Vanochtend vroeg opgestaan, want er staat een hike van 12km met een hoogteverschil van 970m op het programma. Alles ingepakt, lunch en ontbijt in de stad gekocht, en met de auto richting het “Loch Lomond and the Trossachs National Park” gegaan. En na een half uur druk stadsverkeer en een aansluitend half uur met vakkundig rally rijden over de bochtige en glooiende weg langs Loch Lomond kwamen we op de parkeerplek waar onze hike startte.

Door direct al de de verkeerde kant op te lopen begonnen we de hike in tegengestelde richting. Dit was bij nader inzien wel zo fijn want hierdoor hadden we het klim- en klauterwerk op weg naar boven, en de langere maar technisch veel gemakkelijkere weg weer naar beneden. Dat klinkt misschien raar, maar het is prettiger om ‘makkelijk’ naar beneden te lopen en lastig omhoog dan andersom (in ieder geval wat ons betreft). We waren niet de enigen die van het goede weer (het was tot een uurtje of 4 in ieder geval droog) wilden profiteren. Naast een paar mannen die voor ons dezelfde route liepen, kwamen we, toen we bijna bij de top waren, de eerste ‘tegenliggers’ tegen die de route de andere kant op begonnen waren. Aan de ‘makkelijke’ kant (op weg naar beneden dus) kwamen we meer mensen tegen. De een wat beter voorbereid dan de ander: toen we halverwege naar beneden waren, kwamen we een aantal arme zielen tegen die hoopvol vroegen of ze al bijna bij de top waren (antwoord: Nee, wij zijn al een uur weer onderweg naar beneden).

Na een totaal van 4,5 uur hadden we het hele rondje gemaakt, en wilden onze benen graag wat rust. En dat kon mooi tijdens het ritje naar de B&B. Deze route ging grotendeels langs Loch Lomond, wij zouden zeggen ‘Lake Lomond’, maar dat is echt ‘not done’ in Schotland, ze hebben hier alleen ‘loch’s’. Na een goede douche (was wel nodig…), was het lekkere eten bij de buren een mooie afsluiting van deze actieve dag.

Vandaag hebben we het rustig aan gedaan. Geen wekker gezet, lunch opgehaald bij de Pret á Manger, en het grootste gedeelte van de ochtend weinig gedaan. Rond een uur of 11 zijn we richting de metro gelopen. Ja, Glasgow heeft een hypermodern metro systeem met wel 15 haltes en 2 lijnen. De Inner Circle lijn welke de haltes tegen de klok in afwerkt, en de Outer Circle die ze met de klok mee afwerkt. Simpel.

We wilden wat van de oude gebouwen van de Universiteit van Glasgow bekijken. Toen we daar aankwamen hebben we tevens een bezoek gebracht aan de botanische tuinen, en aan het meest willekeurig opgezette museum ooit. Anne Frank naast moderne kunst van ridders en in dezelfde zaal ook harnassen en zwaarden en een Chinees keizerlijk gewaad. Toppuntje: Bij de ingang een felgekleurde kitcherige Elvis pop. O ja, en aan het plafond een vliegtuig uit de 2^e wereld oorlog. Gelukkig kon je er lekker lunchen, dat dan weer wel.

’s Middags naar de film geweest, Godzilla, best aardig. Daarna lekker gegeten en daarna lekker languit op bed een beetje liggen zappen.

Na een wat onrustige nacht in een bed dat aan de krappe kant was (kleiner dan het bed op de boot), een goed ontbijt en het inpakken van de auto hebben we nog wat sightseeing in Jedburgh gedaan: de restanten van de adbij uit de 12^e eeuw die heel wat oorlogen heeft gezien, zo dicht bij de grens tussen Schotland en Engeland (de abdij is heel wat keren van ‘land’ gewisseld) en de gevangenis die was ondergebracht in het kasteel. De gevangenis was erg ‘modern’ voor haar tijd (begin 18^e eeuw).

Nadat we wat boodschappen hadden gedaan voor de lunch zijn we richting Glasgow gegaan. Hierbij hebben we gekozen voor de toeristische route (het alternatief was via Edinburgh en daar gaan we op het einde van de vakantie nog naar toe). De route die we nu namen was echt super: omhoog en omlaag, slingerend door het prachtige Schotse landschap.Groene heuvels met schapen en koeien.

Ons hotel in Glasgow is een hotel wat zich vooral richt op zogenaamde millenials (mensen geboren tussen 1975 en 2000). Oftewel, veel hightech snufjes en weinig ‘ouderwetse’ luxe. Dus wel een iPod dock, gratis wifi, een flatscreen, grooooot bed, regendouche en alles bedient vanaf en kleine tablet (ook de mood-lights, gordijnen en zonwering). Helaas geen waterkoker om thee mee te maken.

Heerlijk indiaas gegeten en daarna lekker gerelaxed in ons hotel. Morgen de stad verkennen onder het genot van een heerlijke schotse regenbui (of 2).

Onze vakantie begon dit jaar met het ‘volladen’ van onze auto en een ritje over de Nederandse wegen naar Ijmuiden. Na het parkeren van de auto op dek 4, eerst onze hut opgezocht: lekker knusJ. Daarna het dek op om van het zonnetje te genieten. Na het avondeten terug naar de hut en op onze eerste avond op tijd naar bed, omdat sommigen van ons al om half 5 op waren deze ochtend. De zee was rustig en op de zachte deining hebben we heerlijk geslapen.

De volgende ochtend na het ontbijt, een eerste blik op de Engelse kust en daarna klaarmaken voor het van boord gaan, waaronder de mentale voorbereiding op het links rijden. Gelukkig herinnert de TomTom er ook bij opnieuw opstarten aan. Na de paspoortcontrole op weg naar onze eerste trekpleister: Hadrian’s wall: de muur die de Romeinen hebben gebouwd in de 2^e eeuw na Christus als noordelijke grens van het Romeinse rijk en als bescherming tegen de Picten.

We hebben een korte hike gedaan door de weilanden (tussen de schapen) en langs een stukje van de restanten van de muur. Hierbij hebben we direct kennisgemaakt met wat in het Engels ‘bogs’ worden genoemd: officieel moeras of laagveen, maar ook gewoon drassige / natte stukken in het land: Jeroen ging tot z’n enkel in de modder. De wandelstokken die we gekocht hebben blijken ook heel handig om te checken wat de beste plekken zijn waar je zo’n modderpoel kunt oversteken, die hebben dus hun nut nu al bewezen.

Na de hike door naar onze eerste overnachting op het Britse vasteland in een prachtige Bed & Breakfast in Jedburgh. Daar vielen we met onze neus in de boter: het was de avond van het Jethart Callants Festival, compleet met doedelzak-band.

Over anderhalve week is het weer zover. De vakantie kan weer beginnen. Een rondreis door Schotland van 3 weken dit keer. Veel hiken en kastelen kijken in het verschiet. Hieronder de lijst van geplande tussenstops. Onderweg proberen we natuurlijk weer foto’s en sterke verhalen op de blog te zetten. Hoewel mogelijk niet elke bed and breakfast beschikt over wifi.

We gaan trouwens met de boot vanuit IJmuiden, en met de eigen auto.

Oops er is iets met de kaart gebeurd. Helaas kon ik hem niet meer terug vinden, dus jullie zullen het zonder moeten doen.

Vandaag ook weer heerlijk uitgeslapen zodat we rond een uur of 11 richting het oude centrum konden lopen, het zogenaamde Pioneer Square. Hier stonden vroeger de winkels en andere bedrijven van de stad (iedereen woonde verder de berg op). Alles was gebouwd op modder wat regelmatig onder liep tijdens vloed. Gelukkig fikte de boel af in 1889 zodat ze opnieuw konden beginnen.

Om de oude problemen niet opnieuw te krijgen bouwden ze eerst een aantal wallen om de zee tegen te houden. Daarna was de planning om alles achter deze wallen op te vullen met klei van de heuvels (met bijkomend voordeel dat deze dan niet zo stijl meer waren). De middenstand begon echter direct nadat de wallen gebouwd waren hierachter hun nieuwe winkels te bouwen (hierdoor zou het opvullen met klei dus wat lastig worden). De gemeente gaf hierop aan dat ze allemaal een mooie ingang op de 1ste verdieping moesten bouwen.

Hierna werden alle wegen verhoogd gebouwd om de winkels heen. Dit zorgde overal voor een 3 meter diepe gang tussen de weg en de gebouwen. Deze gangen werden tijdens de bouw gebruikt voor toegang tot de verschillende winkels die al gebouwd waren op het lagere niveau (dit keer wel met een goede fundering). Hiervoor stonden aan de weg-kant ladders die naar het lagere gedeelte gingen. Nadat alle wegen klaar waren (ca 2,5 jaar later) werden deze gangen niet opgevuld maar werd de stoep er overheen gebouwd, zodat ondergrondse gangen ontstonden. Op sommige plaatsen (daar waar ze waren begonnen met bouwen voordat ze de memo hadden gekregen dat de hele begane grond uiteindelijk onder straatniveau zou komen te liggen) hadden de gebouwdelen onder de grond zelfs ramen. Uiteraard hadden alle gebouwen ook een deur op dit niveau omdat deze de eerste paar jaar nog gebruikt zijn. We hebben een rondleiding gekregen door een aantal van deze gangen.

Na deze rondleiding lekker gelunched, en vervolgens naar het Klondike National Historic Park (eigenlijk maar 1 gebouw hiervan, de rest ligt in Alaska). Dit gebouw was een museum over de Klondike Gold Rush, of eigenlijk over de 100.000 mensen met goudkoorts die (hoofdzakelijk via Seatlle) naar de Klondike River in Yukon, Canada gingen om goud te zoeken en te laat kwamen. De mensen die al in de buurt waren tijdens de eerste goud-vondst hadden (uiteraard) bijna alle delen van de rivier al geclaimd.

De Klondike Gold Rush was echter wel een ‘goudmijn’ voor de stad Seattle. De tocht naar Dawson City in Yucon, Canada nabij de Klondike River was een barre tocht naar het noorden van meer dan 1500 mijl. De Canadese grens-autoriteiten stelden als eis dat iedereen die Canada binnen wilde komen, voor minimaal één jaar aan voedsel, kleding enz. bij zich moesten hebben. Dit kwam neer op ongeveer 1000 kg bepakking per persoon. En veel van de avonturiers kochten hun zaken in Seattle.

Van de 100.000 mensen die vertrokken zijn er 30.000 in Dawson City aangekomen en daarvan hebben er slechts 300 meer dan $ 15.000,- aan goud gevonden. Al met al toch weer een interessant stukje geschiedenis.

‘s Avonds hebben we heerlijk gegeten bij PF Chang’s. Met name de mini toetjes (we hadden vier verschillende) waren om te smullen.

Vandaag lekker lang uitgeslapen, want zo hoort dat als je jarig bent (en die dag niet hoeft te werken). Vandaag gaan we weer richting Seattle Center, het terrein waar de Space Needle staat, en waar ook de andere gebouwen voor de wereldtentoonstelling zijn gebouwd. Eén daarvan is nu het wetenschapsmuseum. We hadden hier een kaartje voor omdat we bij de Space Needle 2 dagen geleden een pakket met meerdere attracties hadden gekocht, en deze zat hier ook bij in.

Het museum bleek heel erg gericht op de jeugd, maar hier en daar nog wel wat leuke dingen gezien. Het leukste was een 45 minuten durende 3d film/documantaire over stuntvliegen. Hier kwam de 3d actie al een stuk beter naar voren dan bij de film van gisteren (World War Z). Na een paar uur door het museum te hebben gelopen begon de blessure van Saskia weer op te spelen dus we zijn richting het hotel gegaan om nog een lekker kopje thee te drinken.

Bij het hotel aangekomen bleek de lucht ook al aardig betrokken te zijn, en het duurde dan ook niet lang voordat het ging regenen en onweren. We zijn daarom maar in het hotel blijven eten, en hebben de rest van de avond voor de TV gehangen, en de felicitaties van iedereen op facebook en via de mail kunnen lezen. Een lekker rustige verjaardag dus.

Vanochtend  eerst weer lekker uitgeslapen. Daarna richting de haven gelopen. Aan het einde van de ochtend hebben we een rondvaart door de Elliot Baai gedaan met uitleg van een gids. Het eerste deel ging langs de oudere pieren, waaronder de pier waar in 1897 een schip aan is gekomen met twee ton goud aan boord, waardoor de Klondike Gold Rush (goudkoorts) ontstond. Dit zorgde voor een enorme groei van de stad Seattle.

Daarna gingen we ook door de moderne haven van Seattle. Het haventerrein is gebouwd op een in 1909 kunstmatig gemaakt eiland. Volgens de gids was dit, met 1,4 vierkante km., tot halverwege de jaren ’00 het grootste kunstmatige eiland. Wij dachten toch echt dat vanaf de jaren ’60  de Flevopolder de onbetwiste nummer 1 was. Dat hebben we uiteraard even nagezocht en we hadden gelijk: Omvang van de Flevopolder: 970 vierkante km; het eerste deel drooggelegd in 1955 het tweede in 1968 (bron: Wikipedia; zo zoek je nog eens wat op).

Eerste stop in dit gedeelte van de haven waren de droogdokken voor de ferry’s. Voor veel forenzen is de ferry het enige vervoermiddel voor hun dagelijkse rit vanaf één van de schiereilanden naar Seattle. Er zijn namelijk geen bruggen over de Elliot Baai omdat deze nabij de schiereilanden ruim 300 meter diep is.

Vervolgens nog een stuk door het gedeelte waar de containerschepen geladen worden, waarbij de gids wat leuke weetjes had over de ontdekker van het container-concept. Daarnaast wist hij te vertellen dat het voor Chineze handelaren goedkoper is om nieuwe containers te maken dan lege containers terug te vervoeren naar China. Blijkbaar vindt er weinig vervoer richting China plaats, want deze containers staan dus gewoon weg te rotten in de haven. Seattle is voor Amerika een belangrijke doorvoerhaven als het gaat om goederen uit Azië.

Na de middag zijn we naar het Seattle Aquarium gegaan. Naast natuurlijk veel kleurrijke vissen waren de zeeleeuwen en vooral de zeeotters grappig om te zien. Het museum was niet heel groot dus halverwege de middag zijn we eerst teruggegaan naar ons hotel. Na een korte pitstop zijn we naar de bios gegaan en hebben World War Z gekeken (in 3D, maar dat had weinig toegevoegde waarde). Avondeten bij de Cheesecake Factory waabij we ons toetje (Cheesecake uiteraard) mee terug hebben genomen naar ons hotel om op te peuzelen met een kopje thee erbij.

Het rijdende deel ging door de een aantal wijken van de stad: Eerst door de kunstenaarswijk Fremont (in Seattle met name bekend om de jaarlijkse parade waarin naakte fietsers meerijden), dit was voordat we het meer op gingen. Daarna eerst langs de kade en vervolgens richting het oude gedeelte van de stad (Pioneer Square). In 1889 is de, toen nog hoofdzakelijk uit hout bestaande, stad afgebrand (wonderbaarlijk genoeg zijn hierbij geen doden gevallen). De stad is daarna herbouwd bovenop de oorspronkelijke stad, met name om minder last te hebben van de geuren van het getij, die met name bij eb nogal onprettig kunnen zijn. Daarnaast moest alle ‘nieuwbouw’ van niet-brandbare materialen worden gemaakt, met name steen dus.

Tijdens de hele toer draaide de kapitein/bestuurder allerlei muziek en geluidsfragmenten die ‘aansloten’ op de tour. Al met al een leuke belevenis.

‘s Middags zijn we eerst naar het observatiedek van de ‘Space Needle’ gegaan. De ‘Space Needle’ is een toren van 184 meter hoog die is gebouwd voor de Wereld Expo van 1962; het observatiedek is op 158 m hoogte. Hoewel het vandaag bewolkt was, hadden we toch een mooi uitzicht over de stad. De bergen van Olympic National Park, het Cascade-gebergte en Canada waren niet echt goed te zien.

Onze laatste attractie van vandaag was het EMP, het museum van muziek, science fiction (sci-fi) en pop cultuur. Eerst zijn we door de sci-fi- en fantasy-tentoonstellingen gelopen met allerlei attrributen en weetjes uit series en films, zoals Star Trek, Doctor Who, Men In Black, Aliens (sci-fi) en Lord Of The Rings, Harry Potter, Chronicals of Narnia (Fantasy).

Daarnaast was er een aparte tentoonstelling over horror-films, ook weer met allerlei attributen uit films en met filmfragementen met commentaar van makers van de films.

Op muziekgebied waren er drie tentoonstellingen, waarvan we er bij twee zijn langsgelopen: Jimi Hendrix en zijn eerste toer in Groot Brittanië (dit was in 66-67) en vrouwen in de popmuziek met daarbij voornamelijk outfits die deze vrouwen hebben gedragen. Beide wel leuk om te zien, maar de sci-fi- en fantasy- tentoonstellingen waren toch het leukst.

Ondertussen liep de middag inmiddels op z’n einde en zijn we met de monorail, ook gebouwd voor de Wereld Expo, teruggegaan naar Downtown. Hier hebben we nog wat gewinkeld bij Macy’s  (of eigenlijk alleen Saskia natuurlijk) en daarna zijn we richting Pike’s Market gegaan, waar we een Indiaas restaurant hadden gevonden. Omdat het nog wat aan de vroege kant was hebben we eerst nog even de allereerste Starbucks (geopend in 1971) opgezocht en alleen van buiten bekeken (want het was er tering-druk). Na een lekker avondmaaltje zijn we teruggegaan naar ons hotel.

Vandaag laten we de natuurgebieden definitief (in ieder geval wat betreft deze vakantie) achter ons. Nog even de bergen van Olympic National Park bekijken op Hurricane Ridge, en wat reeën op (en langs) de weg ontwijken voordat we naar Seattle rijden.

Door de ligging van Seattle is het best een lange reis: of we rijden helemaal om een grote baai heen, of we gaan met de veerboot welke ongeveer elk uur gaat tussen Kingston en Edmonds. We kozen voor het laatste. Hierdoor kwamen we rond de middag in de buurt van Seattle. Nog even in een voorstad wat gelunched en de tank volgegooid (zodat we geen benzine bij de huurmaatschappij hoeven te tanken voor 6 dollar per gallon).

Daarna zijn we Seattle in gereden, gelukkig hadden we een afslag van de snelweg dicht bij ons hotel, want door de hoge gebouwen ging de GPS moeilijk lopen doen. Na een paar rondjes door 1 richtings verkeer bij ons hotel ingechecked en daarna de auto naar de huurmaatschappij teruggebracht (2 blokken verder).

Omdat Saskia de laatste dagen wat last van haar enkel had gekregen hebben we het rustig aan gedaan. We zijn even naar de waterkant gelopen. Hier zit een grote markt met allerlei kleine winkeltjes, van viskramen tot waarzegsters, en zelfs een luxe popcorn winkel met allerlei exotische popcornsmaken, en daarna gewoon relaxen op de hotelkamer tot het tijd voor het diner was. Lekker luxe (en duur) dit keer, bij The Capital Grille, erg lekker.