Vannochtend op tijd opgestaan voor het dagje Venetië. Na het ontbijt eerst met de auto naar Fusina. Gelukkig was de route goed aangegeven want deze ging over een industrieterrein met zware industrie. Je verwacht niet dat je bijna bij een camping bent (deze was bij het parkeerterrein voor Venetië-gangers) als je langs een alluminiumbedrijf komt. Vanaf Fusina met de watertaxi naar Venetië zelf. Onderweg hebben we ons alvast ingesmeerd, het was namelijk al erg warm en de zon brandde er flink op.
Vanaf het aanlegpunt Zattere zijn we eerst via een omweg naar het San Marco-plein gelopen. Er stond een flinke rij voor het bekijken van de basiliek, dus deze hebben we in eerste instantie overgeslagen. Via vele bruggetjes en steegjes zijn we naar de Ponte de Rialto gelopen. Dit is de belangrijkste brug over het ‘Grande Canal’. Elke toerist gaat dus naar deze brug, zodat het weinig meer is dan een brug vol toeristen die allemaal een foto willen maken.
Na een lichte lunch zijn we, wederom via een wirwar van steegjes en bruggetjes maar wel door een ander deel van de stad, terug gegaan naar het San Marco-plein. Hier zagen we dat de rij substantieel korter was bij de basiliek, en tevens leek er een stuk meer gang in te zitten. We zijn dus maar in de rij gaan staan, en binnen 20 minuten stonden we vooraan en kregen we te horen dat we er niet in mochten met een rugzak. Toen hebben we besloten om maar om de beurt te gaan, de een binnen kijken terwijl de ander buiten bleef met de rugzak. Hiervoor hoeften we gelukkig niet opnieuw in de rij te staan.
Binnen mocht je geen foto’s maken (niet dat iedereen zich daar aan hield). Maar de met bladgoud belegde binnenkant van de koepels van de basiliek mochten wel eens gepoetst worden. Verder stond het aan de buitenkant trouwens deels in de stijgers net als elke grote kerk, cathedraal of basiliek die we deze vakantie gezien hebben. Nadat we beide een rondje in de basiliek gemaakt hadden zijn we in de rij van de Campanile (die grote toren op het San Marco plein) gaan staan Ook hier was het een stuk rustiger dan ‘s ochtends. Hier konden we bovenin komen wat een spectaculair uitzicht opleverde.
Hierna waren we beide al aardig moe van al het lopen dus we besloten terug te gaan naar de water taxi die ons naar Fusina kon brengen. Vanaf hier was het een rustige rit terug naar Desenzano. Onderweg nog wel even tanken bij een self-service tank station waar prompt iemand naar buiten kwam om de tank van de Polo vol te gooien. Bij nader inzien was dit een uitkomst want de self service betaal automaat leek toch wel redelijk ingewikkeld met enkel italiaanse uitleg. Thuis weer heerlijk gegeten bij Rossi & Rossi. Dit keer geen pizza, maar een heerlijk 3 gangen menu. Dit lijkt onze favoriete stek te worden, erg lekker eten, en veel keuze.
