Na twee dagen Lillehammer door naar het eerste nationale park dat we aan gaan doen: Jotunheimen. Hoewel het niet heel goed weer is, nemen we toch de toeristische route en we slingeren zo door het Noorse landschap waarbij er op diverse plekken nog sneeuw ligt. Rond de middag zijn we bij Gjendesheim aan de oostkant van het park en het regent ondertussen flink. Vandaag geen wandeling maar wel even wat informatie verzamelen voor een hike die we donderdag willen doen. Daarna snel terug naar de auto en door naar Beitostølen, waar we de komende drie nachten verblijven.

We hebben een mooi ruim (en nieuw) appartement, waar het bij binnenkomst wel erg warm is, bijna 26 graden! Er lijkt iets niet helemaal goed (of juist te goed) te werken met de verwarming. Na zelf van alles geprobeerd te hebben met de instellingen is er ‘s avonds nog een mannetje langs geweest, maar die leek het ook niet te weten. Niet helemaal duidelijk want hij sprak geen Engels en met handgebaren kwamen we er ook niet echt uit. Zijn advies was om de ramen / deuren open te houden (wat we al aan het doen waren) en in de ochtend opnieuw te bellen.

‘s Middags nog even naar de winkel geweest voor de laatste ingrediënten om ‘s avonds te koken in de goed uitgeruste keuken. De pasta arrabbiata ging er prima in, net als het ijstoetje (niet zelf gemaakt dit keer).

De tweede dag ziet het weer er in de ochtend wat beter uit. Na het ontbijt de rugzakken ingepakt voor de hike naar de Bitihorn. We moeten eerst een stukje met de auto. Vanaf deze parkeerplek moeten we eerst nog een klein stukje naar de start van de route. Het pad is niet overal even duidelijk, maar er zijn wat markeringen (rode T’s) en er is een stel dat iets eerder begonnen is, dat we mooi in het vizier kunnen houden. De route is nog erg nat, en om sommige plekken stroomt het water tussen de stenen waar we overeen gaan. Daarnaast hier en daar ook nog plekken sneeuw waar we overeen moeten en af en toe een beetje klauteren over wat grotere stenen. Op de heenweg is het zicht niet echt goed en lopen we het laatste stuk op met het stel dat we aan het begin zagen. Dat blijken zeer ervaren hikers te zijn uit Oostenrijk (de bergen in hun achtertuin). Op het hoogste punt houden we even pauze en wordt het zicht wat beter, de zon laat zich zelfs even zien. Als we weer naar beneden gaan (via dezelfde route) is het helder en dat maakt de weg terug een stuk makkelijker. Ook kunnen we nu meer van het uitzicht genieten. Na een kleine 4 uur zijn we terug bij de auto (ca 8 km, 570 hoogtemeters).

Terug bij het appartement eerst even geluncht en gedoucht om daarna nog wat boodschappen te doen voor het avondeten en de auto op te laden. De rest van de middag en ‘s avonds heeft het nog weer flink geregend, dus hebben we ons binnen vermaakt.