Prima weer vandaag, dus een mooie gelegenheid om weer eens een berg op te hiken. Gelukkig hebben we er eentje in de buurt van de B&B waar we vannacht geslapen hebben, Mount Fyffe. We kunnen hem vanuit ons raam zien. Voordat we op pad gaan, eerst zorgen dat onze camelbak’s gevuld zijn en we goed zijn ingesmeerd met factor 50, het belooft namelijk een warme en zonnige dag te worden. Naar de voet van de berg is niet ver maar wel grotendeels onverharde gravelweg, met op sommige plekken flinke hobbels en bobbels. Met het SUV-model auto dat we nu hebben, is dat best goed te doen.
We waren op tijd bij de parkeerplaats waar de hike start, rond kwart voor 9, maar we waren er zeker niet de eersten. Vanuit deze locatie kunnen ook een aantal meerdaagse hikes gedaan worden en dat lijkt een populaire activiteit. Gelukkig konden we nog een plekje vinden voor onze auto.
De route loopt voor het grootste gedeelte over een gravel-track dat ook met een 4WD-auto gevolgd kan worden. Naar ons idee moet dat dan wel met een ervaren bestuurder zijn, want het is best een steile en bochtige route met de nodige haarspeldbochten. We gaan gestaag omhoog en kunnen al snel van de uitzichten genieten. Aan de ene kant de vallei en daarachter de Zuidelijke Stille Oceaan. Aan de andere kant de bergen van de Seaward Kaikoura bergketen. Op ongeveer 2/3 van de heenweg zijn we bij de Mount Fyffe berghut. Ook vanaf hier is het uitzicht weer super, het heldere weer zorgt ervoor dat we ver kunnen kijken. Goed moment ook voor een toiletstop en een nieuwe laag zonnebrandcremé.

Daarna gaan we door naar de top. Het pad is nu op sommige plekken wat smaller en op sommige plekken lopen we wat meer tussen de bomen en bosjes. Zonder beschutting voelen we soms de frisse wind (aanmerkelijk koeler dan beneden). Eenmaal boven kunnen we 360 graden rondkijken, wat we dan ook doen onder het genot van onze lunch.

En dan wordt het tijd voor de weg terug. Deze hike is een heen-en-weer-route, wat betekent dat we via dezelfde weg naar beneden gaan als we omhoog zijn gekomen. Niet zo leuk als een rondje, maar het uitzicht is er nog steeds, dus dat maakt een hoop goed. Ook op de terugweg maken we een korte stop bij de hut om ons opnieuw in te smeren. Ondanks de soms frisse wind, brandt het zonnetje er flink op, maar verder natuurlijk niets te klagen over dit weer, nadat we ook al de nodige regen hebben gehad.
Het laatste stuk van zo’n heen-en-weer-hike is toch altijd een beetje doorbijten. Je kent de route en zeker lange tijd omlaag lopen, ga je op een gegeven moment toch echt in je knieën voelen. Na vijf uur waren we weer terug bij de auto met 17,5 km en ca. 1400 hoogtemeters in de benen. Mooi geweest voor vandaag.
Op naar onze volgende bestemming, Picton, zo’n twee uur rijden. Onderweg nog één korte stop gemaakt bij een punt waar normaal gesproken veel zeeleeuwen op de rotsen voor de kust te zien zijn. Het was zondag vandaag, dus mogelijk ook hun vrije dag, want we hebben er maar een paar gezien.
