Vandaag geen lange rit met de auto, zelfs geen korte om bij het starpunt te komen van de hike die we vandaag gaan doen. We kunnen onze hikingschoenen bij onze kamer aantrekken en direct de straat uit lopen. Dit betekent wel dat het eerste stuk van de route over de verharde weg gaat, maar ook die kunnen hier stevig omhoog gaan, dus we pakken al snel onze eerste hoogtemeters. Want hoewel we gisteren door de vlaktes reden, het schiereiland waar Akaroa op ligt is dat zeker niet. Het schiereiland is miljoenen jaren geleden ‘begonnen’ als een eiland, ontstaan door een vulkaanuitbarsting. Daarna is het, onder andere door het schuiven van tectonische platen, verbonden met de grotere landmassa van het Zuidereiland. Om een lang verhaal niet langer te maken: we gaan dus vandaag gewoon een berg op. Zoals gezegd begon de route op de verharde weg. Nadat we het dorp uit waren, gingen we verder op eerst onverhard gravel en daarna een breed graspad. Om ons heen vooral glooiend grasland met hier en daar wat schapen. Als we omkijken kunnen we uitkijken over het dorp en de baai. Het is aangenaam warm vandaag, maar het is niet heel helder, waardoor het uitzicht redelijk is.

Meer naar boven toe wordt het pad steeds smaller, maar nog steeds prima te doen. De begroeiing verandert wel, meer bosjes die ons net boven het hoofd groeien zodat we weinig zicht hebben anders dan het pad voor ons. Dit pad brengt ons bij de top van Stony Bay Peak. Tijd voor een korte pitstop, maar niet te lang want hier waait toch wel een fris windje. We vervolgens onze route en moeten ons op het eerste steile stuk naar beneden toch wel een beetje een weg banen door het hoge gras. Later wordt het pad weer wat breder en daarna gaan we het bos in. We komen uiteindelijk aan de andere kant van het dorp weer omlaag en lopen nog even langs de bakker voor een croissantje voor een late lunch.

Nadat we gedoucht hebben gaan we ‘s middags mee op een boot om dolfijnen te spotten en dat is gelukt! Kleine groepjes Hector’s dolfijnen kwamen vlak bij de boot en bleven ook een beetje rondhangen omdat ze graag ‘meerijden’ op de boeggolf. Wel lastig om ze op de foto te krijgen. Jeroen’s heeft zijn best gedaan (klik, klik, klik) maar we hebben vooral gekeken zonder camera hoe ze door het water schieten en boven komen om adem te halen. We hebben zelfs een moeder met een kleintje gezien. We gingen ook een klein stukje de baai uit, waar we op de rotsen nog wat pelsrobben hebben zien zonnebaden en daarnaast veel aalscholvers. Deze nestelen hoger op de rotsen. Zelfs op de weg terug naar de haven kwamen er opnieuw dolfijnen om de boot zwemmen.