goed te doen, grotendeels een vrij breed stenen pad dat op sommige plekken vrij steil was (met traptreden). Eenmaal boven was het in eerste instantie nog wat grijs, er kwam net een grote wolk voorbij waar ook nog wat regen uitkwam. Het klaarde al snel op en we hadden een mooi uitzicht of het fjord. Op de weg terug was het een stuk drukker met tegenliggers waarmee echt duidelijk werd hoe populair deze hike is: Van jong tot oud en een heel scala aan nationaliteiten hebben we voorbij zien en horen komen.

Terug bij de auto even geluncht en daarna teruggereden naar Stavanger. Op deze route zat overigens de langste tunnel die we zijn tegengekomen: 14,4 km.

‘s Middags hebben we nog wat rondgewandeld in Stavanger zelf en ‘s avonds na de pizza met een ijsje op het vuistje nog even langs de kade gelopen.

Het is vandaag weer prachtig weer en daar maken we gebruik van om nog een Bergense berg op te gaan: Ulriken, de hoogste van de zeven.

We doen het ‘s morgens rustig aan en halen na het ontbijt eerst nog wat broodjes voor de lunch. Daarna op pad met als eerste stop weer de auto om wandelschoenen aan te trekken. Ook deze keer beginnen we met een (flink) stuk door de stad, deze keer zonder dat we ook hier al omhoog gaan. We gaan pas omhoog vanaf het benedenstation van de gondola (die wij uiteraard overslaan). Het eerst stukje is breed grindpad en een paar stalen trappen. Daarna begint het echte werk: een trap van 1333 treden aangelegd door Sherpa’s. De Sherpa’s (afkomstig uit het Hymalaya-gebied) zijn in 2000 gevraagd door de Noren om te helpen met het verbeteren van hun wandelpaden. Sindsdien hebben ze aan meer dan 300 projecten (trappen) gewerkt om wandelroutes veiliger te maken en de natuur beter te beschermen. Bij het begin van de hike was de top nog gehuld in een paar wolken, maar onderweg klaarde het steeds meer op en boven hadden we een prachtig uitzicht over de stad en haar omgeving.

De terugweg hebben we de trappen (letterlijk) links laten liggen en hebben een ‘normaal’ hiking-pad gevolgd wat hier een daar flink steil omlaag ging, waardoor het op sommige punten even handen- en voetenwerk was. Onderweg nog even gestopt voor de lunch en daarna door naar beneden. Vanaf het benedenstation van de gondel hebben we door de stad dezelfde route teruggelopen. En zo waren we na zo’n 3,5 uur terug bij de auto, met 10,5 km en 635 hoogtemeters in de benen.

‘s Avonds lekker gegeten bij de Pygmilion, een wokgerecht met kip en rijst voor Jeroen en een salade voor Saskia en allebei crêpes als toetje.