Vandaag nog een reisdag. Allereerst beginnen we natuurlijk met ontbijt bij onze B&B. Gevolgd door het inleveren van de huurauto. Dit liep op rolletjes en we waren dan ook snel bij het vliegveld om voor onze vlucht in te checken. Alles met de zelfservice en ook dat liep gesmeerd. Zelfs de security checks waren vliegensvlug doorlopen. Wij nog netjes vragen of we onze lege plastic flessen mee mochten nemen, waarop de man van security vrolijk zei: “vol mag ook hoor!” Dat kennen we toch niet meer in Europa.
Na wat Candy Crush (Jeroen), lezen (Saskia) en sudokus (beiden) konden we boarden. De beenruimte in het vliegtuig van Air New Zealand was net niet helemaal op Nederlandse lengte ingesteld, dus het was wat aan de krappe kant (meer voor Jeroen natuurlijk). Gelukkig is het maar een uurtje vliegen… of oh nee wacht… technische problemen met de videoschermen die ons de veiligheidsinstructies moeten tonen, zorgen voor vertraging. Wel grappig om te zien dat de stewards en stewardessen vervolgens wat ‘roestig’ zijn in het uitvoeren van de ‘handmatige’ versie. Vlak voor het landen nog wel even flink wat turbulentie, een soort gratis kermisattractie, je weet wel, die waarbij je dat ‘vrije val’-gevoel krijgt in je maag.
Zo voorspoedig als het inleveren van de eerste huurauto ging, zo stroef liep het ophalen van de nieuwe. Na eerst de auto niet gestart te krijgen (we bleken niet de sleutel te hebben van de auto waar we in zaten), waren er daarna problemen met de Navigatie. Deze zou ingebouwd moeten zijn, maar één oog op het dashboard deed ons al vermoeden dat dit niet zo was. Het koste 4 mensen van het verhuurbedrijf om tot dezelfde conclusie te komen dat (na het indrukken van alle knopjes op het dashboard) de auto echt niet standaard uitgerust was met Navigatie. Toch een externe unit meegekregen, waardoor we wel nog wat langer kunnen luisteren naar het vertrouwde stemgeluid van Lee (zie dag 9).
Maar goed, eindelijk onderweg langs de oostkust van het zuidereiland. Regelmatig zegt Lee dat we moeten oppassen bij het oversteken van het spoor. Ook langs de kant van de weg wordt aangegeven dat het spoor in gebruik is en dat je dus op moet letten voor treinen. Daar hebben we er de hele vakantie echter nog niet één van gezien. Wij vragen ons af hoe het hier zit met de dienstregeling… Het is iets minder groen (hoewel nog steeds behoorlijk), en naarmate we noordelijker komen worden de bergen hoger en de wegen kronkeliger. Na aankomst bij onze B&B (zelf check-in en uitzicht op de bergen) naar het dorpje Kaikoura gereden voor een lekkere pizza (niets Italiaans aan, maar zoo lekker) bij The Black Rabbit. En dan nu klaarmaken voor de hike van morgen….één 1 van die bergen op is het plan!
