12 juni

Na een goede nacht en lekker ontbijt rond half 10 in de auto en door naar Passau. De stad uit komen was even opletten, maar eenmaal op de snelweg was het een eitje: 140 op de teller en  één en dezelfde weg blijven volgen. Omdat het toch zo’n 450 km was, zijn we onderweg gestopt om wat te lunchen (Jeroen had een pistoletje met Snitzel, ja Snitzel kan overal op). Na de pitstop door naar Passau waarbij we onderweg al regelmatig de Donau over gingen (blijkbaar slingert die aardig).  We kwamen rond 2 uur  in Passau bij het hotel ‘Am Jesuitenschlos’.

Hier kwamen we erachter dat we eigenlijk een 50+-vakantie hebben geboekt… Het werd namelijk al snel duidelijk dat er nog een flink aantal andere vakantiegangers (voornamelijk Nederlanders) ook van Passau naar Wenen gingen fietsen en daarvan was de gemiddelde leeftijd toch zeker rond de 55. Maar ja, wij doen het met handicap, namelijk de gehuurde fietsen met 7 versnellingen (op zich geen probleem)  maar ook handremmen én terugtrapremmen (Jeroen voelt zich niet ‘in control’ met terugtrapremmen).

’s Middags hebben we Passau bekeken, een leuk historisch stadje, met een grote kathedraal, met hierin het grootste orgel in een kathedraal ter wereld (volgens het boekje, niet nagekeken op internet). Waarbij we duidelijk zagen dat de Donau voor Passau meer de bruine kleur heeft, en nadat hij samen gaat met de Inn, een groene kleur krijgt. Ik moet nog zien of hij ooit nog blauw wordt voor Wenen, maar goed. ’s  Avonds was het eten een buffet, waarbij voor het toetjesbuffet er goed in ging bij ons.