Vanochtend op tijd op gestaan om rond 10-en in het volgende nationale park van deze vakantie aan te komen: Mount Rainier National Park. De ‘kern’ van dit park is, zoals de naam al zegt, Mount Rainier. Dit is een 4300 m. hoge actieve vulkaan, die echter momenteel weinig activiteit vertoont. Rondom de vulkaan valt in de winter zeer veel sneeuw (gemiddeld 18m per jaar) en vanaf de top zijn een groot aantal gletsjers ontstaan. Een flink deel van het park, met name de hoger gelegen delen (gletsjers en top van mount Rainier zelf) zijn alleen klimmend te bereiken. Ook het merendeel van de wegen die wel voor gemotoriseerd verkeer zijn, zijn tot eind mei of zelfs begin juli afgesloten.

Wij kwamen vandaag binnen bij het Ohanapecosh bezoekerscentrum, dit is een van de lager gelegen punten en dit gebied was wel zo’n beetje sneeuwvrij. We hebben een hike van ongeveer 8 km. gedaan naar de Silver Falls, een flinke waterval, en de ‘Grove of the Patriachs’. Deze ‘Grove’ was een stukje bos met enkele ongelofelijk dikke 1000-jaar oude bomen (ceders en sparren).

Het  bos was sowieso weer anders dan in bijvoorbeeld Yellowstone. Het bos leek hier dichter en er stonden ook meer hele hoge sparren en ceders (deze kunnen 70 – 80 m. hoog worden). Daarnaast was de bosgrond, maar ook  bomen zelf vaak bedekt met mos.

We hebben het tijdens het hiken redelijk droog gehouden. Het regende wel een beetje, maar omdat we veel onder de bomen liepen hebben we daar weinig last van gehad. Nadat we onze meegebrachte lunch hadden verorberd zijn we verder het park ingegaan richting het volgende Visitor Centre bij Paradise. Onderweg zijn we bij ‘Box Canyon’ gestopt, dit is een smalle, door het smeltwater diep uitgesleten vallei, waar ook nu het smeltwater flink doorheen raasde.

Paradise ligt een stuk hoger en hier lag dan ook nog veel sneeuw. Alle trails waren nog volledig besneeuwd en ook een deel van een weg was nog afgesloten. We hebben hier alleen wat rondgekeken in het bezoekerscentrum en een kopje thee gedronken.

Vanaf Paradise weer omlaag richting Longmire. Onderweg zijn we bij verschillende uitzichtpunten gestopt. Het uitzicht was echter niet heel geweldig door de lage bewolking, we hebben bijvoorbeeld de top van Mount Rainier niet gezien. Beter ‘beeld’ hadden we bij de Narada waterval (echt hoog) en bij de Nisqualli-gletsjer, of eigenlijk daar waar de gletsjer vroeger was. Hij heeft zich nu ‘teruggetrokken’ tot om de hoek van de berg zodat we hem niet meer konden zien. Het vroegere gletsjer-gebied is nu herkenbaar aan de grote hoeveelheid vrij rond afgesleten stenen en een smal stroompje water dat het smeltwater van de huidige gletsjer is.

Aangekomen bij Longmire hebben we nog even kort een klein museum bezocht over Mount Rainier en daarna zijn we richting onze slaapplaats gegaan. Hoewel we ’s morgens best geluk hadden met het weer heeft het ’s middags veel geregend, dus we hebben niet meer gehiked.

Dan onze slaapplaats: we hebben wederom een aparte ‘huiskamer’ en slaapkamer. We slapen namelijk vannacht in een boomhut (de slaapkamer) en de rest van ons ‘onderkomen is beneden onder de bomen, met andere woorden: buiten dus. Toilet + douche zijn in een apart nabij gelegen schuurachtig iets. We hopen dat we vannacht niet naar de WC hoeven J. Verder was het vandaag best frisjes (niet boven de 15 graden), dus het kon vannacht wel een koud worden in onze slaapkamer. Het is weer eens wat anders, we zullen laten weten hoe dit is bevallen.