Vandaag wordt weer een echte hiking-dag. We zitten om 7 uur aan het (uitgebreide) ontbijt in ons hotel, zodat we op tijd klaar zijn voor het busritje naar het beginpunt van de hike, de Tongariro Alpine Crossing. Deze hike is ruim 19 km één kant op, wat betekent dat we bij het eindpunt ook weer opgepikt zullen worden door de bus om terug te komen bij het hotel.

Zoals gisteren al aangegeven is het landschap hier heel anders dan de afgelopen dagen. Deze hike is daarmee ook heel anders. In plaats van door de bossen, gaan we nu grotendeels langs en door vulkanisch gebergte en zitten we ook een stuk hoger (we beginnen op 1100 m hoogte). Beide zorgen ervoor dat het landschap bijna kaal is wat betreft begroeiing en daarnaast zien we zeker in het eerste gedeelte veel grillige rotsen die gevormd zijn door afkoelende lava. De hike voert ons tussen Mount Tongariro en Mount Ngaururu door, maar dat betekent zeker niet dat we in een dal blijven. We klimmen gestaag naar de rand van Red Crater (Rode krater), die zijn naam (uiteraard) heeft te danken aan zijn rode kleur. Dit is gelijk het hoogste punt van deze hike op 1886 m. Vanaf hier hebben we een prachtig uitzicht. Het mooie weer helpt hier zeker bij. Overigens genieten we over de gehele route van de mooie uitzichten om ons heen met afwisselend besneeuwde bergen, vulkanische rotsen en wat verder weg ook nog steeds de groene heuvels.

Daarna dalen we eerst weer iets en komen we langs de Emerald lakes, drie kleine meertjes waarvan één met heel blauw water. We gaan nog één keer weer omhoog, naar de rand van Central Crater, waar we opnieuw een mooi uitzicht hebben, dit keer meer richting het dal waar we naar zullen afdalen. Hierna begint de vrij geleidelijke afdaling, waarbij we lager zullen uitkomen dan de hoogte waarop we gestart zijn, namelijk op 700 m. Het laatste stukje komen we hierdoor toch nog weer tussen de bomen. In dit laatste gedeelte werden we gewaarschuwd voor een gedeelte met Lahar-gevaar. Lahar is een modderstroom bestaande uit water, modder en vulkanisch materiaal. Er was inderdaad wat snelstromend water, dat er nogal troebel uitzag, maar daar zijn we zonder natte voeten over- en langs heen gekomen.

Al met al waren we na dik vijf uur bij het eindpunt, waar we nog wel even moesten wachten op de bus, die ons vervolgens weer voor de deur van ons hotel af heeft gezet.

Met nog ruim de tijd voor het avondeten heeft Saskia nog een rondje sauna gedaan in het hotel, een prima afsluiter.