De weersverwachting en de regenradar voorspellen voor vandaag weinig goeds, al in de ochtend een aantal buien en ook ‘s middags regen. Naar buiten kijkend ziet het weer er echter best aardig uit. Na het ontbijt is het nog steeds droog dus we gaan in ieder geval op weg naar het startpunt van de route die we in gedachten hebben voor vandaag. We blijven in GaPa, maar moeten wel een stukje met de auto, anders wordt de route wel heel lang.
Ook bij het startpunt nog even getwijfeld, maar niet lang. Schoenen aan en rond 8:45 uur waren we onderweg. Het eerste stukje is makkelijke, de Kreuzpanoramaweg, een veelgebruikt wandelpad. Daarna gaan we over op, hoe kan het ook anders, een grind-/stenen pad, de Kreuzweg. Dit begint nog vrij breed, maar wordt al snel smaller en meer ‘technisch’. We zijn in het bos en het pad is afwisselend meer steenachtig of bosgrond. met de nodige boomwortels in het pad. In het eerste stuk stijgen we vlot, daarna gaat het iets meer geleidelijk en hebben we ook meer bosgrond als ondergrond, dat loopt wat makkelijker. Rond kwart voor 11 zijn we bij ons eerste ‘tussenpunt’, de Stepbergalm. Gezien het in eerste instantie twijfelachtige weer hadden we bedacht om vanaf dit punt terug te gaan. Het weer wordt echter alleen maar beter, dus we besluiten door te lopen naar de top van de Höhe Ziegspitze. Dit stuk van de route begint over een breed grindpad dat ook gebruikt wordt door de boer die hier zijn vee heeft lopen. We lopen hier op ca. 1700 meter gezellig tussen de koeien (met hun bellen natuurlijk). Daarna volgt een stuk steil omhoog met hier en daar wat klauteren. Na een weer wat vlakker stuk nog een laatste klimmetje op de top te komen. Hier konden we genieten van een prachtig uitzicht en was het hoog tijd voor de lunch.
Na de pauze terug naar beneden, waarbij dus het eerste stuk terug was over hetzelfde pad tot aan de Stepbergalm. Vanaf daar gingen we een andere route naar beneden, via de Gelbe Gwändt. Het grootste gedeelte van de route is qua ondergrond vergelijkbaar met de heenweg, maar met wat meer bospadondergrond. Het laatste gedeelte is nog weer een vrij lang stuk grind-/stenenweg totdat we weer uitkomen op de Kreuzpanoramaweg. Rond 14:45 uren waren terug bij de auto, moe maar voldaan met 18 km en 1125 hoogtemeters in de benen. en heel veel mazzel met het weer.
Terug bij het appartement lekker op ons terras gezeten met een kopje thee en na een douch naar Partenkirchen geweest voor een avondje traditionele keuken: Wiener Schnitzel mit Bratkartoffeln order Pommes und Beilagensalat. Dat ging er wel in. Voor het toetje hadden we nog wat ijs in de vriezer, dus dat hebben we ‘thuis’ gegeten.
