Vandaag ligt er een lange reis langs de kust voor de boeg, 334km, wat ons zo langs de kust over bochtige wegen in ieder geval 5 uur gaat kosten. Weinig tijd voor hiken onderweg dus. We besluiten het dan ook rustig aan te doen. Onderweg veel stoppen om van het uitzicht te genieten bij de vele ‘viewpoints’ waar we langs zullen komen.

Het weer gooit echter roet in het eten. Hoewel we het grootste gedeelte van de tijd in de zon rijden, trakteert elk uitzichtpunt ons op een muur van mist die vanuit de oceaan tegen de heuvelachtige kust op probeert te kruipen.

In een klein museum bij 1 van de uitzichtpunten (die zonder mist uitermate geschikt zou moeten zijn voor het spotten van walvissen) werd duidelijk dat het hier wel vaker mistig is, en dat het kleine vuurtorentje dat hier stond dan ook niet voor niets uitgerust was met een niveau 1 Fresnell lens (die gaan van 6 naar 1 in oplopende lichtsterkte).

Kortom we zijn zo snel mogelijk door gereden naar ons eindpunt voor vandaag, Rockaway Beach. En er zijn ook geen foto’s vandaag.

Vanochtend rustig aan gedaan en na het ontbijt en een korte stop om te tanken en lunch te kopen, verder richting het noorden gereden. Route 1 (de Pacific Coast Highway) is overgegaan in de 101. Ook deze gaat nog steeds regelmatig dicht langs de kust dus we kunnen blijven genieten van het kustlandschap. Rond 11 uur zijn we bij het bezoekerscentrum van het Redwood National Park. Dit park strekt zich deels uit langs de kust en gaat daarna over in opeenvolgende State Parken. Zoals de naam al zegt, hebben we ons vandaag weer tussen de ‘Redwoods’ begeven. Voor de lunch nog een korte wandeling gedaan en met een paar ‘flinke jongens’ op de foto geweest. Daarna een bankje gevonden met een mooi uitzicht om onze lunch op te eten en daarna onze weg vervolgt door het park.

’s Middags ging de route richting onze volgende slaapplaats afwisselend door de bossen en langs de kust. Ook hier dus genoeg te zien en we zijn een paar keer gestopt om van het uitzicht te genieten. Hierbij moesten we ons wel telkens weer even warm aankleden, want ook al scheen de zon, er stond een frisse wind. Daarnaast ook nog een groep Elken gezien, dit zijn een soort herten (maar dan wat groter).

’s Avonds heerlijk gegeten en daarna nog even naar het strand om de zon onder te zien gaan. Op de valreep ook nog een aantal zeehonden op een rots vlak bij het strand zien liggen.

Vandaag een relatief korte trip naar Arcata, daarom genoeg tijd voor een stop bij Humboldt Redwood State Park en een hernieuwde kennismaking met de enorme ‘Redwood’-bomen. De bomen hebben hun naam te danken aan hun rode houtkleur maar zijn vooral bekend omdat ze heel oud kunnen worden (> 1000 jaar). Daarbij kunnen ze tot 120 meter hoog worden en diameters van enkele meters zijn dan niet ongewoon.

Ook deze keer waren we rond de middag bij het startpunt van onze hike, dus ook vandaag eerst onze lunch gegeten en daarna op pad gegaan. Het geplande rondje van ca. 11 km. ging langs Bear Creek, aan de zuid-kant heen en aan de noord-kant terug. De bewegwijzering was echter nog al matig waardoor we uiteindelijk op 15 km uitkwamen en best blij waren toen de auto weer in zicht kwam. Het was wel een mooie route, met overal om ons heen de ‘Redwoods’ en zoals bij vorige hikes kwamen we bijna niemand tegen waardoor je je alleen waant in het bos.

Na de hike was het nog een uurtje naar ons hotel (waarbij we onderweg door Eureka (!) kwamen).

Vandaag niet veel foto’s gemaakt. Morgen weer naar een gebied met veel redwood bossen, dus waarschijnlijk dan wel wat van deze giganten op de blog.

Vandaag eerst de stad uit over de Golden Gate Bridge en onze route vervolgd op de Pacific Coast Highway. We rijden verder naar het noorden met bijna continu de Stille Oceaan aan onze linker kant. De kust is erg afwisselend met mooie stranden en rotspartijen waar de golven op breken. Aan onze rechterkant is het glooiende landschap vaak bruin door de droogte die hier al langer heerst. We hebben goed weer: de zon schijnt lekker, hoewel het door de wind langs de kust toch best fris kan zijn. Hoewel we op weg zijn naar Point Reyes National Park, stoppen we onderweg bij een uitzicht punt dat Muir Beach Lookout heet. Hier hebben we een prachtig uitzicht op de verschillende aspecten van de kust: links een strand en rechts brekend de golven of de rotsen.

Rond de middag waren we in Point Reyes National Seashore. Na de lunch een mooie tocht van ca. 9 km gemaakt. Eerst een stukje omhoog naar Mount Wittenberg, dit was grotendeels door het bos waarbij we direct bij het begin een ree zagen. De ‘top’ van Mount Wittenberg was een beetje een tegenvaller: alleen door een metalen plaatje op de grond zagen we dat we op het hoogste punt waren, maar we misten vooral een mooi uitzicht (we werden omringd door bomen). Op de terugweg kwam het toch nog goed met dat uitzicht toen we op een gegeven moment door de bomen in de verte een stuk strand zagen liggen (zie de foto). De terugweg was ook weer grotendeels door het bos, maar ook deels door open veld en ook hier hebben we nog een ree gezien.

Na de hike hadden we het grootste deel van onze rit van deze dag nog voor de boeg. Nog zo’n 3,5 uur naar Fort Bragg. Maar ook dit deel van de route ging langs de kust, met prachtige uitzichten en genoeg stuurwerk in de haarspeldbochten dat we ons niet verveeld hebben.

Voor vandaag hebben we kaartjes gereserveerd voor een bezoek aan Alcatraz. Vooral bekend als de oude (tot 1962) ‘supermax’ gevangenis in de baai van San Francisco. Het was daarvoor echter een fort ter verdediging van de toegang tot de ‘bay area’. Hier was namelijk de California gold rush aan de gang.

Daarna is het eiland, dat ook als ‘The Rock’ bekend staat (De gelijknamige film met Sean Connery en Nicolas Cage is hier naar vernoemd natuurlijk) in 1969 toneel geweest van een bezetting door indianen (Native Americans) die delen van hun land terugeisten die de blanken in de loop der jaren hadden afgepakt. Mede hierdoor zijn er nu veel reservaten door heel Amerika waar de verschillende indianenstammen het tot op zekere hoogte weer zelf voor het zeggen hebben.

Nadat tijdens ons verblijf op het eiland de mist en bewolking, die meestal ’s ochtends het gebied rond de Golden Gate Bridge (en vaak heel San Francisco) hangt, was opgetrokken konden we een zon overgoten (doch door een briesje vanaf zee slechts 18 graden) middag tegemoet zien.

’s Middags hebben we ons dan ook vermaakt met een wandeling door Fisherman’s Wharf (inclusief een bezoek aan de zeeleeuwen van Pier 39. Vandaar met de kabeltram over de steile heuvels van San Francisco naar de omgeving van Union Square, daar in parkjes gezeten, wat rondgestruind door winkels, en tot slot lekker gegeten bij The Cheesecake Factory. Natuurlijk als toetje een heerlijk stuk cheesecake die we mee naar ons hotel hebben genomen om daar op te eten.

Gelukkig moesten we daar nog wel even 4 kilometer voor wandelen (soms bijna klimmen, zo stijl zijn de wegen hier) zo’n stuk cheesecake van bijna 1000 calorieën moet natuurlijk wel verdient worden.

Na de actieve dag van gisteren (waarvan de spierpijn begint door te komen) vandaag een relaxte dag. Beetje uitgeslapen (7:00 uur, we gaan de goede kant op) en daarna vanuit Salinas eerst naar Monterey. Vanaf daar hebben we de ’17-mile-drive’ gereden. Dit is een route grotendeels langs de kust die naast het mooie uitzicht en de natuur bekend staat om haar golfbanen. Ook niet onaardig: de enorme huizen die we gezien hebben.

Na de lunch richting San Francisco gereden. Ook hier hebben we zoveel mogelijk de Pacific Coast Highway langs de kust gevolgd en zijn we onderweg nog regelmatig gestopt op van het uitzicht te genieten. Rond 4 uur waren we in San Francisco. Ons hotel zit midden in de stad, dat is altijd weer even een dingetje. Ook al zegt de navigatie precies waar je heen moet, er is meer verkeer en de regels zijn hier soms net iets anders (bijvoorbeeld een kruising met 4 stopborden, waarbij telkens de eerste die komt, als eerste weer door mag). Altijd prettig om dan met z’n tweeën in de auto te zitten.

Na het inchecken eerst even een ‘handwas’ gedaan (de kleren van gisteren…) Daarna een klein rondje door de buurt gemaakt en daarna lekker Indiaas gegeten.

Vandaag staat een hike van 13 kilometer (van het type Strenuous, oftewel Inspannend) op de planning in Pinnacles National Park. Dat was echter eerst 2 uur rijden, maar aangezien we vroeg op waren (nog steeds die jetlag) natuurlijk geen probleem. Onderweg nog even een lunch gekocht om tijdens de hike op te kunnen eten.

Dit maal hebben we ons wat beter voorbereid wat betreft het insmeren. Het kan namelijk wel 34 graden worden vandaag. 4,5 liter water per persoon mee, proviand, en een zaklamp (de hike ging namelijk ook een stukje door grotten). Tevens is de hike een goede manier om de Microsoft Band (een soort fitness-meter incl. hartslagmeter) die Jeroen gisteren gekocht heeft uit te testen.

In de eerste drie kilometer hadden we direct ons hoogteverschil van ca. 500 m. te pakken. Een mooie route, maar wel pittig. De uitzichten werden natuurlijk wel steeds beter, hoe hoger we kwamen. Naar beneden was wat geleidelijker, en het laatste stuk was grotendeels vlak. Ondanks de ‘warming up’ van gisteren, zorgde de hitte er wel voor dat ook het tweede deel naar beneden en flink in hakte. Jeroen merkte ook dat zijn conditie toch wat minder was, door zijn blessureleed van de afgelopen periode. In de laatste 3 km hebben we het daarom wat rustigere aan gedaan. Rond half 4 waren we terug bij de auto (die gloeiend heet was). Moe en met zere voeten, maar ook voldaan.

Hierna snel getankt en doorgereden naar de eindbestemming van de dag, Salinas (inwoneraantal 156000). Morgen een rustdag, waarin we vooral met de auto de omgeving van Salinas en Monterey gaan bekijken.

28 mei was een reisdag, dus daar valt niet veel meer over te melden dat dat we deze grotendeels in het vliegtuig hebben doorgebracht en donderdag avond plaatselijke tijd, goed zijn aangekomen in LA.

Na een goede nachtrust (geslapen als een blok, alleen een beetje vroeg wakker) hebben we vrijdagochtend eerst een rondje langs een deel van de stranden van LA gedaan, vanaf Venice Beach naar Santa Monica Pier en weer terug. Omdat het de eerste dag van de vakantie was hebben we ons uiteraard niet ingesmeerd met zonnebrandcreme, eerst maar eens een beetje bijkleuren 🙂

Ondertussen geen skateboardende hond gezien dit keer. Wel veel beachvolleyballers (je weet wel, met een echte beach nog wel), en een vreemd verkeersbord waarvan we ons nog steeds afvragen wat hij betekent (zie foto).

Na de lunch op weg naar de eerstvolgende bestemming: San Luis Obispo. Het was vrij druk in en rond LA, waardoor we er toch iets langer over deden dan gedacht. Met ook nog een paar boodschappen doen erbij waren we rond half 7 op bestemming. Na een lekkere salade bij Applebee’s naar ons hotel voor een rustige avond. Morgen staat de eerste hike op het programma in Pinnacles National Park.

Zoals gewoonlijk, het eerste bericht nog vanaf thuis met de route voor onze aanstaande vakantie. De reis bestaat dit maal uit twee delen, namelijk de west kust van de VS en island hoppen op Hawai’i.

Hier onze trip langs de west kust:

[mapsmarker layer=”3″]

Vanaf Portland vliegen we dan naar Honolulu, en vanaf daar nemen we korte vluchten tussen de eilanden zodat we er 4 kunnen verkennen:

[mapsmarker layer=”4″]

Vervolgens vliegen we vanaf Kona (op het grote eiland) weer terug naar Los Angeles. Na een paar nachtjes uitrusten in LA vliegen we weer terug naar Amsterdam.

Vanuit Stirling is het maar een klein stukje naar Edinburgh (60km).

We waren rond de middag in Edinburgh en hebben eerst het rondje in Holybrookpark naar Arthurs Seat (251 m) nog een keer gedaan, maar deze keer op onze wandelschoenen (de eerste keer in Edinburgh waren we ook omhoog gelopen, maar op minder geschikt schoeisel). Nu hadden we een wat uitgebreider rondje en ook nog eens prachtig weer en dus een goed uitzicht. Het was wel een beetje dringen op de top.

Daarna ingecheckt bij het hotel (Apex Waterloo, net als vorige keer, was ons namelijk prima bevallen) en even gedoucht en wat gerelaxed. Daarna de stad in en wat rondgewandeld en genoten van het lekkere weer. ’s Avonds naar de bios geweest: de nieuwe X-Men die net uit is: we hebben ons prima vermaakt.

Zaterdag eerst uitgeslapen. Ook vandaag weer heerlijk weer en daarom eerst wat rondgewandeld en het Scott Monument bezocht. Dit is een soort toren met 287 traptreden en 4 niveaus met mooi uitzicht op de stad. Sir William Scott, voor wie het monument is gemaakt, is een bekende Schotse schrijver en dichter uit de 18^e eeuw.

Na de lunch hebben we een (van de vele) tours door de ‘ondergrondse stad van Edinburgh’ gedaan met een leuke gids. Ondergronds is niet helemaal het juiste woord omdat een deel ingegraven is in de (7) heuvels waar Edinburgh op is gebouwd en daarnaast is een deel ook later simpelweg ‘begraven’ waarna er bovenop opnieuw gebouwd is.

Zondag was het ook weer prima weer, daarom zijn we lopend richting Leith gegaan. Dit is een oude havenstad welke ondertussen geannexeerd is door Edinburgh. Hier ligt de Royal Yacht Britannia, het oude jacht van de huidige koningin (uit de vaart genomen in 1997). Het schip is 126 meter lang en 270 bemanningsleden (koninklijke familie en staf niet meegerekend), best een aardig ‘bootje’ dus. Het schip heeft in zijn 44 jarige loopbaan gemiddeld per jaar de afstand van een rondje om de aarde afgelegd. Na dit bezoek zijn we de toeristische route terug gelopen en hebben we nog wat gewinkeld voordat we de dag hebben afgesloten me de film Edge of Tomorrow in de bioscoop.