Voor vandaag wel de wekker gezet en op tijd in de auto, met de kap omlaag, richting de vulkaan, een rit van ruim 2 uur. Halverwege begon het er toch wat dreigend uit te zien, dus het dak er toch maar weer op. Precies op het goede moment, zo bleek, want nog geen 5 minuten later begon het te druppen. Dit bleef af en aan een beetje doorgaan tot we bij Volcanoes National Park aan kwamen.

Dit park omvat 2 van de 5 vulkanen op het eiland, maar wel de twee meest actieve. Maona Loa is van deze twee de hoogste, met 4169 meter. We zijn vandaag echter vooral onderweg naar Kilauea, een vulkaan die al sinds 1983 continue aan het uitbarsten is. Dit uitbarsten houd in dit geval in dat er een lavameer aan de oppervlakte ligt in de krater, en dat er regelmatig lava over land en door ondergrondse lava-‘tunnels’ naar zee stroomt.

Allereerst zijn we naar het Jaggar museum gereden om daar een goed uitzicht op de krater met rookpluim te krijgen (de lava zie je niet overdag omdat de krater daar net iets te diep voor is, als het donker is zie je de rode gloed echter wel). Tevens hebben we hier wat kennis opgedaan over de vele uitbarstingen van de vulkaan in de recente geschiedenis.

Daarna zijn we doorgereden naar een oude lava-tunnel waar we doorheen konden lopen, gevolgd door een hike door 1 van de kraters van de vulkaan waarin ooit een 120m diep lavameer stond. Doordat dit meer in de loop der tijd langzaam is gestold is een vreemd landschap van schotsen basalt ontstaan (zie foto). De tweede helft van de route was langs de rand van de krater, bedoeld voor een mooi uitzicht op de hele krater. Jammer genoeg was het weer niet zo mooi vandaag en was het de meeste tijd vrij nevelig in de krater.

Vervolgens zijn we ook nog 1.5 km over een verlaten weg gelopen die niet meer door auto’s gebruikt mag worden, en loopt naar een punt in het park waar in 1974 een groot lavaveld is ontstaan. Normaal gesproken (voor 2008) kon je hier met de auto komen (en ook verder rijden dan die 1.5km) maar doordat de huidige uitbarsting veel zwaveldioxide uitstoot is een groot deel afgesloten voor publiek.

Ondertussen was het al weer 16:00 uur, en zijn we dus maar weer op ons hotel aan gegaan. Het was immers 2 uur rijden. De hele terugweg de kap dicht gehad, omdat het regelmatig regende.