Dag 3 (7 Nov): Pirongia, etappe met 5 cols (van verschillende categorieën)

Prachtig weer vandaag, ruim 25 graden en zonnig. Op het programma staat onze eerste serieuze hike, naar de top van Mount Pirongia. Voordat we van start gaan, eerst even een rondje zonnebrandcreme smeren, ook al zal een groot deel van de route tussen de bomen zijn.

We starten rond half 11 en beginnen rustig met nog vrij vlak terrein. Daarna gaan we steiler omhoog richting een eerste uitzichtpunt bij Mount Ruapane. Daarna moesten we eerst weer een klein stukje omlaag waarbij duidelijk werd dat dit een pittige hike ging worden: op sommige punten waren kettingen geplaatst om de steile stukken omlaag (of juist omhoog) te kunnen overbruggen en daarnaast was het regelmatig klauteren met handen en voeten. De tweede en hoogste piek van vandaag was mount Pirongia, op zo’n 959 meter hoogte. Vanaf de uitzichttoren hebben we een 360-graden uitzicht van de omgeving. We zijn nu ongeveer 3 uur onderweg, tijd voor een korte stop en lunch. We denken dat het meeste klimwerk nu wel gedaan is, we zijn immers op het hoogste punt van deze berg…. Niets blijkt minder waar.

Saskia klimt een iets stijler stukje van de route…

We beginnen aan onze terugweg, die zoals verwacht in eerste instantie omlaag gaat. Ook hier komen we weer een aantal kettingen tegen die ons helpen om naar beneden te komen. Al snel echter gaan we weer omhoog, ook met het nodig klauterwerk, om bij een volgende, lager gelegen piek, mount Mahaukura te komen. Ok, nu dan echt omlaag, maar nee, na een stuk dalen opnieuw omhoog naar een volgende piek, mount Wharauroa. Er volgt nog een kleinere piek en daarna zijn we dan toch echt definitief op weg naar beneden, maar met nog een flink stuk te gaan en het nodige ‘handen-en-voeten’-werk. Alleen het laatste stuk was wat vlakker en dat was wel prettig voor onze inmiddels toch wat vermoeide benen en voeten.

Uizicht vanaf het hoogste punt, op dit moment wisten we nog niet dat we die andere 2 piekjes in beeld ook over moesten.

We waren uiteindelijk om 6 uur terug bij de auto, moe maar zeker ook voldaan. O ja, en hongerig en stinkend naar zweet… Gelukkig deden ze daar niet moeilijk over bij het restaurant waar we gingen eten. Hier hing namelijk al de lucht van de bierbrouwerij die er bij hoort. Na een lekkere burger met in bierbeslag gefrituurde frieten snel naar huis voor een lekkere douche en de beentjes omhoog.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.