Vandaag een vroege start omdat we een aardige rit voor de boeg hebben en ook naar het Wells Gray Provinciale Park willen. We zijn rond 10 uur bij het park dat onder andere bekend is om haar watervallen. We hebben de drie grootste bezocht. De eerste was Dawson Falls (20m), de laagste, maar wel de breedste van de drie. Daarna door naar de hoogste: Helmcken Falls (141 m). Deze hebben we van twee kanten bekeken: eerst door een hike langs de zuidkant. Dit was korte, vrij vlakke route van een kleine 4 km door het bos langs het water tot net voorbij het punt waar het water omlaag stortte. Het laatste stukje, voordat we zicht hadden op de waterval lag er nog een beetje sneeuw. Enige ongemak bij dit rondje: we zijn volledig lekgeprikt door de muggen! Daarna met de auto door naar het officiële uitkijkpunt waar je meer tegenover de waterval staat. Het water gaat door een vrij smalle doorgang waardoor het met veel kracht over de rand komt. Als laatste, op de terugweg, langs de Spahats Falls (73m), indrukwekkend doordat het water bijna uit de rotsen lijkt te komen door een vrij smalle opening.

Het is bijna halverwege de middag als we beginnen aan het laatste deel van onze route van vandaag naar onze volgende stop in Valemount. Ook nu rijden we weer door prachtig gebied en ook vandaag hebben we een zwarte beer gespot. Nadat we ingechecked waren bij Kersten en Herberts B&B hebben we lekker gegeten bij de Caribou Grill, een tip van Herbert. Daarna, ook op aanraden van onze gastheer, met onze auto een beetje off-road gegaan naar een punt met mooi uitzicht over de vallei. Jammer genoeg werden we hier ook aangevallen door muggen zodra we uit de auto stapten. Niet echt genoten van het uitzicht maar wel snel een paar foto’s gemaakt voordat we weer de auto in zijn gevlucht. De weg zelf was een avontuur op zich met hier en daar serieuze ‘hobbels en bobbels’. Met onze solide wagen zou dat geen probleem moeten zijn, maar toen de auto halverwege de terugweg en eng schrapend geluid ging maken dat ergens bij het linker voorwiel vandaan kwam vroegen we ons af wat we stuk hadden gemaakt. Het sturen ging verder nog wel goed en het leek niet erger te worden, dus toch maar gewoon teruggereden naar de B&B met een korte stop vanwege een pollenwolk die door het dorp werd geblazen. Die avond konden we niets meer aan de auto doen, dus eerst maar hopen dat ook de auto ook gewoon wat rust nodig had en morgen weer ok zou zijn.