Vrijdag 1 juni

Vannochtend eerst onze spullen gepakt en uitgechecked om daarna in Bar Harbor stevig te ontbijten met Amerikaanse pannekoeken (voor hem) en een sandwich met ei en bacon (voor haar). Hiermee konden we goed vooruit voor onze rit naar Greenville bij Moosehead lake. In deze regio die vooral bekend staat om haar vele meren, barst het daarnaast van de elken (moose). De verhouding mens : elk is 1:3; maar ze lopen je niet echt voor de voeten. We hebben er één langs de kant van de weg zien staan die tot z’n middel in het water stond (ze schijnen nog al van zompige grond te houden), maar we konden op dat moment niet stoppen met de auto om het een foto te maken.

Verder hadden we vandaag voor het eerst (en voorlopig het laatst) een prachtige zonnige dag. Saskia is dus uiteraard ook meteen verbrand (maar niet te erg, ik had me wel deels ingesmeerd).

We sliepen in The Greenville Inn, een soort oud Amerikaans landhuis, waar we aan het einde van de dag op de veranda hebben gezeten en van het uitzicht op het meer konden genieten.

’s Avonds een hapje gegeten bij restaurant de Black Frog (zwarte kikker) die een erg leuke menukaart hadden (zie http://www.theblackfrog.com/bf_menu.html). En ook het eten zelf was prima te pruimen.

Zaterdag 2 juni

Woensdag 30 mei

Vanochtend na het ontbijt eerst nog wat rondgewandeld in Portland.Daarna op weg gegaan naar Bar Harbor (ook wel Baa Haa Baa genoemd). Onderweg nog een kleine omweg gemaakt voor een korte stop bij Fort Point State Park.  Eén van de vele parken waar een fort uit de tijd van de Revolutie heeft gestaan om de kust te verdedigen. Van het fort was weinig meer te zien maar er was nogwel een vuurtoren. Nadat we hadden ingechecked bij het hotel in Bar Harbor hebben we het informatiecentrum van het Acadia National Park bezocht. Morgen gaan we echt het park in, maar vandaag zijn we alvast naar het hoogste punt in het park gereden, Mount Cadillac, en daar wat rond gewandeld. Het uitzicht was redelijk (zie de foto’s).

’s Avonds wat gegeten in Bar Harbor en daarna op tijd naar bed voor een goede nachtrust voor een dagje hiken in het national park morgen.

Donderdag 31 mei

Niet echt lekker weer toen we opstonden vanochtend. Het was wel droog (net) maar erg mistig. Niet echt ideaal voor ons dagje Acadia National Park. Evengoed na het ontbijt richting het park gereden met onze wandelschoenen aan. We besloten rustig aan te beginnen met een trail die als Easy aangegeven stond. Na een half uurtje wandelen hadden we de optie om een afslag te nemen naar een route die ons wat meer liet klimmen.

Al snel kwamen we er achter dat dit een hiking trail van de categorie “Strenuous” was, oftewel nog net hiken en net niet klimmen.  Maar via deze weg kwamen we wel bij de top van Mount Dorr (387 m hoog), om daar te kunnen genieten van het prachtige uitzicht… wat vast prachtig was als het niet zo mistig was. De weg terug leek nog minder op een pad dan de weg omhoog (zie de foto’s, 1^e is deel van de weg omhoog, 2^e is deel van de weg naar beneden), gelukkig werd de route gemarkeerd met blauwe streepjes (die waren zo klein, die zie je niet terug op de foto’s). Al met al waren we na drie uur terug bij de auto en was het tijd voor een late lunch.

’s Middags hebben we het rustig aan gedaan: met de auto nog een aantal viewpoints bekeken en nog een korte lichte trail gevolgd. Omdat het aan het einde van de middag opklaarde zijn we nog een keer naar de top van Mount Cadillac gegaan (nee, niet te voet, maar met de auto). Nu wel een paar mooie plaatjes kunnen schieten. Ook kon je  goed zien dat de laaghangende bewolking en de mist vanuit de Atlantische oceaan binnen kwamen drijven.

De dag afgesloten met een lekkere pizza bij Rosalie’s Pizza.

Maandag 28 mei

Vannochtend hebben we het Museum of Fine Arts bezocht. Eén van de attracties van dit moment zijn drie schilderijen van Renoir van een dansend koppel (één eigendom, twee te leen).

’s Middags hebben we wat gerelaxed. Jeroen heeft deze blog bijgewerkt en ik heb wat gezwommen en in de zon gelegen.

’s Avonds hebben we gegeten in Little Italy. Best verrassend hoe druk het bij sommige restaurants was, met rijen van tientallen meters voor de deur. Wij hebben een wat rustigere plek gekozen, waar de baas groot fan van Cruijf bleek te zijn. Tevens schatte hij de kans op een Europees kampioenschap voor Nederland in op 75%, dus dat belooft wat.

Na het eten naar de bios geweest, Men In Black III 3D. Het 3D gebeuren viel wat tegen, maar verder was de film best aardig.

PS: wederom prachtig weer vandaag.

Dinsdag 29 mei

We wilden wat lunchen in het kustplaatsje Hampton, maar het is nogal een dooie boel . Veel meer dan een pizza slice is er niet te vinden (wel goed te eten, daar niet van). Vanaf Hampton rustig aan verder richting onze eindbestemming Portland, ME. Vlak voor deze bestemming maken we nog een omweg om de Portland Headlight te bekijken, een vuurtoren aan de atlantische kust. Helaas was het nogal grijs en mistig zoals je op de foto kan zien. Verder ’s avonds rustig aan gedaan, lekker Indiaas gegeten, en daarna de wedstrijd van de Red Sox gekeken.

Vertrek – 25 mei

Vandaag vertrokken we richting onze vakantiebestemming. Bij nader inzien hadden we niet heel vroeg op het vliegveld hoeven zijn omdat het eerste deel van de reis naar Reykjavik ging, en dus nog niet intercontinentaal (waarvoor je eerder op Schiphol moet zijn dan voor Europese vluchten).

Gelukkig hadden we Economy Comfort tickets, en mochten we in de business lounge. Dit is echt een stuk relaxter dan in de drukke vertrekhallen. Keuze uit vele verschillende soorten drinken (van thee tot bloody mary), helaas was er niet al te veel keuze wat betreft het eten (allen cake en appels).

Na een sudoku en een beetje gamen op de telefoon was het tijd om te vertrekken naar Reykjavik. Bij het inchecken hadden we al gezien dat we een erg laag rijnummer in het vliegtuig hadden (Rij 5). En we bleken dan ook geupgraded te zijn naar Business class stoelen (omdat deze niet geboekt waren). Het bijbehorende luxe eten en de noise canceling koptelefoons kregen we echter niet. Na een erg relaxte vlucht van 3 uur geland op Kevlavik International Airport.

De Icelandair lounge was hier een stuk beter uitgerust met gratis eten (zelfs sushi). Het wachten op onze aansluitende vlucht naar Boston was dan ook zo voorbij. Dit keer hadden we helaas geen upgrade, dus we zaten in onze economy comfort stoelen wat nog steeds een stuk beter is dan economy.

Na een voorspoedige vlucht en zowaar een voorspoedige security check onze bagage opgehaald en met de T (soort metro/tram hoofdzakelijk onder de grond)  naar ons hotel gegaan. Wat een oude metro/tram wagons zeg…(oordopjes aanbevolen).

Zaterdag – 26 mei

Vannochtend waren we nog wel wat vroeger wakker door de jetlag, dus we konden veel doen vandaag. ’s Morgens hebben we Fenway Park bezocht ( met rondleiding). Dit is het oudste baseball stadion van de VS, gebouwd in 1912, en de thuisbasis van de Red Sox. Die baseballers moeten trouwens best wel aan de bak: tijdens het seizoen dat van april tot oktober loopt, spelen ze bijna elke dag een wedstrijd. Mag natuurlijk wel bij gezegd worden dat een wedstrijd veel zitten en wachten is.

Ondertussen was het ook flink warm vandaag, rond de dertig graden, gelukkig zijn ze erg van de airco hier. Zodra je winkel of wat dan ook binnenloopt kun je mooi afkoelen…oftewel: kippevel!

’s Middags zijn we eerst op het observatiedek van het op één na hoogste gebouw van Boston, de Prudential Tower, geweest. Het uitzicht was vrij goed en met de audio-gids hebben we veel over de geschiedenis van Boston gehoord.

Daarna hebben we de stad verder te voet verkend: de wijken in het centrum zijn erg groen. Lekker langs het water van de Charles river gewandeld.

Zondag 27 mei

Morgen is het zover, de koffers zijn gepakt, en daar gaan we weer. En terug op veler verzoek is ook de weblog.​ We hebben waarschijnlijk weer niet overal even goed internet, dus er zal niet elke dag een update zijn.

Hier onze route voor de mensen die hem nog niet kunnen onthouden 😉

——————– USA ——————
Boston, MA
Portland, ME
Bar Harbor, ME
Greenville, ME
——————- Canada —————
Quebec City, QC
Montreal, QC
Ottawa, ON
Kingston, ON
Toronto, ON
Niagra Falls, ON
——————– USA ——————
Elmira, NY
Harrisburg, PA
Philadelphia, PA
Washington, DC

Vandaag hebben we de kastelen Hohenschwangau en Neuschwanstein bezocht. De twee kastelen, beiden gebouwd door het koningshuis van Bavaria, zijn allebei alleen met een guided tour te bezoeken (en dat doen ongeveer 1.3 miljoen mensen per jaar). Allereerst kasteel Hohenschwangau, welke bewoond werd door koning Maximiliaan II van Bavaria en zijn vrouw Marie, en hun twee zoons Ludwig en Otto. De oudste, Ludwig, zou na het overlijden van zijn vader de troon bestijgen en Ludwig II worden. Als koning liet hij het slot Neuschwanstein bouwen. Vanuit slot Hohenschwangau had hij een mooi uitzicht op de bouw van het nieuwe slot. De tour was in het Engels, en werd geleid door een zeer goed Engels sprekende Duitse man die de pensioen leeftijd al redelijk dicht genaderd leek. Na de tour hadden we nog tijd om in een overpriced eettentje wat te lunchen alvorens de 30 minuten wandeltocht naar slot Neuschwanstein te beginnen.

Daar aangekomen zagen we ook dat het slot nooit helemaal is afgemaakt. Ludwig werd 2 dagen voor zijn mysterieuze dood afgezet door de regering die hem gek had laten verklaren. Dit was nodig omdat Ludwig nogal veel geld aan het slot spendeerde. De bouw werd bij het afzetten van de koning direct gestaakt, en nog geen 6 weken later was het al een museum. De tour ging dan ook alleen door de 15 kamers van het kasteel die al wel af waren, onder andere de troonzaal, de keuken en de slaapkamer. Ook bij deze tour, die overigens iets korter duurde, kwamen we weer allerlei interessante feitjes te weten.

Na het bezoek aan de twee kastelen zijn we via een omweg teruggelopen naar ons hotel om te bedenken wat we met de rest van onze middag gingen doen. Dit werden een afdaling in de zomerrodelbaan op de tegelberg en een trip met de skilift naar de top en weer terug. Dit leverde prachtige vergezichten op, echter was het redelijk bewolkt aan het worden, en door naderend onweer en regen konden we niet lang boven blijven. Hierna weer terug naar het hotel gegaan om ons klaar te maken voor het avondeten.

Vandaag was weer een reis-dagje. Een korte etappe (380 km) dus we hebben eerst uitgeslapen en daarna op ons gemak de koffers ingepakt. Na een laatste pitstop om te tanken en wat lunch in te slaan bij een supermarkt zijn we rond 12 uur op weg gegaan naar Hohenschwangau. Met onderweg nog een korte break waren we om half 5 bij het hotel.

Na het avondeten hebben we nog een rondje om de Alpsee gelopen die ook in de buurt lag. Dit was rond een uurtje of 8-9 en toen was het enigzins afgekoeld en lekker weer om nog even echt de benen te strekken.

Voor de laatste volledige dag in Italië hebben we Verona op het programma staan. Met ongeveer 45 kilometer afstand relatief dichtbij. De tom-tom kent nu wel de goede parkeergarage echter, een wegomleiding gooit roet in het eten en het is toch nog even lastig om de parkeergarage daadwerkelijk in te komen. Dit keer wel een plekje midden in de stad genomen, zodat we alles lopend af kunnen. De stad is namelijk een stuk minder groot dan Milaan, en ligt een stuk gemakkelijker als Venetie (oftewel niet op eilandjes).

Bekendste bezienswaardigheid van de stad is een romeinse arena, 1 van de best bewaarde romeinse arena’s. Deze wordt nog elk jaar gebruikt voor een opera festival. Op de foto zijn ze alvast aan het opbouwen voor vanavond (Dante’s Divine Comedy wordt opgevoerd). Andere bezienswaardigheden zijn een aantal religieuze gebouwen (kerken dus), stadsmuren, vestingen uit de middeleeuwen en het huis van Julia (die van Romeo).

Omdat het weer 30+ graden zou worden overdag, hadden we bedacht het meeste loopwerk ’s ochtends te doen. Dit leek goed gelukt met een bezoek aan de arena, het huis van Julia, en een mooi uitzicht vanaf Castel San Pietro. Vanaf hier weer naar beneden gelopen richting het centrum voor een lunch ergens in een zijstraatje dit keer (dus niet de hoofdprijs zoals in Milaan). Het eten was gelijk een stuk beter en goedkoper.

Ook na de lunch hebben we nog het nodige bekeken, waarbij de bezichtingen binnen het meest aangenaam waren gezien temperatuur. De kerk van S. Zola was hierbij het meest interessant omdat hier naast de ‘gebruikelijke’ altaren, schilderijen en fresco’s ook nog delen zichtbaar waren van de oorspronkelijke kerk die in de 4^e eeuw gebouwd was.  Buiten was het vooral zorgen dat je de stoep in de schaduw nam. Daarnaast konden we bij een paar parkjes goed in de schaduw zitten, en hier hebben we dan ook gebruik van gemaakt. Voordat we naar huis gaan uiteraard ook nog even een heerlijk italiaans ijsje genuttigd en daarna de auto weer opgezocht.

Bij thuiskomst nog wat gezwommen, en ons vervolgens klaar gemaakt voor het avondeten, onze laatste avond bij Rossi & Rossi.

Vandaag een relax-dagje, dus eerst lekker uitgeslapen. Na het ontbijt hebben we Sirmione bezocht, dat naast Desenzano ligt. Hier bleek meer te bekijken dan we dachten: een oud fort en een pittoresque oude binnenstad met leuke steegjes. We waren niet de enigen die er zo over dachten, het was er namelijk beredruk. Daarnaast was het ook nog eens bloedjeheet zodat er ook veel mensen naar het water toe kwamen. De meesten niet echt om te zwemmen, maar vooral om te bakken (een ander woord is er niet voor met de brandende zon van vandaag). En daarvoor hebben Italianen geen zacht zandstrand nodig, het handdoekje gaat gewoon over de stenen. Jammer genoeg hadden we wat beperkt de tijd vanwege de parkeertijd, dus nadat we een klein uurtje in het centrum waren geweest moesten we terug richting de auto.

Op de terugweg even langs een supermarkt geweest voor wat broodjes voor de lunch die we in het hotel hebben opgegeten. In de tweede helft van de middag zijn we nog even naar het zwembad gegaan, in de veronderstelling “we hebben het warmste deel van de dag wel gehad”. In het water was het prima uit te houden, naast het zwembad hebben we het ongeveer een half uur volgehouden. Er waren geen ligstoelen bij parasollen meer beschikbaar en in de volle zon (en 35 á 36 graden), was niet te doen voor ons. We hadden ons ingesmeerd maar voelden het branden. Dus terug naar de verkoeling van de hotelkamer. Lekker gedouched en daarna een paar spelletjes Katan gedaan.

We hadden besloten om vandaag niet bij Rossi & Rossi te gaan eten, maar in het centrum van Desenzano. Ook hier was het ook nogal druk, dus het was maar goed dat we waren gaan lopen. Het eten was prima (Saskia was tevreden over de grootte van het toetje), maar de bediening was wat minder (of zijn we in Nederland gewoon verwend?).

Vandaag staat Milaan op het programma, en we zijn weer wat eerder opgestaan, want het is anderhalf uur rijden tot de rand van de stad waar we gepland hebben de auto te parkeren (en vanaf daar met het openbaar vervoer verder te gaan). Helaas dacht de Tom-Tom hier wat anders over. De parkeergarage die we op internet gevonden hadden, en die in de navigatie aanwezig leek stuurde ons ergens een woonwijk in waar duidelijk geen parkeergarage was.

Gelukkig waren we net daarvoor voorbij een groot winkelcentrum inclusief parkeergarage en station gereden. Na wat rondjes rijden door bordjes die verkeerd stonden konden we eindelijk ergens parkeren. Bij het station bleek gelukkig dat een kaartje naar het centrum slechts 1 euro pp was. 5 Minuten later was er ook een trein die ons naar station Garibaldi bracht en konden we vanaf daar met de metro verder.

Onze eerste doel was het bezichtigen van de Dom (Duomo) van Milaan. De op drie na grootste kerk te wereld (Sint pieter, Dom van Sevilla, en één of andere nieuwe kerk in Ivoorkust zijn groter). Zie hieronder een foto. Hier hebben we binnen nog een audio guide tour gedaan, maar dat had ook prima in een folder gekund ofzo. De audio tour maakte sommige dingen alleen maar lastig, Hierna zijn we wat verder gelopen op zoek naar een plekje om te eten. Deze waren er zat, echter koste een colaatje al gauw 6 euro voor 0,2l of 10 voor 0,5l. Na wat zoeken kwamen we een iets goedkopere tegen, waar we samen 2 broodjes en 1 glas cola hebben opgegeten voor niet minder dan 22 euro.

Toen we het eten op hadden kwamen we er ook achter dat Jeroen jarig is vandaag. Vanaf toen voelde hij zich opeens heel oud, en kon hij de lange wandeltocht door het park, via de “Vredesboog” naar de kerk  (zie foto) waar Davinci’s “Laatste avondmaal” hangt, nauwlijks volhouden. Daar aangekomen bleek ook nog eens dat je daar alleen in kon door van te voren te reserveren (wat we natuurlijk niet gedaan hadden). Onderweg hadden we nog wel een nieuwe bikini voor Saskia gevonden, dus er was toch nog wat goeds van de wandeltocht gekomen.