Vandaag gaan we voor een hike die ons uitzicht geeft op de Frans Josef gletsjer. Het weer ziet er best goed uit, het is droog en niet te koud. De bewolking hangt echter nog wel wat laag, dus is het zal afwachten zijn wat we kunnen gaan zien.

Niettemin na het ontbijt vol goede moed op pad. Eerst met de auto naar het startpunt van de hike, dachten wij tenminste…Netjes geparkeerd op de (best wel enorme) parkeerplaats, blijkt dat we eigenlijk 1,5 km eerder een kleinere parkeerplaats hadden moeten hebben. We hadden echter al gezien dat deze helemaal vol stond, dus we besluiten om toch maar vanaf de parkeerplaats waar we nu staan de beginnen. Hierdoor wordt onze totale verwachtte afstand van vandaag bijna 20 km. Daarbij gaan we ongeveer 1100 m omhoog.

Rond 9 uur weg gaan we start. Het begin is vlak, dit is namelijk een standaard route tussen de twee parkeerplaatsen die je ook met de fiets kunt doen. Vanaf het begin van de hike lopen we in het bos en na ca. 3 km gaan we ook duidelijk omhoog met hier en daar wat klein klauterwerk. Na ongeveer 1,5 uur komen we bij het eerste uitzichtpunt. We hebben vanaf hier zicht op een klein deel van de gletsjer (de rest zit in de wolken) en vooral op het gebied ervoor, vanwaar de gletsjer zich heeft teruggetrokken. We vervolgen onze weg, verder omhoog. Bij het tweede uitzichtpunt, genaamd Kerstmis-uitzichtpunt (wij vragen ons ook af waar deze naam vandaan komt), hebben we meer zicht op de gletsjer omdat we beter de vallei in konden kijken. Jammer genoeg was ook de bewolking wat verder gezakt, dus dat belemmert het zicht juist meer. Verder naar boven toe wordt het niet beter met de bewolking, maar dat weerhoudt ons er (uiteraard) niet van om door te gaan. Zoals verwacht is op de top (van Alex Knob, de naam van deze berg) het uitzicht op de gletser nul, alles om ons heen is wit, we zitten letterlijk in de wolken. Wel hoog tijd om even uit te rusten en wat te eten en stilletjes hopen dat de bewolking toch nog wegtrekt… (dat kan soms snel gaan). De bewolking bleef echter hangen en na een kwartiertje zijn we toch maar weer naar beneden gegaan. We waren rond een uurtje of vier terug bij de auto.

Eenmaal terug bij het motel waar we verblijven, maar eens een wasje gedraaid. Met name de hiking-kleren waren daar wel aan toe. Er zijn namelijk grenzen aan de kracht van deodorant en zeker vandaag was het hier en daar echt modderig, waardoor de broek onder je knieën een andere ‘uni’-kleur krijgt…