Vandaag is onze laatste dag in het Peak District. We gaan nog één keer op pad voor een wandeling. Op de heenweg gaan we nog even langs het plaatje Bakewell, voor ons bekend door de ‘Bakewell tart’. Deze taart hebben we wel eens voorbij zien komen bij de Great Britisch Bake Off. We hebben hem zelf ook één keer gemaakt, niet echt goed gelukt (de jam liep eruit) maar wel lekker.

Maar goed, we kwamen natuurlijk vooral om te wandelen. Vandaag bouwen we een beetje af met een rondje van ca. 14 km en 300 hoogtemeters. We beginnen in het drop Baslow en gaan nadat we het dorp uit zijn eerst een stuk door het bos. Het hoogste punt is een soort plateau met verschillende rotsformaties. Toevallig blijkt dit ook (net als gisteren) een plek waar de rotswand gebruikt wordt door klimmers, dus die zien we op verschillende plekken. Het verste punt is Froggatt Stone Circle (Froggatt Stenen Cirkel), dit stelde echter niet heel veel voor, we waren er voorbij gelopen zonder dat we het doorhadden. Moet wel bij gezegd worden dat het meer restanten van stenen waren en dat het in een veld met varens lag, gemakkelijk over het hoofd te zien dus. Ondanks dat we niet heel hoog zaten vandaag hadden we wel mooie uitzichten, het was dan ook prima weer. Op de route terug hadden we nog een steil stukje naar beneden, daarna een stukje bos en een stukje door het dorpje Carver. Het laatste stuk was weer door de graslanden met koeien en/of schapen tot we terug waren in Baslow.

‘s Avonds prima gegeten bij de Bulls Head in het naastgelegen dorpje Foolow en daarna de koffers alvast gepakt voor ons vertrek uit de Peak District de volgende dag.

De zon schijnt de kamer in deze ochtend, wat een verschil met gisteren. De temperatuur is wel vergelijkbaar maar het voelt anders met een zonnetje erbij. Na een relaxte start en een goed ontbijt met een croque madame en roerei met gerookte zalm rijden we richting de Longshaw Estate. Op aanraden van onze B&B-gastheer gaan we vandaag wandelen bij Padley Gorge. De start is dit keer geen kale parkeerplaats langs de weg, maar bij een bezoekerscentrum (inclusief café, toiletten en activiteiten voor gezinnen met (jonge) kinderen). Een ‘drukke’ start van de route over een duidelijk pad, waarna we in het bos komen. Dit keer gaan we eerst vooral omlaag en komen we kort langs het dorp Grindleford. Hierna komen we bij Padley Gorge, een diepe smalle vallei, waarbij we dus ‘bovenlangs’ lopen.

Hierna gaan we omhoog, daarna weer een stukje omlaag en dan weer omhoog, met hier en daar wat steile stukjes om uiteindelijk uit komen bij Higger Tor, het (niet zo hoge) hoogste punt van vandaag. Op de hoger gelegen punten hebben we telkens mooi en goed uitzicht. Vanaf Higger Tor dalen we niet veel, we lopen namelijk ook vandaag weer om een vallei heen, de Burbage Vallei. Aan de ‘andere kant’ om het zo maar te zeggen, is er ook een route onderlangs, maar die nemen we niet. We blijven langs de rand lopen. Aan deze kant wordt er op verschillende plekken ook geklommen en abgeseild van de valleiwand. Wij doen het met het uitzicht over de vallei.

De terugweg met de auto kende zijn eigen uitdagingen. Er was een stuk weg afgesloten voor werkzaamheden waardoor we om moesten rijden. En omrijden is hier niet echt, neem de volgende rechts, ga nog een keer rechts en je bent weer op je route. Je komt op plekken waar je nog niet was geweest, een extra gelegenheid voor wat sightseeing in het Engelse landschap.

‘s Avonds hebben we gegeten bij Stella’s Kitchen, even wat anders dan een gewoon restaurant. We kregen, samen met 11 anderen, een 3-gangen Caribisch/Afrikaans menu, klaargemaakt en toegelicht door Stella zelf. Lekker eten en een leuke ervaring.

Als we deze ochtend naar buiten kijken is er niet veel te zien van het uitzicht. Er is nog laaghangende bewolking en omdat we iets hoger zitten is het dal voor onze B&B niet te zien. Als het goed is, blijft het vandaag wel droog en de temperatuur wordt ook best aardig (rond de 20 graden). Genoeg redenen om op pad te gaan.

Na het ontbijt doen we het rustig aan zodat we pas tegen het einde van de ochtend bij ons startpunt zijn. We lopen vandaag over het Kinder Estate in de buurt van Edale, zo’n half uurtje rijden van onze B&B. Na een stukje verharde weg, komen we eerst langs het Kinder Reservoir. Dit reservoir is al meer dan 100 jaar oud (1912) en wordt, net als de reservoirs waar we gisteren langs kwamen, gebruikt voor het leveren van drinkwater in de omgeving. We gaan verder langs één van de waterstromen uit de omliggende heuvels die het reservoir voeden. In het begin is dit een wat ‘ruw’ pad van grove stenen en we steken ook verschillende keren de waterstroom over. Meer naar boven volgen we soms letterlijk waterstroom zelf die dan niet meer is dan wat water dat over de stenen naar beneden stroomt. We gaan vrij gestaag verder omhoog, nu met een duidelijk stenen pad (soms meer een trap). Bijna boven vlakt de route af en gaan we wat meer op en neer. We lopen nu als het ware om het dal heen waarin onder andere het reservoir ligt. We blijven dus op hoogte en kunnen de hele tijd ver weg kijken om ons heen. Aan het einde moeten we natuurlijk weer omlaag. Het eerste deel is redelijk steil met soms een duidelijk stenen pad. Later gaan we meer geleidelijk omlaag en het laatste stuk is door grasland met koeien of schapen.

Op de weg terug de auto nog even aan de lader gehad en daarna terug naar de B&B voor een lekker kopje thee. ‘s Avonds hebben we lekker gegeten bij restaurant Bloom een paar km bij onze B&B vandaan.

Na een goed ontbijt moeten we vandaag een stukje rijden naar het beginpunt van onze wandeling. De parkeerplaats is langs de weg en kort na de start moeten we deze weg oversteken. Je weet wel, zo’n weg waar de auto’s 96 km per uur mogen rijden en waar je ook ‘gewoon’ fietsers op de weg hebt.

Na deze oversteek en een stukje omhoog gaan we eerst door heidevelden, die uiteraard al lang zijn uitgebloeid. Geleidelijk gaan we nog wat meer omhoog en zien we verschillende rotsformaties. Door erosie zijn de rotsen uitgesleten waardoor het meerdere losse, op elkaar gestapelde stenen lijken.
Hierna gaan we weer een stuk naar beneden en komen we in de welbekende schapenvelden, tot we bij het Ladybower Reservoir komen. Hier lopen we een stuk (bijna) langs het water, totdat we weer wat omhoog gaan. We komen terug in de heidevelden en uiteindelijk weer bij de weg die we oversteken om bij de auto te komen. Al met al een mooie, afwisselde route waarbij we ook nog eens fijn wandelweer hadden.

‘s Middags wordt het weer wat minder en regent het ook nog een beetje, dus we blijven lekker in de B&B. ‘s Avonds nog wel op pad voor het avondeten: we hebben in de buurt een goede Indiër gevonden, waar we beide een lekkere curry eten met rijst en naan.