Met Ben Lomond nog voelbaar in de benen vandaag rustig aan gedaan. Na het ontbijt zijn we richting Inveraray Castle gegaan. Een prachtig kasteel, eigendom van een echte graaf en gravin (de 13e duke and duchess of Argyll), die het geheel ook beheren (inclusief ongeveer 202 km2 aan landerijen!). Bij aankomst hebben we eerst een kleine hike gedaan naar de uitkijktoren van het kasteel: een tochtje van 5 km (heen en teug) met de toren op ca. 275 meter hoogte. Vanaf de toren hadden we een mooi uitzicht op de vallei en natuurlijk het kasteel zelf.

Een deel van het kasteel (het huidige dateert van midden 18e eeuw) was open voor publiek en we konden rondkijken in een aantal kamers die waren ingericht in de stijl van de 18e eeuw: oa. de eetkamer, een ontvangstruimte met 18e eeuw meubilair en wandtapijten, de oude keuken en een aantal torenkamers. Wat toch wel tot de verbeelding sprak was dat er recente geschiedenis is van de graven die op het kasteel woonden en de huidige graaf en zijn gezin. Voor wie Downton Abbey kjkt: de kerstaflevering van het seizoen van 2012 is hier opgenomen.

Na een wandeling door de tuinen bij het kasteel en lunch in de tearoom (waar de graaf of gravin zelf ook nog wel eens thee schijnen te schenken) gingen we op weg naar onze volgende stop: een kasteel dat niet meer in gebruik was, oftewel een ruïne. Maar deze was wel een stuk ouder: de bouw van dit kasteel was begonnen in 1449.

Rond een uurtje 4 waren we in Fort William, vlak bij de uitvalbasis van ons avontuur van morgen: de beklimming van de hoogste top van het Verenigd Koninkrijk: Ben Nevis. Het dorp is dan ook redelijk ingesteld op de (berg-)wandelaar: in de hoofdstraat hebben we minstens 5 winkels gezien alle benodigdheden verkochten voor buitensporten zoals bergwandelen.
Na een korte stop bij de supermarkt (snoepvoorraad aanvullen en lunch voor morgen inslaan) zijn we doorgereden naar de B&B waar we zullen slapen. Dit bleek een beetje een zoektocht maar aan het einde van de tunnel (zie foto) was er licht.

’s Avonds nog teruggeweest naar Fort William voor het avondeten en daarna de voorbereidingen voor de wandeling van de volgende dag gedaan. Vooralsnog zou het weer er goed uitzien.

Vanochtend vroeg opgestaan, want er staat een hike van 12km met een hoogteverschil van 970m op het programma. Alles ingepakt, lunch en ontbijt in de stad gekocht, en met de auto richting het “Loch Lomond and the Trossachs National Park” gegaan. En na een half uur druk stadsverkeer en een aansluitend half uur met vakkundig rally rijden over de bochtige en glooiende weg langs Loch Lomond kwamen we op de parkeerplek waar onze hike startte.

Door direct al de de verkeerde kant op te lopen begonnen we de hike in tegengestelde richting. Dit was bij nader inzien wel zo fijn want hierdoor hadden we het klim- en klauterwerk op weg naar boven, en de langere maar technisch veel gemakkelijkere weg weer naar beneden. Dat klinkt misschien raar, maar het is prettiger om ‘makkelijk’ naar beneden te lopen en lastig omhoog dan andersom (in ieder geval wat ons betreft). We waren niet de enigen die van het goede weer (het was tot een uurtje of 4 in ieder geval droog) wilden profiteren. Naast een paar mannen die voor ons dezelfde route liepen, kwamen we, toen we bijna bij de top waren, de eerste ‘tegenliggers’ tegen die de route de andere kant op begonnen waren. Aan de ‘makkelijke’ kant (op weg naar beneden dus) kwamen we meer mensen tegen. De een wat beter voorbereid dan de ander: toen we halverwege naar beneden waren, kwamen we een aantal arme zielen tegen die hoopvol vroegen of ze al bijna bij de top waren (antwoord: Nee, wij zijn al een uur weer onderweg naar beneden).

Na een totaal van 4,5 uur hadden we het hele rondje gemaakt, en wilden onze benen graag wat rust. En dat kon mooi tijdens het ritje naar de B&B. Deze route ging grotendeels langs Loch Lomond, wij zouden zeggen ‘Lake Lomond’, maar dat is echt ‘not done’ in Schotland, ze hebben hier alleen ‘loch’s’. Na een goede douche (was wel nodig…), was het lekkere eten bij de buren een mooie afsluiting van deze actieve dag.

Vandaag hebben we het rustig aan gedaan. Geen wekker gezet, lunch opgehaald bij de Pret á Manger, en het grootste gedeelte van de ochtend weinig gedaan. Rond een uur of 11 zijn we richting de metro gelopen. Ja, Glasgow heeft een hypermodern metro systeem met wel 15 haltes en 2 lijnen. De Inner Circle lijn welke de haltes tegen de klok in afwerkt, en de Outer Circle die ze met de klok mee afwerkt. Simpel.

We wilden wat van de oude gebouwen van de Universiteit van Glasgow bekijken. Toen we daar aankwamen hebben we tevens een bezoek gebracht aan de botanische tuinen, en aan het meest willekeurig opgezette museum ooit. Anne Frank naast moderne kunst van ridders en in dezelfde zaal ook harnassen en zwaarden en een Chinees keizerlijk gewaad. Toppuntje: Bij de ingang een felgekleurde kitcherige Elvis pop. O ja, en aan het plafond een vliegtuig uit de 2^e wereld oorlog. Gelukkig kon je er lekker lunchen, dat dan weer wel.

’s Middags naar de film geweest, Godzilla, best aardig. Daarna lekker gegeten en daarna lekker languit op bed een beetje liggen zappen.

Na een wat onrustige nacht in een bed dat aan de krappe kant was (kleiner dan het bed op de boot), een goed ontbijt en het inpakken van de auto hebben we nog wat sightseeing in Jedburgh gedaan: de restanten van de adbij uit de 12^e eeuw die heel wat oorlogen heeft gezien, zo dicht bij de grens tussen Schotland en Engeland (de abdij is heel wat keren van ‘land’ gewisseld) en de gevangenis die was ondergebracht in het kasteel. De gevangenis was erg ‘modern’ voor haar tijd (begin 18^e eeuw).

Nadat we wat boodschappen hadden gedaan voor de lunch zijn we richting Glasgow gegaan. Hierbij hebben we gekozen voor de toeristische route (het alternatief was via Edinburgh en daar gaan we op het einde van de vakantie nog naar toe). De route die we nu namen was echt super: omhoog en omlaag, slingerend door het prachtige Schotse landschap.Groene heuvels met schapen en koeien.

Ons hotel in Glasgow is een hotel wat zich vooral richt op zogenaamde millenials (mensen geboren tussen 1975 en 2000). Oftewel, veel hightech snufjes en weinig ‘ouderwetse’ luxe. Dus wel een iPod dock, gratis wifi, een flatscreen, grooooot bed, regendouche en alles bedient vanaf en kleine tablet (ook de mood-lights, gordijnen en zonwering). Helaas geen waterkoker om thee mee te maken.

Heerlijk indiaas gegeten en daarna lekker gerelaxed in ons hotel. Morgen de stad verkennen onder het genot van een heerlijke schotse regenbui (of 2).

Onze vakantie begon dit jaar met het ‘volladen’ van onze auto en een ritje over de Nederandse wegen naar Ijmuiden. Na het parkeren van de auto op dek 4, eerst onze hut opgezocht: lekker knusJ. Daarna het dek op om van het zonnetje te genieten. Na het avondeten terug naar de hut en op onze eerste avond op tijd naar bed, omdat sommigen van ons al om half 5 op waren deze ochtend. De zee was rustig en op de zachte deining hebben we heerlijk geslapen.

De volgende ochtend na het ontbijt, een eerste blik op de Engelse kust en daarna klaarmaken voor het van boord gaan, waaronder de mentale voorbereiding op het links rijden. Gelukkig herinnert de TomTom er ook bij opnieuw opstarten aan. Na de paspoortcontrole op weg naar onze eerste trekpleister: Hadrian’s wall: de muur die de Romeinen hebben gebouwd in de 2^e eeuw na Christus als noordelijke grens van het Romeinse rijk en als bescherming tegen de Picten.

We hebben een korte hike gedaan door de weilanden (tussen de schapen) en langs een stukje van de restanten van de muur. Hierbij hebben we direct kennisgemaakt met wat in het Engels ‘bogs’ worden genoemd: officieel moeras of laagveen, maar ook gewoon drassige / natte stukken in het land: Jeroen ging tot z’n enkel in de modder. De wandelstokken die we gekocht hebben blijken ook heel handig om te checken wat de beste plekken zijn waar je zo’n modderpoel kunt oversteken, die hebben dus hun nut nu al bewezen.

Na de hike door naar onze eerste overnachting op het Britse vasteland in een prachtige Bed & Breakfast in Jedburgh. Daar vielen we met onze neus in de boter: het was de avond van het Jethart Callants Festival, compleet met doedelzak-band.

Over anderhalve week is het weer zover. De vakantie kan weer beginnen. Een rondreis door Schotland van 3 weken dit keer. Veel hiken en kastelen kijken in het verschiet. Hieronder de lijst van geplande tussenstops. Onderweg proberen we natuurlijk weer foto’s en sterke verhalen op de blog te zetten. Hoewel mogelijk niet elke bed and breakfast beschikt over wifi.

We gaan trouwens met de boot vanuit IJmuiden, en met de eigen auto.

Oops er is iets met de kaart gebeurd. Helaas kon ik hem niet meer terug vinden, dus jullie zullen het zonder moeten doen.