Vandaag een route die omschreven staat als het “Genietenpad 2020” met daarin het op drie na hoogste punt van het Zwarte woud. Volgens de beschrijving van de wandelroute biedt Belchen de beste uitzichten op zowel de Zwitserse Alpen als de Franse Vogezen. We gaan het vandaag ervaren…of toch niet…

De dag begint bewolkt en er wordt wat regen voorspeld, maar dat was gisteren ook en dat viel uiteindelijk ontzettend mee dus we laten ons niet weerhouden door de weersvoorspellingen.

Voor het startpunt van onze route moeten we deze keer wel wat verder rijden, zo’n 40 minuten, waarbij we ook al wat omhoog gaan. We starten rond 10:15 uur met de Belchensteig-route vanaf de parkeerplaats tegenover hotel Wiedener Eck. Dit keer hebben we eerst het langste stuk van de route (2/3) voordat we bij het hoogste punt zijn. Onderweg gaan we eerst nog een aantal keren weer omlaag. Het grootste gedeelte van de route gaat door het bos, ook vandaag weer een afwisseling van bredere grindpaden en bospaden, waarbij de bospaden wat meer steen- / rotsachtig zijn. Hierdoor is het lopen wat afwisselender. Af en toe moeten we oversteken bij een ‘echte’ (geasfalteerde) weg. Soms ook met een parkeerplaats en/of restaurant o.i.d. Je kunt deze route dus vanaf verschillende punten starten. Daarnaast zou je ook een deel van de route met een kabelbaan kunnen doen. Een populaire attractie voor de hele familie zo op de zaterdag, merken we. Zoals al eerder aangegeven was het wat minder zonnig vandaag en dat merken we vooral in de laatste km naar de top: we lopen in de mist. Eenmaal op de top (zo’n 600 meter vanaf het bergstation van de kabelbaan), zien we daar wel een flinke hoeveelheid mensen. Er lijkt een familie-uitje gaande, waarbij iedereen net verzameld wordt voor een foto bij het kruis dat op de berg staat. Ook opvallend: twee massief houten, goed gezekerde sta-tafels naast dat kruis, duidelijk een populaire plek… Maar zoals gezegd was het mistig op deze top dus een mooi uitzicht zat er deze keer niet in. Na een korte stop met een paar slokken thee en een snoepje lopen we door en beginnen aan de afdaling. Deze is over het eerste gedeelte een beetje technisch met wat rotsachtige paden. Daarna vlakt de afdaling wat af en komen we op wat bredere bospaden en af toe weer gedeeltes over de bredere boswegen. Voordat we nog weer een klein stukje omhoog gaan, houden we nog een kleine pauze om de rest van onze thee op te drinken. Het laatste stuk is meer breed bos-/grindpad en we zijn rond 14 uur terug bij de auto. 15 km en ca 665 hoogtemeters.

Terug in het hotel eerst een kopje thee en wat fruit. Daarna lekker gedoucht en gerelaxt. ‘s Avonds prima gegeten in het restaurant.